Zagrożenia życia na polskich torach nie ma, ale ostatnia weryfikacja wykazała, że na każdym są jakieś niedoróbki. W Lesznie, na wyjściu z pierwszego łuku, w pasie bezpieczeństwa, położono kostkę brukową. To wzmocniło stałą bandę na prostej, ograniczyło jej elastyczność. Oczywiście tor został zweryfikowany pozytywnie, ale w zaleceniach zostało napisane, że Unia musi z tą kostką brukową coś zrobić, najlepiej ją usunąć. Przed sezonem na pewno dojdzie do ponownej weryfikacji.

Co najmniej na dwóch stadionach (z naszych informacji wynika, że chodzi o Toruń i Bydgoszcz) są zastrzeżenia do odległości między słupkami podtrzymującymi bandę. Powinna ona wynosić 2,5 metra, bo wtedy jej odkształcanie jest większe, czyli jest ona elastyczniejsza. Jednak w obu wspomnianych przez nas przypadkach ta odległości wynosi 2 metry lub mniej. To oczywiście nie jest dobre, bo przy mniejszym rozstawie słupków, banda jest twardsza. To może nie jest uderzenie w ścianę, ale na pewno odbicie się od tak wzmocnionej bandy naraża żużlowca na poważną kontuzję.

W Tarnowie jest z kolei problem z bandą na prostej startowej i na łukach, zwłaszcza na pierwszym. Banda jest za niska, poza tym niektóre jej elementy zaczynają się sypać. Unię czeka poważny remont, bo tą bandę, która jest trzeba rozebrać i wymienić ją na nową. Jeśli do wiosny nie będzie to zrobione, tor nie zostanie odebrany.

Drobny problem ma także Gorzów, gdzie trzeba będzie przesunąć słupek maszyny startowej usytuowany w pasie bezpieczeństwa. Według przepisów powinien on być 60 centymetrów od bandy, a w tej chwili jest on 30 centymetrów od bandy.

Generalnie nie jest tak, że polskie tory są niebezpieczne. Jednak na każdym jest coś do zrobienia. I chodzi o naprawdę poważne uchybienia. Sześć torów ma wpisane wymianę bandy pneumatycznej, bo albo straciła homologację, albo jest w złym stanie. Żużlowej centrali strasznie zależy na tym, żeby podnieść poziom bezpieczeństwa, więc jeśli usterki nie zostaną usunięte to wiosną w kilku klubach może być płacz i zgrzytanie zębów.