Wciąż tli się szansa na to, aby Stowarzyszenie CKM Włókniarz w sezonie 2015 jednak wystartowało w rozgrywkach Polskiej 2. Ligi Żużlowej. Michał Świącik wraz ze swoim sztabem musi dojść do porozumienia z Mirosławem Jabłońskim i Grzegorzem Walaskiem ws. pomocy.

Stowarzyszenie CKM Włókniarz początkowo otrzymało licencję warunkową na starty w Polskiej 2. Lidze Żużlowej, zakontraktowało kilkunastu zawodników i nagle ich świat runął, bowiem Polskie Związek Motorowy tę licencję wycofał. Kibice, sponsorzy, władze klubu jednak tak łatwo się nie poddają i walczą o przyszłość żużla w Częstochowie, bowiem w Świętym Mieście jest to zdecydowanie sport numer 1. Oczekiwania polskich władz są jasne - dojście do porozumienia z krajowymi zawodnikami czyli wspomnianym już "Gregiem" oraz "Mirasem". Wtedy być może otworzy się furtka do rozmów ws. licencji.

- Chodzi o dwójkę zawodników Mirosława Jabłońskiego i Grzegorza Walaska, ale żeby było jasne, tu nie chodzi o spłatę jaką ma wobec nich spółka - tłumaczy prezes stowarzyszenia Michał Świącik. - Mielibyśmy im pomóc, np. odkupując motocykle, które trafiłyby do naszej szkółki, zapraszając na turnieje i powiedzmy płacąc im za start więcej niż innym zawodnikom. Oni w zamian za to mieliby oświadczyć, że nie mają żadnych roszczeń finansowych wobec stowarzyszenia. Dziś wiem, że podobne oświadczenie wyda Rune Holta. Mam takie zapewnienie jego menedżera. Myślę, że zawodnicy zdali sobie sprawę z tego, że sprawy zaszły za daleko, że nie jesteśmy w stanie oddać im pieniędzy za spółkę, a oni upierając się przy swoim stracą jakąkolwiek pomoc. Swoją drogą to my z taką ofertą wyszliśmy do nich już wcześniej, to była nasza inicjatywa - dodaje prezes na łamach portalu czestochowa.gazeta.pl.

"Myślę, że zawodnicy zdali sobie sprawę z tego, że sprawy zaszły za daleko" - uważa Świącik

Pewne jest, iż jeśli Włókniarz nie otrzyma licencji, nie zdecyduje się na fuzję z innym ośrodkiem żużlowym - Jeżeli nie wystartujemy w II lidze jako Włókniarz, to nie wystartujemy w ogóle - podkreśla Świącik. - Będziemy jeździć jedynie w zawodach młodzieżowych i organizować towarzyskie imprezy. Wszystko w miarę możliwości finansowych. A co będzie za rok? Na to pytanie nie jestem w stanie odpowiedzieć. Powiem tylko, że entuzjazm ludzi, którzy tak bardzo chcieli ratować Włókniarza, może się wyczerpać.