Trzykrotny Indywidualny Mistrz Świata Nicki Pedersen w ubiegłym tygodniu przeszedł operację kontuzjowanego barku. Zawodnik jest zadowolony z faktu, że zabieg ten już się odbył. Dodatkowo jego organizm źle zareagował na podaną morfinę, powodując u niego kłopotliwy ból głowy.

Przypomnijmy, że bark Duńczyka uległ przemieszczeniu po upadku, do którego doszło podczas Indywidualnych Międzynarodowych Mistrzostw Ekstraligi, pod koniec sierpnia bieżącego roku na torze w Tarnowie. Jednak jak sam przyznaje uszkodzenia te były wynikiem wielu kolizji jego udziałem, do których doszło w ostatnich latach.

Pedersen dochodzi do siebie po operacji, jednak przyznaje, że jego ciało wciąż nie może przyzwyczaić się do środków przeciwbólowych, po złej reakcji na nie w ostatnich dniach. – Mam problemy z morfiną. Mam migreny, dodatkowo pojawiają się problemy z bólem głowy i chce mi się cały czas wymiotować. Proszki powinny zmniejszyć ból ramienia, jednak niektórzy ludzie źle reagują na morfinę. Ciało tego nie lubi. Ból tak naprawdę nie stanowił problemu. Po prostu czułem się otumaniony przez cały czas, gdy przebywałem poza łóżkiem. Musiałem cały czas leżeć, nie mogłem oglądać telewizji oraz irytowały mnie jakiekolwiek światła lub głosy. To coś normalnego. Miewałem już podobne sytuacje, gdy zażywałem morfinę. Muszę po prostu pamiętać, że to działa na mnie nieodpowiednio. Spróbowaliśmy następnie czegoś innego. Oczywiście nie ma nic tak mocnego, jak morfina, jednak wolę odczuwać trochę większy ból, niż mieć migreny i przechodzić to w podobny sposób – przyznał Pedersen.

Trzykrotny najlepszy zawodnik globu twierdzi, że decyzja o operacji nie była podjęta z łatwością, jednak dodaje, że po kilku latach upadków na tor, było to w pewien sposób wymuszone. – Kiedy w tym roku doszło do tej dyslokacji, to oczywistym jest, że mi to w niczym nie pomogło. Przez te wszystkie upadki, do których dochodzi podczas wielu lat kariery, na ramieniu ląduje się wiele razy. Wcześniej to nie było problemem, jednak gdy bark uległ przemieszczeniu, kilka elementów kostnych tam pozostało, a obojczyk był zbyt blisko pozostałych kości. Dlatego zrobili w tym miejscu sporo i wyczyścili to. Lekarze wyjęli kilka kawałków kości i usunęli stamtąd pewne płyny. Dodatkowo naprawili mi tam więzadła. To była poważna operacja – trwała ponad trzy godziny. Teraz wszystko jest tam oczyszczone, powstaną w tym miejscu blizny, a wszystko będzie działało jak amortyzator, ponieważ kości wzajemnie się nie dotykają. Przed operacją zostały wykonane cztery różne skany, ponieważ zabieg ramienia nigdy nie jest łatwy. To nie jest kolano, które porusza się tylko w jednym kierunku – do góry i na dół. Ramieniem poruszamy we wszystkich możliwych kierunkach. Jeśli nie pracuje ono odpowiednio, to może powodować różnego rodzaju problemy – zaznaczył Duńczyk.

Pedersen obecnie pracuje nad powrotem do formy, aby być odpowiednio przygotowanym do przyszłorocznego cyklu Speedway Grand Prix. Ma on nadzieję, że kilka sprawnych ćwiczeń ze swoją fizjoterapeutką Lisą Thomey, pomoże jego ramieniu wrócić do sprawności tak szybko, jak to tylko możliwe. – Umieściłem hak na poddaszu, do którego przymocowałem linę i muszę wykonywać kilka mniej aktywnych naciągań, kontuzjowane ramię obwiążę liną, a drugim będę je podnosił i opuszczał. To pozwoli mi wykonywać pewne ruchy, bez używania mięśni. Nie wolno mi niczego nim podnosić, ani działać z nim czegoś więcej, jednak linę mogę trzymać drugą ręką i dzięki temu podnieść je do kąta 90 stopni. Następnie mogę opuścić je z powrotem do poziomu ciała. Muszę to wykonywać co dwie godziny w ciągu dnia, aby ramie było w ruchu i aby zaczęło to działać w dobrym kierunku – dodaje.

Lisa Thomey towarzyszyła brązowemu medaliście Indywidualnych Mistrzostw Świata w parkingu podczas większości turniejów sezonu 2014, aby mieć pewność, że jest on w jak najlepszej kondycji psychicznej i fizycznej. Oczywistym jest to, że Duńczyk nie jest jedynym, który docenia jej wysiłki. – Muszę przyznać, że po rozmowie z moim doktorem on powiedział mi co mam robić, jednocześnie dodając, abym porozmawiał z Lisą, ponieważ ona wie wszystko. To najlepszy lekarz od kontuzji ramion, jakiego mamy w Danii. Ona rozmawia z nim każdego dnia i uzgadniała z nim wiele operacji. On darzy ją wielkim szacunkiem. Byłem pod wrażeniem Lisy przez wiele lat, jednak słowa jednego z najlepszych lekarzy również wiele znaczą. Nie chodzi o to, że potrzebuję informacji o tym, że ona jest dobra, ponieważ od dawna to wiem. Ona robi jedynie te rzeczy, które wie, że może zrobić. Jeśli czegoś nie jest w stanie zdziałać, wówczas wysyła mnie do kogoś innego. To jest klucz, ona nie robi wszystkiego. To bardzo ważne mieć tak odpowiednich ludzi wokół siebie – kończy komplementując swoją fizjoterapeutkę Nicki Pedersen.