Wszystko wskazuje na to, że kadra ARGE Speedway Wandy Kraków uszczupli się niedługo o jednego juniora. O zawieszeniu swojej przygody z żużlem myśli bowiem bardzo poważnie Eryk Borczuch, którego nie stać na uprawianie sportu żużlowego, a same ambicje i chęci tutaj nie wystarczą.

Eryk Borczuch dotychczas był bardziej znany ze swoich brytyjskich startów, choć krajową licencję uzyskał w ubiegłym sezonie w barwach KM Cross Lublin. Szans wśród „Koziołków” mógł nie dostać, w związku z czym poszukał swoich możliwości poza Lublinem i znalazł angaż w Krakowie. Sezon zaczął udanie, bowiem w marcu w ostatniej rundzie "Winter Series" na torze w Scunthorpe zajął wysokie, piąte miejsce. To mogło napawać optymizmem przed sezonem w Polsce. Niestety, jego starty w rozgrywkach Nice 1. Ligi Żużlowej do udanych nie należały, choć tu trzeba zaznaczyć, iż rozpoczął od trudnych wyjazdów w Łodzi i Rzeszowie oraz ciężkiego starcia na własnym torze z faworytem rozgrywek – Grupa Azoty Unią Tarnów. - Zostałem rzucony na „głęboką wodę”. Miałem swoje pięć minut, ale słabo je wykorzystałem. Indywidualnie nie jest i nie było tak źle, zabrakło mi przecież jednego punktu, by awansować do finału Brązowego Kasku. Powinienem być rezerwowym, ale ze względu na dzikie karty dla ekstraligowców, takowej szansy nie otrzymałem. Brakuje mi regularnych startów, treningów i objeżdżenia w Polsce. To jest główny powód słabej dyspozycji – przyznaje Eryk Borczuch.

Dotychczas ubiegłoroczny Mistrz Southern Track Riders (odpowiednik polskich Indywidualnych Mistrzostw 2. Ligi Żużlowej dop. red.) na zapleczu PGE Ekstraligi zdobył dwa punkty, startując w dziesięciu biegach. Gdy do ARGE Speedway Wandy Kraków trafił Piotr Pióro, to on wskoczył w miejsce Borczucha i był młodzieżowym partnerem Szymona Szlauderbacha. Eryk wrócił do Anglii, gdzie odbył kilka treningów i przyjechał na wspomniany już półfinał Brązowego Kasku. Z nowym silnikiem i nowymi nadziejami, 17-latek przystąpił do zawodów, które ukończył na siódmym miejscu. Niestety, przepustki do finału nie otrzymał przez fakt, iż przyznano na niego dwie dzikie karty dla Kamila Wieczorka i Roberta Chmiela. Podłamany tym faktem opuścił nasz kraj, wracając na Wyspy, gdzie po miesięcznej przerwie wziął udział w zawodach indywidualnych, które zakończyły się jego triumfem. Duża w tym zasługa m.in. Radosława Rumińskiego, który na co dzień zajmuje się sprzętem Kennetha Hansena, lecz tym razem wspomógł swojego rodaka. Kolejne pięć tygodni minęło żużlowcowi pod znakiem treningów i przygotowań. Do samego końca nie wiedział on czy przyjedzie do Polski na 6. rundę Drużynowych Mistrzostw Polski Juniorów. Gromadził grosz do grosza, by zakupić bilet do Polski, a następnie spakować busa i udać się na zawody. Ostatecznie udało się zebrać środki i Borczuch pojawił się w Świętochłowicach, gdzie zdobył 7 punktów, odnosząc dwa indywidualne zwycięstwa. Jedno z nich nad Wiktorem Lampartem, podstawowym już juniorem Stali Rzeszów.

Wiele wskazywało na to, że wszystko „wskoczyło na dobre tory” i teraz tarnowianin będzie udowadniał, iż ma talent do uprawiania sportu żużlowego oraz, że kwestią czasu jest, gdy ARGE Speedway Wanda da mu kolejne szanse. Tymczasem niestety, wszystko wskazuje na to, że przygoda Eryka Borczucha ze speedway'em właśnie dobiega końca. Ojca żużlowca – Pana Sebastiana mimo ogromnych chęci, nie stać już na sponsorowanie kariery swojego syna. - Eryka nie omija pech związany z upadkami, często z nieswojej winy. W związku z tym trzeba kupować części, które są poniszczone, a sponsorów niestety brak, wszystko musimy za swoje. Motocykle mamy teraz w Polsce, w Anglii startowaliśmy niedawno na pożyczonym sprzęcie i Eryk wygrał ten turniej. Chciałbym, by syn jeździł dalej, ale po prostu najzwyczajniej w świecie nas na to nie stać... – dodaje ojciec zawodnika.

To przykre, że kolejny młody żużlowiec ze względu na problemy finansowe i brak odpowiedniego wsparcia, musi odwiesić kevlar na kołek i odstawić motocykle do garażu. Borczuch jednak nie mówi „pas”, liczy, że to chwilowe. Wierzy w poprawę swojej sytuacji i że w zimie uda mu się znaleźć kluby, zarówno w Polsce jak i w Anglii, które pozwolą mu na regularne starty, a co za tym idzie, na zarabianie pieniędzy na remonty silników czy części do motocykli.