Do napisania tego felietonu skusił mnie tekst Dave'a Green'a z internetowego wydania wyspiarskiego magazynu "Speedway Plus". Gość prezentuje w nim bardzo ciekawy pomysł wprowadzenia przez kluby internetowych relacji wideo z meczów na swoich stadionach "tuż po" każdym biegu. Niewątpliwie Brytyjczyk pisze o czymś, co kiedyś w końcu się stanie. Obserwujemy w ostatnim czasie szalony rozwój internetowych serwisów umożliwiających dzielenie się ze światem krótkimi filmami wideo, jak grzyby po deszczu powstają wideoblogi. Youtube stało się takim samym symbolem światowej sieci jak Google czy eBay. ¦wiadczy to tylko o jednym: wielkiej popularności ruchomych obrazków.

Dlatego wg Dave'a, i mnie również, najwyższy czas pomyśleć o zaadaptowaniu żużla do światowego trendu (nie na odwrót, speedway ze swoją niszowością może jedynie czerpać z takich zjawisk). Pierwszym pomysłem jest zaproponowanie żużlofanom wideorelacji z meczów ligowych w 15 porcjach. Właśnie liga wydaje się najodpowiedniejszym polem do tego eksperymentu, bo budzi największe emocje a jeżdżenie po kraju za swoją drużyną to przywilej niewielu.

Rdzeń pomysłu, to możliwość "ściągnięcia" z sieci (dokładniej: z serwisu gospodarza zawodów) niewielkich plików z zapisem wyścigu tuż po jego zakończeniu.

A w szczegółach: gdzieś odbywa się mecz. Ktoś z klubu gospodarza kręci jedną cyfrową kamerą wyścig, a tuż po jego zakończeniu "wrzuca" go na laptopa, szybciutko "obrabia" i "ładuje" na serwer. Na to tylko czekają kibice zgromadzeni w domach przed komputerami.

Oczywiście czekają ci, którzy wcześniej zapłacili za możliwość oglądania takich wyścigów "z poślizgiem" (kartą kredytową, SMSem, przelewem - to tylko szczegóły łatwe do zorganizowania). Bo tutaj docieramy do cienkiej linii dzielącej zalety i wady takiego przedsięwzięcia. Tego typu relacje powinny być tak wyważone i zorganizowane, aby nie podkopywać klubowego budżetu, nie uszczuplać widowni na stadionie i nie robić konkurencji telewizji.
Dlatego za dostęp do plików kibic powinien zapłacić. Rozsądnym ekwiwalentem za oglądanie powtórek biegów z jednego meczu wydaje się kwota rzędu 10 - 15 zł. Trochę niższa niż cena przeciętnego biletu, ale za produkt o wiele gorszy niż żużel na stadionie - powinna stanowić wystarczającą barierę dla leniwych stających przed dylematem: na stadionie czy przed komputerem. Natomiast dla kibica drużyny gości wystarczająco kusząca za możliwość zobaczenia na własne oczy co dzieje się w meczu bez konieczności organizowania kosztownego i zaawansowanego logistycznie wyjazdu.
Po drugie: pliki powinny być niewysokiej rozdzielczości. Z dwóch powodów - aby zminimalizować czas ich przesyłania po kablach i znów: aby nie stanowiły konkurencji dla speedwaya w wydaniu stadionowym czy telewizyjnym. Niewielkie okienko dające dobry przegląd sytuacji i czytelny obraz bez wściubiania nosa w monitor komputera byłoby w sam raz.

Takie przedsięwzięcie jest niestety obarczone pewnymi wadami czy problemami natury technicznej. Pierwszy, to przede wszystkim konieczność obsłużenia wielu połączeń internetowych. Nie znam sie na tej dziedzinie, ale kontakt z fachową firmą będącą w stanie zaproponować klubowi szerokopasmowe łącze wyda się koniecznością. Może to nastręczyć kosztów, ale na pewno nie takich, które stawiałyby relacje nad przepaścią wydatków. Do ich listy należałoby doliczyć również sprzęt do sporządzania wideoklipów - kamery, komputera, oprogramowania - oraz pensję dla obsługującego/-ych te gadżety. Ale moim zdaniem warto!

Bo takie króciutkie pliki powinny na siebie zarobić. Przerwy między wyścigami są na tyle długie, że przygotowanie "zrzutu" z kamery i dołączenie do niego reklamy/reklam nie powinno nastręczać problemu. A właśnie wszechobecne reklamy mogą i w tym przypadku pomóc zaistnieć takiemu rozwiązaniu. Co najmniej 15 wyświetleń, z których oglądacz nie może zrezygnować, bo stanowią integralną część obrazu, to łakomy kąsek dla reklamodawcy. Podobnie jak ta część obrazu monitora, która nie jest przeznaczona na filmik.

A wszystko to po to, żeby kibic żużlowy miał możliwość niemal bieżącego śledzenia poczynań ulubieńców na obcych torach. Ale to akurat marginalny argument, którego staram się nie nadużywać - przeciwnie niż brytyjski autor pomysłu - bo w Polsce z kibicami liczy się niewielu. Wskazanie możliwości finansowych może być najdorodniejszą marchewką, która najłatwiej skusi kluby do sięgnięcia po to narzędzie marketingowe.

"Powróćcie do tego tekstu za parę lat i obiecuję, że będziecie zdziwieni jak bardzo powyższe sugestie wydają się mało ambitne." - kończy swój artykuł Dave Green. Trudno się z nim nie zgodzić - taki sposób pokazywania meczów właśnie powinien wchodzić w życie.