W tegorocznych mistrzostwach świata par Michael Jepsen Jensen zaprezentował się z bardzo dobrej strony. Duńczyk był liderem swojego kraju w obu dniach rozgrywania tych zawodów, gromadząc na swoim koncie odpowiednio 12+2 i 15 punktów w piątkowo-sobotniej potyczce. Do medalu podopiecznym Hansa Nielsena zabrakło raptem oczka.

Po zawodach Li’glad miał mieszane uczucia. Z jednej strony bardzo cieszył się z udanego turnieju w swoim wykonaniu, z drugiej zaś smucił ze względu na brak wywalczenia przez reprezentację Danii medalu w tej imprezie. Sukces był naprawdę blisko. Po pierwszym dniu zawodów Duńczycy plasowali się bowiem na trzecim miejscu. W drugim zaś dobrą dyspozycję z pierwszego dnia udało się utrzymać jedynie Jensenowi, którego nie wsparł ani Kenneth Bjerre, ani Frederik Jakobsen. Gdyby ktoś z tego duetu tego wieczoru przywiózł raptem punkt do mety, reprezentacja ta mogłaby cieszyć się z wywalczonego miejsca na podium. - Jest to rozczarowujące, że Kenneth i Fredrik nie wywalczyli dzisiaj żadnych punktów. Za mną bardzo dobry wieczór. Ja swoją robotę wykonałem, zdobyłem dużo oczek. Ze swojej perspektywy patrząc, mogę być usatysfakcjonowany. Jednak w tych zawodach liczy się rezultat drużyny. Abstrahując od wyniku, mieliśmy tzw. team spirit. Pomagaliśmy sobie, jak tylko mogliśmy, wspieraliśmy się. To dużo znaczy. Jednak nie przyniosło to oczekiwanych rezultatów. Były to ciężkie zawody. Czwarte miejsce ostatecznie nie jest złym wynikiem. Po dwóch ostatnich latach niepowodzeń i braku awansu do finału musimy się cieszyć z tego rezultatu - przyznał Michael Jepsen Jensen.

Za Duńczykiem kilka udanych dni. W ostatnich tygodniach 26-latek stanowi bowiem ostoję drużyn ligowych, których barwy reprezentuje. Przedstawiciel kraju Hamleta pokazał się także z bardzo dobrej strony w turnieju we Wrocławiu. Duńczyk nawet po przegranym starcie ambitnie ścigał rywali, pozostając w pokonanym polu m.in. Jasona Doyle’a, Macieja Janowskiego czy też Fredrika Lindgrena. - Jak na razie to dla mnie bardzo udany sezon. Staram się jak mogę, by osiągać jeszcze lepsze wyniki. Chcę udowodnić, że stać mnie na jeszcze więcej. Chcę powrócić do cyklu Grand Prix, by ponownie walczyć o najwyższe cele. Odpadłem z kwalifikacji, więc teraz walczę o dziką kartę poprzez pokazywanie się z jak najlepszej strony w imprezach takiej rangi jak ta, czy też w meczach ligowych. Mam nadzieję, że uda mi się utrzymać dobrą dyspozycję. W turniejach SoN pokazałem, że potrafię się ścigać. Takie turnieje pozwalają mi budować pewność siebie i utrzymywać się w przekonaniu, że to, co robię, ma sens. Pokonałem najlepszych zawodników, więc o czymś to świadczy.

W tym roku zamiast Drużynowego Pucharu Świata rozegrano mistrzostwa świata par. Czy tego typu zawody zdaniem Jepsena Jensena mają szansę zagościć dłużej na arenie międzynarodowej? - Myślę, że były to ekscytujące zawody. Rozczarowującym jest jednak fakt, że na trybunach nie zasiadło zbyt wielu kibiców. Myślę, że nie wszyscy fani zrozumieli, że jest to impreza rangi mistrzowskiej. Szkoda. To jednak dobra forma zawodów. Otwiera możliwości dla wielu krajów. Ponadto należy podkreślić istotę toru, na jakim rozgrywano te zawody. We Wrocławiu można liczyć na naprawdę dobre ściganie. Zawodnicy jeżdżą blisko siebie, nie tracą dystansu do rywali. Jest wiele ścieżek do ścigania, można obierać z powodzeniem różne kierunki jazdy. Myślę też, że mimo wszystko DPŚ powinien zostać utrzymany. Być może dobrym pomysłem jest rozgrywanie tych zawodów na zmianę - w jednym roku turniej par, w kolejnym zaś DPŚ. Za nami wspaniały turniej. To było ciekawe doświadczenie.

Na koniec poprosiliśmy Li’glada o ocenę formuły mistrzostw par, jaką był turniej dwudniowy. Czy takie rozwiązanie mu się spodobało? - Myślę, że to dobry pomysł. Z pewnością będzie jednak ciężko na dwudniowych zawodach zgromadzić komplet publiczności - zwłaszcza w pierwszym dniu. Liczę jednak na to, że taka forma się przyjmie. Być może warto, by podobną formę przybrał DPŚ - zakończył Michael Jepsen Jensen.