W sezonie 2016 Oskar Fajfer pierwszy raz reprezentował zespół Wybrzeża Gdańsk. Wiemy, już, że zawodnik ten ponownie będzie występował w ekipie znad morza. W rozmowie z naszym portalem mówi on o swoich planach, jak również podsumowuje zakończony niedawno sezon w swoim wykonaniu.

Na początek chciałem zapytać o sezon 2016. Czy jesteś zadowolony ze swoich występów i osiąganych w Wybrzeżu Gdańsk wyników?
– Sezon na pewno mogę ocenić na plus, ponieważ miałem dużo jazdy. Na tym mi najbardziej zależało – żeby gdzieś jeździć, sprawdzać silniki oraz swoje umiejętności i właśnie podnosić rozwój. Na pewno tak było, z czego się bardzo cieszę. Przejechałem cało, zdrowo i szczęśliwie sezon. Mogę w dodatku powiedzieć, że bardzo udanie, bo punktowałem całkiem nieźle. Tak uważam, pomimo małego „przygaśnięcia” w środku sezonu, spowodowanego kłopotami sprzętowymi. To była jakaś złośliwość rzeczy martwych i nic na to nie mogłem poradzić.

Czyli z przenosin do Gdańska jesteś całkowicie zadowolony?
– Tak, dokładnie.

Czy przed sezonem przed ekipą z Gdańska były stawiane jakieś cele? Ostatecznie zajęliście miejsce w środku tabeli, a walka o czołowe lokaty była ciężka. Zabrakło awansu, było jednak pewne utrzymanie, czyli swego rodzaju pewna stagnacja.
– Na początku sezonu nikt nie wiedział, jak będzie to wyglądać. Każdy ma cele i walczy o najwyższe miejsce w tabeli. Początkowo szło nam bardzo dobrze, jednak troszeczkę przygaśliśmy. Nie wiem, czym to było spowodowane, być może wkradła się u nas jakaś nerwowość i zaczęło to iść w drugą stronę. Końcówka jednak była wyśmienita, więc jak było widać mieliśmy potencjał, tylko nie potrafiliśmy do końca tego wykorzystać.

Jaka będzie Twoja przyszłość na polskich torach? (Oskar Fajfer na kolejny rok przedłużył kontrakt z Wybrzeżem Gdańsk – przyp. red.)
– Do pewnego momentu była jeszcze transferowa cisza. Pierwszeństwo miał jednak klub z Gdańska i to z nimi rozmawiałem na początku (…)

Trzeba pamiętać o tym, że okienko transferowe w tym roku zostało wyjątkowo skrócone. To pierwsze zamyka się już 15 listopada.
– Tym bardziej to wszystko szybko się potoczy, więc podejrzewam, że niektóre kluby już mają coś w planach i na myśli. Czasu będzie mało, ale na pewno wszystkie kluby dopną tego, czego będą chciały.

Czy z perspektywy czasu wszyscy byli zadowoleni z takiego rozwiązania, jakie mieliśmy w pierwszej lidze? Wiadomo, że bez kilku drużyn, tych spotkań byłoby mniej, jednak dla kilku ekip zabrakłoby miejsca w ligowych rozgrywkach. Czy tymczasowe rozwiązanie z 11 drużynami, było według Ciebie słuszne?
– Myślę, że to było najlepsze z rozwiązań. Było dużo meczów. Każdemu to służyło, ja też się cieszyłem, bo mieliśmy sporo spotkań, więc mogłem jak najwięcej jeździć. Z tego powodu to rozwiązanie oceniam na plus.

Kilka słów o występach w Szwecji. Startowałeś w drużynie z Malmö, gdzie początek sezonu miałeś całkiem niezły. Później klub zawiesił działalność i wycofał się z rozgrywek. Co sądzisz o tym, co było i tym, co może nastąpić w przyszłym roku w Szwecji, jeśli chodzi o Twoją osobę?
– Ludzie z Malmö na pewno postąpili z nami fair. Przedstawili, w jakiej byli sytuacji, mieli problemy finansowe i postanowili zawiesić swoją działalność. Trzeba przed nimi zdjąć naprawdę czapki z głów, za to, że nie robili długów, tak jak robią to niektóre kluby w Polsce. Nie mają pieniędzy, jadą dalej, a następnie padają. Zawodnicy również nie robili sobie niepotrzebnych kosztów. Gnistorna zachowała się również fair, ponieważ swoje zobowiązania spłacili, tak jak obiecali, więc bardzo im za to dziękuję, za tę uczciwość. Jeśli chodzi o kolejny sezon, to już jakieś rozmowy przebiegały na temat kontynuacji mojej jazdy w Szwecji.

Nie chcesz powiedzieć z jakim klubem?
– To będzie niespodzianka, jednak to drużyna z Allsvenskan. Stawiam jeszcze na rozwój, żeby troszeczkę pojeździć, mieć te starty zapewnione. W tym przypadku ma to być 16 meczów, więc jestem mega szczęśliwy, bo to jest dla mnie drugie tyle, co mogę jeździć w Polsce, więc na pewno będę miał czas na rozwój.

Czyli wiadomo już jak będzie wyglądał terminarz? Z każdą z ekip powinniście jechać po 4 razy? (rozmowę przeprowadzono, zanim z przyszłorocznych rozgrywek w Allsvenskan wycofała się Valsarna Hagfors – przyp. red.)
– Powiedziano mi, że będziemy jeździć po dwa razy, więc  prawdopodobnie tak. Jest jeszcze mały znak zapytania, co będzie z Indianerną Kumla, więc poczekamy i zobaczymy.

Pod koniec sezonu zostałeś zaproszony przez wielką postać szwedzkiego speedway’a – Magnusa „Zorro” Zetterströma na jego pożegnanie. To chyba też swego rodzaju przywilej i mały zaszczyt, ponieważ tylko dwóch Polaków brało udział w tym turnieju.
– Zorro zaproponował mi jazdę. Bardzo się z tego cieszyłem, on również okazywał duży entuzjazm. Cieszę się, bo miałem okazję z nim jeździć w dwóch klubach i to jest naprawdę bardzo dobry kumpel. Ma serce, ma gest i z czym się człowiek do niego nie uda, to on tak, czy siak pomoże. Nie mogłem mu też odmówić. Cieszę się, ponieważ poznałem nowy tor w Eskilstunie. Lubię jeździć, więc czemu nie (uśmiech).

Chyba taką wisienką na torcie tego sezonu było zwycięstwo z połowy września w turnieju w Gnieźnie, przed własną publicznością? Klub z tego miasta chce wrócić na żużlową mapę. Wiadomo, że to jeszcze potrwa i odbywać się będzie małymi kroczkami. To chyba jednak dobrze, że tam żużel nie ginie i o nim pamiętają. Tam speedway ponownie się budzi i to chyba super, że udało Ci się wygrać turniej zorganizowany przy okazji  tej reaktywacji, na swoim macierzystym obiekcie?
– Na pewno był to super pomysł, wszystko wypaliło. Udało im się ściągnąć gwiazdy, kibice również stanęli na wysokości zadania, ponieważ stadion prawie pękał w szwach. Było naprawdę miło zobaczyć, że w Gnieźnie nadal ten żużel jest i zaczyna to znowu, powoli oddychać. Mam nadal stały kontakt z działaczami z tego miasta, działają prężnie pod kątem przyszłego sezonu, więc na pewno ruszą i pokażą na co ich stać.

Gnieźnieńscy kibice nagrodzili Cie odpowiednią ilością braw za to zwycięstwo?
– Powiem szczerze, że byłem mega szczęśliwy i skupiłem się tylko na tym, żeby wygrać i stanąć na podium. Bardzo się cieszyłem, tym bardziej, że udało się to osiągnąć przed własną publicznością. To była zatem taka „wisienka na torcie” na koniec sezonu.

Dziękuję za rozmowę i życzę powodzenia w rozgrywkach w sezonie 2017.
– Również dziękuję i pozdrawiam.