Piotr Pawlicki jr przebojem wdarł się na żużlowe tory, wprawiając w zachwyt kibiców i znawców czarnego sportu. Nic, więc dziwnego, iż momentalnie otrzymał zaproszenia do startów w Anglii i Szwecji. Sezon 2011 powoli dobiega końca i już rozpoczynają się dywagacje na temat przyszłości klubowej utalentowanych braci.

Polonia Piła praktycznie zapewniła sobie awans do I ligi. Bez waszej pomocy – Twojej i Przemka – nie byłoby to możliwe. Czy zakładacie scenariusz pozostania na kolejny sezon w mieście nad Gwdą?
- Nie mam pojęcia jak będzie wyglądał przyszły sezon i gdzie będę startował. W Pile znakomicie nam się współpracowało z władzami klubu. Atmosfera wokół zespołu była wzorcowa i bardzo miło wspominam tamten czas. Wciąż jednak mam ważny kontrakt w Lesznie. Nie ma, co ukrywać, iż większa szansa jest na pozostanie w Lesznie niż przejście do innego klubu. W końcu to jest nasz dom, tutaj się wychowaliśmy i jak mówi przysłowie „wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej”. Nie chciałbym, aby znów powtórzyła się sytuacja, jaka miała miejsce na początku tego sezonu, kiedy musieliśmy szukać nowego klubu. Życzę sobie, aby tym razem wszystko było poukładane już na wstępie rozgrywek tak żeby ze spokojem przygotowywać się do nowego sezonu.

Co w przypadku, gdyby nie udało się porozumieć z władzami leszczyńskiego klubu?
- Nie chciałbym tego, ale jeśli doszłoby do takiej sytuacji, to jedyny klubu, w jakim moglibyśmy startować to właśnie Piła.

Świetnie zaprezentowałeś się podczas Finału IMP w Lesznie. Piąte miejsce i dziewięć punktów to rewelacyjny rezultat jak na debiutanta zwłaszcza iż masz dopiero 16 lat. Była szansa na jeszcze lepszy rezultat, niestety w jednym z wyścigów zostałeś wykluczony. Co się właściwie stało?
- Było ciasno, w pierwszym łuku zostałem lekko uderzony motocyklem przeciwnika, nie chciałem wpaść w jadącego po zewnętrznej części toru Jarka Hampela, więc położyłem motocykl. W całym tym zamieszaniu ucierpiał Marcin Jędrzejewski. Arbiter orzekł o mojej winie i nic nie mogę z tym zrobić. To do sędziego niego należy rozstrzyganie takich sposób, a  ja musze się podporządkować takiej decyzji. Najważniejsze, że udało mi się zakwalifikować do tej imprezy. Myślę, że pokazałem się z dobrej strony, to dla mnie szczególnie ważne, bowiem wywodzę się z tego miasta.

Gdyby nie to zdarzenie mógłbyś zdobyć medal…
… tak, gdybym nie został wykluczony była szansa na zwiększenie dorobku punktowego, a tym samym walczyć o miejsce na podium. Szkoda, że tak się nie stało, ale i tak jestem zadowolony.

Dzień przed zawodami w Lesznie triumfowałeś w swojej kategorii wiekowej. Złoty medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski to chyba wielka sprawa?
- Tak, w końcu startowali tam najlepsi juniorzy w kraju. Udało nam się dobrze spasować motocykle, tutaj szczególne podziękowania dla taty i dla mechaników, którzy wykonali świetną pracę. Chciałbym podkreślić również bardzo fajne zachowanie kibiców gorzowskiej Stali, którzy mocno mnie dopingowali. Cieszę się, że mam ten krążek w swojej kolekcji, niemniej jednak skupiam się już na kolejnych zawodach.

Podczas tych zawodów w Gorzowie zwyciężyłeś cztery wyścigi, dopiero w ostatniej gonitwie pokonał cię Bartosz Zmarzlik. Mimo ostrej walki jechaliście z zachowaniem granicy fair-play.
- Wygrałem start z Bartkiem, jednak na wejściu w drugi łuk coś złego stało się z kranikiem od paliwa i motocykl zaczął mi przerywać. W tym momencie Bartek wyprzedził mnie po zewnętrznej i nie mogłem go już dogonić, świetnie się bronił i obierał dobre ścieżki. Wzajemnie bardzo się lubimy i szanujemy podczas walki na torze.

Po znakomitych występach w Polsce otrzymałeś zaproszenia z klubów w Anglii i Szwecji. Obecnie startujesz w trzech ligach, do tego dochodzą przeróżne imprezy indywidualne. To chyba spore obciążenie fizyczne dla takiego młodego chłopaka jak ty?
- Daję sobie radę. Mamy świetnie przygotowanego busa pod takie podróże, więc jeśli tylko jest taka potrzeba można się naprawdę nieźle wyspać i wypocząć po zawodach. Ponadto możemy liczyć na opiekę kierownictwa klubu, w którym startujemy. Przykładowo Stefan Andersson (menadżer Piraterny Motala – dop. red.) zawsze rezerwuje nam nocleg w hotelu i wypoczęci  możemy przystąpić do rywalizacji na torze.

No właśnie skoro mowa o Piraternie Motala. Tamtejsi działacze stworzyli bardzo ciekawy składem mieszankę rutyny i młodości. Póki co spisujecie się bardzo dobrze w rozgrywkach Elitserien. Przed wami rywalizacja w fazie play-off.
- Jesteśmy bardzo młodą drużyną, jednak wcale nie mamy zamiaru ustępować pola innym zespołom. Dołączyłem do tej ekipy w trakcie rozgrywek, moim zadaniem jest pomóc Piraternie w osiągnięciu jak najlepszego wyniku i staram się to robić najlepiej jak tylko potrafię . Udało nam się awansować do fazy play-off, przed nami więc trudne mecze, jednak liczę, że awansujemy do finału, a tam zrobimy swoje.

Tuż przed finałem rozgrywek młodzieżowych i seniorskich w Polsce, gruchnęła informacja z Anglii, iż kierownictwo Coventry zawiesiło was na 28 dni. Na szczęście później zmieniono tą decyzję. Twój komentarz w tej sprawie?
- Nie chciałbym wracać do tej sprawy. Zaszło małe nieporozumienie, na szczęście udało się wyjaśnić wszelkie niejasności i nie ma już, do czego wracać. Najważniejsze, że możemy dalej startować w barwach klubu z Coventry.

Obok rywalizacji na frontach ligowych, cały czas walczysz o medal mistrzostw świata juniorów. Niestety ostatnie zawody w duńskim Holsted były dla ciebie bardzo pechowe.
- W pierwszym starcie dość ostro potraktował mnie Darcy Ward. W powtórce nie byłem już sobą, pociągnęło mnie na jednym z wiraży i uderzyłem w bandę. Ponoć nie reagowałem na bodźce lekarzy i zostałem wycofany z dalszego udziału w tych zawodach. Lekarz orzekł, iż jestem niezdolny do jazdy.

Ponoć chciałeś uczestniczyć w kolejnych biegach.
- Chciałem startować dalej. Z pewnością udałoby się przywieść jakieś punkty i nie miałbym tak wielkiej starty do czołówki, jak teraz. Trudno, teraz się tym nie przejmuje. Przede mną jeszcze wiele tego typu imprez, w końcu mam dopiero 16 lat i sporo okazji do tego by zabłysnąć w Finale IMŚJ.

Do rozegrania pozostały jeszcze zawody w Pardubicach i Gnieźnie. Nie masz już wielkich szans na tytuł, więc chyba będziesz mógł walczyć bez większej presji.
- Do każdych zawodów staram się podchodzić na luzie. Takie nastawienie po prostu pomaga mi w osiągnięciu lepszego rezultatu. Wiadomo, że w tych dwóch ostatnich turniejach będę starał się pokazać z jak najlepszej strony. Przy dobrym układzie jeszcze mogę odrobinę zamieszać w czołówce, choć nie będzie to łatwe zadanie. Wszyscy zawodnicy prezentują naprawdę wysoki poziom: Maciek Janowski, Darcy Ward czy Martin Vaculik są naprawdę w świetnej dyspozycji i zapewne zrobią wszystko, aby zająć pierwsze miejsce.

Szanse na wysokie miejsce wciąż zachowuje twój brat Przemek. W razie potrzeby chyba może liczyć na twoją pomoc?
- Oczywiście. Dobrze się dogadujemy i wzajemnie sobie pomagamy. Dziś ja się cieszyłem z jego osiągnięcia, a wczoraj to on świętował mój sukces.