Martin Vaculik to jeden z nowych zawodników Unii Tarnów. Sympatyczny Słowak już dwa lata temu miał bronić barw Jaskółek, jednak z różnych względów trafił on do Rzeszowa. Teraz już na dobre związał się z tarnowskim klubem i jak zapowiada chce na dłużej pozostać w jednym środowisku.

Martin w przyszłym sezonie będziesz występował w barwach Unii Tarnów. Jak długo będzie obowiązywał Twój kontrakt z Jaskółkami?  Co sądzisz o nowej drużynie?
- Kontrakt podpisałem na jeden sezon. Drużyna jest naprawdę fajna. Ze swojej strony mogę obiecać, że zrobię wszystko, aby jeździć jak najlepiej nie tylko na własnym torze, ale i na wyjeździe. Obiecuję, że będę dawał z siebie sto procent.

Historia zatoczyła koło. W 2008 roku praktycznie byłeś już zawodnikiem Unii Tarnów, jednak z różnych względów znalazłeś się w innym zespole. Teraz wracasz do jaskółczego gniazda. Czy nie boisz się, że będziesz długo zdobywał zaufanie kibiców?
- Nie ma już, do czego wracać. Nie chciałbym już poruszać tego tematu. Swoją postawą na torze chcę zapracować na uznanie kibiców. Fakt jest taki, że chyba było mi sądzone tutaj startować. Tarnów był pierwszym torem w Polsce, na którym spróbowałem swoich sił. Macie tutaj znakomitego trenera, pana Mariana Wardzałę, który świetnie się zna z moim tatą. Mam nadzieję, że właśnie w Tarnowie będę mógł pozostać dłużej niż jeden sezon. Mam już dość tułaczki po różnych klubach.

Powiedz jak przebiega Twoja rehabilitacja. Kiedy będziesz gotów, aby w pełni zacząć przygotowania do nowego sezonu?
- Treningi z pełnym obciążeniem będę mógł rozpocząć od początku stycznia. Teraz już mogę jeździć na rowerze, czy trenować na motocyklu. Czekam jeszcze aż kość mi się zrośnie, wtedy będę już w pełni sprawny i gotów do tego by trenować na sto procent.

Wielu obserwatorów żużla w Polsce chwali Unię Tarnów za zakontraktowanie Martina Vaculika, pojawia się tylko jedno zastrzeżenie – „pod warunkiem, że odnajdzie się po groźnej kontuzji, której nabawił się końcem sezonu”. Co możesz odpowiedzieć takim osobom?
- Myślę, że nie będzie żadnego problemu. Ten  feralny upadek, w ogóle nie wynikał z mojej winy. Nie było tam też jakiejś dramaturgii zdarzeń. Ot, tak nieszczęśliwie upadłem, że złamałem nogę. Nieco inaczej byłoby gdybym stracił przytomność, wówczas mógłby się pojawić problem przy powrocie na tor. Teraz nie ma takich obaw. Całą swoją uwagę kieruje na tym by jak najlepiej wejść w nowy sezon. Chcę zdobywać jeszcze więcej punktów niż w poprzednim roku. Dążę do tego by, być jeszcze lepszym zawodnikiem.

Pojawiła się taka opcja abyś startował, jako Polak. Według nowych przepisów musiałbyś zdobyć polskie obywatelstwo. Czy podjąłbyś taką próbę?
- Mam polską licencję, więc tutaj nie byłoby problemów. Słyszałem o takim pomyśle, ale nie wiem czy to weszło. Zobaczymy jak się sprawy dalej potoczą. Jeśli klub mnie poprosi abym postarał się o polskie obywatelstwo, to ze swojej strony zrobię wszystko, aby właśnie tak się stało.

Czy w przypadku zdobycia polskiego obywatelstwa, chciałbyś wspomóc biało-czerwonych np. w Drużynowych Mistrzostwach Świata Juniorów?
- Polska ma naprawdę klasowych juniorów, dlatego nie widzę dla siebie miejsca w reprezentacji. Chciałbym reprezentować swój kraj na arenie międzynarodowej. Ponadto myślę, że dużo trudniej byłoby mi się przebić przez sito krajowych eliminacji, jakie jest w Polsce. Na Słowacji nie ma tego problemu, gdyż jestem jedynym juniorem.

W ubiegłym sezonie miałeś kilka naprawdę niezłych występów w Speedway Ekstralidze, powiedz skąd tak dobre występy i co zamierzasz zrobić, aby przyszły rok był jeszcze lepszy?
- Rok temu zmieniłem tunera, silniki zaczął mi przygotowywać pan Ryszard Kowalski. To znakomity fachowiec – Tony Rickardsson wśród mechaników. Fantastycznie zrobił moje motocykle, jedynym zadaniem było dopasować się do tego sprzętu. Teraz będę się starał, aby to wszystko jeszcze lepiej funkcjonowało. Mam już pewne doświadczenie mogę wyciągnąć wnioski z minionego sezonu. Myślę, że powinno być jeszcze lepiej. Tak naprawdę mogę być zadowolony tylko z kilku meczy ligowych w pozostałych zawsze było coś do poprawienia. Teraz będę się starał unikać tych błędów.

Chyba jesteś aż nadto skromny. Byłeś jednym z wyróżniających się zawodników Lotosu Gdańsk.
- Zawsze może być lepiej. Dopóki nie jest 15 punktów to można coś skorygować, ulepszyć. Przykładem może być Emil, jest tylko rok starszy, ale spisuje się wręcz rewelacyjnie. Muszę, więc starać się równać do takich zawodników, a wówczas wszystko powinno być dobrze.

Podpisałeś też kontrakt w Elitserien. Nadal będziesz zawodnikiem Vetlandy. Co o tym zadecydowało?
- Przedłużyłem kontrakt z Vetlandą bo to znakomity zespół. Bardzo dobrze rozumiem się z tamtejszymi działaczami . Ponadto nie bez znaczenia jest fakt, iż startują tam tacy zawodnicy jak Jason Crump, Jarek Hampel, Janusz Kołodziej czy Lee Richardson. To bardzo mocna kadra z dużym potencjałem. Vetlanda już od kilku sezonów jest w ścisłej czołówce, więc starty w takim klubie są bardzo nobilitujące.

Dość pechowo zakończyłeś ubiegłoroczny sezon. Między innymi twoja kontuzja spowodowała, iż Vetlanda znalazła się poza wielkim finałem.
- No niestety tak wyszło, że wspólnie z Jasonem Crumpem nabawiliśmy się kontuzji w najważniejszym momencie rywalizacji. Szkoda, że tak się stało, bo przy obecności Crumpiego medal byłby pewny. No, ale taki jest sport. Tego typu sytuacje się zdarzają.

Startujesz w Szwecji i Polsce, co z rozgrywkami Elite League? Niektórzy mówią, że starty na Wyspach to szkoła żużla. Nie wybierasz się w tamte strony?
- Tak naprawdę to nigdy mnie tam nie ciągnęło. Wydaje mi się, że tamtejsze obiekty nie są dla mnie wskazane. Nie interesuje mnie rywalizacja na Wyspach wolę się kupić na walce w Speedway Ekstralidze i Elitserien.

Jesteś, co prawda młodym zawodnikiem, ale przykłady Sajfutdinowa, czy Woffinedena pokazują, że już w tym wieku można rywalizować w Grand Prix. Czy chciałbyś wywalczyć awans do Mistrzostw Świata?
- Będę startował w eliminacjach do cyklu Grand Prix. Nie ukrywam, że jest to jedno z moich marzeń, aby stanąć do rywalizacji o medale Mistrzostw Świata. Oczywiście mam jeszcze trochę czasu na to by znaleźć się w tym elitarnym gronie. Gdyby jednak udało mi się dojechać do Grand Prix Challenge i zająć tam jakieś dobre miejsce byłbym niezwykle szczęśliwy. 

W ubiegłym sezonie dość pechowo zakończyłeś walkę w IMŚJ, przepadłeś w trakcie półfinału w Miszkolcu. Teraz zapewne będziesz chciał się zrewanżować za tamto niepowodzenie?
- Priorytetem w nadchodzącym sezonie będą właśnie Mistrzostwa Świata Juniorów. Nie mogę dopuścić do sytuacji, jaka miała miejsce w poprzednim roku, wtedy upadek pokrzyżował moje plany. Chcę się skupić na tym, aby awansować do Finału, który w tym sezonie będzie się składał z trzech turniejów.

No właśnie to swego rodzaju rewolucja, w przyszłym sezonie mamy aż trzy turnieje w Finale IMŚJ, z czego dwa odbędą się na dobrze znanych Ci obiektach.
- To taki mini serial Grand Prix. Tak jak już wspomniałem, przede wszystkim chcę jak najlepiej przygotować się do tej imprezy. Cieszę się, że jeden z turniejów odbędzie się w Gdańsku, wiadomo znam tamtejszy obiekt i lubię tam startować. Jeśli chodzi o Pardubice, to jest to długi, twardy tor, tak zwane lotnisko. Nigdy nie przepadałem za tym obiektem. Muszę mieć znakomicie przygotowany sprzęt, aby odegrać tam znaczącą rolę.

Wspomniałeś, że zamierzasz startować w eliminacjach do Grad Prix i IMŚJ, a co z Mistrzostwami Europy. Przyszłoroczny Finał odbędzie się na torze w Tarnowie.
- Tak, to prawda finał odbędzie się w Tarnowie z tym, że nie jestem jedynym zawodnikiem reprezentującym Słowację. Startuje nas trójka, jeden z tych chłopaków rokrocznie bierze udział w tej imprezie. Trzeba pamiętać o tym, że Słowacji przysługuje tylko jedno miejsce w Mistrzostwach Europy, dlatego nieładnie byłoby z mojej strony abym to ja się wpychał na te zawody. Mam szereg innych imprez i na nich będę chciał się skupić.

Na koniec, powiedz jak wygląda sytuacja speedwaya na Słowacji. Czy działa tam jakiś klub żużlowy?
- Bardzo słabo to wygląda. Jest zaledwie jeden klub, który organizuje dwie imprezy do roku i to tyle. Żużel nie jest sportem narodowym jak w Polsce stąd takie a nie inny obraz tej dyscypliny.

Czy nazwisko Vaculik jest kojarzone na Słowacji?
- Gdyby został Mistrzem Świata, wówczas być może speedway zostałby dostrzeżony. Obecnie Nazwisko Vaculik nie jest znane na Słowacji, jedynie w tej miejscowości gdzie się urodziłem ludzie kojarzą mnie, jako zawodnika.