Z końcem sezonu 2025 swoją żużlową karierę zakończy duński zawodnik Rene Bach. Doświadczony żużlowiec przez lata ścigał się na torach w Danii, Polsce i Wielkiej Brytanii, a jego nazwisko było dobrze znane kibicom w wielu krajach.

W tym roku Bach reprezentował barwy w Krajowej Lidze Żużlowej, gdzie wystąpił w 9 meczach. Łącznie odjechał 36 wyścigów, w których zdobył 46 punktów oraz 6 bonusów. Choć nie były to już liczby, do jakich przyzwyczaił kibiców w najlepszych latach kariery, to i tak pokazał solidny poziom i doświadczenie, wspierając swoją drużynę.

Rene Bach rozpoczął swoją przygodę z żużlem jeszcze w młodym wieku, a od 2008 roku ścigał się także w Wielkiej Brytanii, gdzie zyskał uznanie za waleczność i skuteczność. Jego karierę mocno naznaczyła poważna kontuzja - złamanie kości udowej - po której nigdy w pełni nie wrócił do dawnej dyspozycji. Mimo to przez blisko 17 lat startów osiągnął wiele sukcesów i spełnił swoje sportowe marzenia.

- Sezon 2025 powoli dobiega końca i dla mnie oznacza to również zakończenie kariery żużlowca.
Żużel był częścią mojego życia od dnia narodzin, dlatego oczywiście trudno jest odwiesić stalowy but.
To były ciężkie lata odkąd złamałem kość udową - nie tylko pod względem fizycznym, ale także psychicznym. Nigdy nie udało mi się wrócić do tego samego poziomu i formy, którą czułem, że miałem przed kontuzją. Dlatego właśnie czuję, że to odpowiedni moment, by zakończyć karierę.
W 2008 roku przeprowadziłem się do Anglii z marzeniem zostania profesjonalnym żużlowcem i indywidualnym mistrzem świata. Nie wszystko potoczyło się dokładnie tak, jak planowałem, ale i tak osiągnąłem w karierze więcej, niż kiedykolwiek śmiałem marzyć. Miałem zaszczyt żyć tym sportem na zawodowym poziomie przez blisko 17 lat.
Przez te lata podróżowałem po całym świecie, a wszystko kręciło się wokół żużla - lato, zima, rok po roku. W międzyczasie w moim życiu pojawiły się dwie córeczki i to na pewno nie ułatwiało bycia poza domem w każdy weekend. Chęć spędzania z nimi więcej czasu i bycia częściej w domu odegrała ogromną rolę w mojej decyzji.
Moja żona Stefanie była ze mną na każdym kroku. Dała mi wsparcie i wolność, których nigdy nie będę w stanie spłacić. Teraz czas oddać jej część tej wolności i spędzać dni wolne oraz wakacje razem, z rodziną.
Szczególne podziękowania kieruję do mojej mamy i siostry, które spędziły niezliczone weekendy i dni powszednie na różnych stadionach, zawsze wspierając mnie.
Ale największe podziękowania należą się mojemu tacie. Spędziliśmy niezliczone godziny w trasie, jeżdżąc po całej Europie. Spędziliśmy tysiące godzin w warsztacie. Bez niego nigdy nie osiągnąłbym tego, co udało mi się osiągnąć w karierze.
Przez te wszystkie lata wielu ludzi mnie wspierało - sponsorzy, rodzina, mechanicy, przyjaciele i wszyscy, którzy sprawili, że mogłem realizować swoje marzenie. Zamiast wymieniać nazwiska, powiem po prostu: dziękuję - wiecie, kim jesteście, i jestem wam ogromnie wdzięczny.
Na koniec chcę podziękować za wsparcie, za wszystkie doświadczenia i za wszystkie wspomnienia. Rywalom, kolegom z drużyny, klubom i kibicom - dziękuję. Teraz z niecierpliwością czekam, by śledzić ten sport już z drugiej strony bandy.