Występu w pierwszym spotkaniu finałowym w Gdańsku, przegranym przez Grupa Azoty Unię Tarnów w stosunku 32:40, do udanych nie zaliczy Peter Ljung. Szwed na torze pojawił się trzykrotnie, zdobywając 2 punkty z bonusem. Po spotkaniu narzekał on na warunki torowe i decyzję o jeździe w nich.

Wiadomo, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia i np. Kacper Gomólski, który zgromadził na swoim koncie 11 oczek, nie narzekał aż tak bardzo, jak reprezentant Szwecji. Niemniej jednak rzeczywiście trudno powiedzieć, że gdański owal nadawał się do jazdy, a zawodnicy na nim po prostu bardziej się „ślizgali”. – Warunki były naprawdę złe, nawet w pierwszym biegu. Tak naprawdę nie powinno tak być, jeśli rozgrywamy finał, ponieważ wszystko było nieprzewidywalne. Od początku na torze były namoczone miejsca, a z czasem stawał on się coraz gorszy – mówił, zniesmaczony kondycją toru w Gdańsku, Peter Ljung.

Abstrahując od owalu, na którym „rywalizowali” żużlowcy, Szwed od początku nie miał dobrych startów. Nic nie pomogły rotacje ze sprzętem, a sytuację znacznie utrudniał coraz mocniej padający deszcz. – Tak, to było okropne. Nic mi nie działało dobrze. Po próbach na pierwszym motocyklu, wskoczyłem na drugi i próbowałem jakby wszystkiego od nowa. Później jednak padało coraz więcej deszczu i było bardziej mokro. Wówczas nie wiesz po prostu, co robić. Jeśli coś nie działa, to po prostu próbujesz co chwilę. U mnie to nie pracowało dobrze. Przeprosiłem chłopaków, ale po prostu nie mogłem dobrze wyjść ze startu – przyznał z pokorą.

Po takim, przerwanym po 12. biegach meczu, można było gdybać, czy nie lepiej było to spotkanie zakończyć wcześniej lub w ogóle go nie zaczynać i przełożyć np. na poniedziałek, kiedy to pogoda już wyraźnie dopisała. Wówczas taki mecz finałowy, zasłużyłby na to miano, a nie byłby rozgrywany „na siłę”, co miało miejsce w niedzielę. – Nie wiem, trudno tak naprawdę powiedzieć. Jak mówiłem, już po pierwszym i drugim biegu warunki nie były na tyle dobre, aby jechać w finale, takie jest moje zdanie. To jednak inni ludzie podejmują za nas decyzje, my musimy jechać. W Szwecji nie pojechałbym w takim spotkaniu, jeśli początek wyglądałby tak, jak tutaj – wyraźnie podkreślił.

Reprezentant Kraju Trzech Koron nie wystąpił w pierwszym pojedynku w Gdańsku, który odbył się 25 czerwca. To jednak nie miało według niego najmniejszego znaczenia, na taki, a nie inny jego występ w ostatnią niedzielę. – Wpływu na mój występ nie miała moja nieobecność w pierwszym meczu w Gdańsku. Warunki nie były normalne, nie można tak jeździć. Można powiedzieć, że to był „rozbój” na kibicach, którzy zapłacili za bilety i musieli to oglądać. To jest coś, na czym nie trenujemy, bo nie powinno po prostu mieć miejsca.

Strata 8 punktów przed rewanżem nie jest duża, a mogła być jeszcze większa, gdyby spotkanie zostało rozegrane w tych warunkach w całości. Niemniej jednak z taką różnicą, w normalnych warunkach torowych tarnowianie powinni sobie poradzić, albowiem tylko raz na własnym stadionie wygrali mniejszymi rozmiarami (18 czerwca w stosunku 48:41 z Orłem Łódź). Do rewanżu nie można zatem podchodzić sceptycznie. – Sądzę, że możemy odrobić 8 punktów. Myślałem przed meczem, że prawdopodobnie bez nakładania na siebie większej presji, możemy wyrównać stratę do 10 oczek.  Nadal jednak musimy wygrać spotkanie, nieważne, czy byłoby to 8, czy 6 punktów, nadal to my musimy odrabiać. Uważam jednak, że na „domowym” torze uwierzymy w siebie. W tym pierwszym meczu to była trochę loteria, jeśli nie było się z przodu po pierwszym łuku, nie dało się nic zrobić.  Wiemy, że u siebie jesteśmy szybcy i że możemy coś zdziałać nawet wtedy, gdy przegramy start. Myślę, że w następną niedzielę, to będzie inna historia – stwierdził.

Wprawdzie do końca sezonu pozostało jeszcze jedno, najważniejsze spotkanie, nie sposób było nie zapytać zawodnika o plany na przyszłość. I choć żadnych rozmów do tej pory nie było, otwarcie przyznaje on, że wolałby nie zmieniać klubu na kolejny sezon, bez względu na klasę rozgrywkową, w której przyjdzie startować tarnowskim Jaskółkom. – Nie, nie rozmawiamy o niczym, zanim nie wykonamy swojej pracy, a naszym zadaniem jest wygranie finałów i wywalczenie awansu do ekstraligi. Myślę, że klub musi po prostu usiąść wówczas i pomyśleć, co chcą zrobić na przyszły rok. Którakolwiek liga by to nie była, chciałbym z pewnością zostać w Tarnowie. Lubię ten klub, cieszę się z jazdy w nim. Mam przede wszystkim nadzieję, że w kolejnym roku byłbym lepszy na „domowym” torze. Patrzę na to zatem z nadzieją – zakończył z uśmiechem, Peter Ljung.