Falubaz Zielona Góra długo oczekiwała na kolejne zwycięstwo odniesione w rozgrywkach PGE Ekstraligi. W niedzielnym starciu na własnym obiekcie drużyna ta wygrała z Betard Spartą Wrocław 51:39. Końcowa wiktoria była możliwa m.in. dzięki doskonałej postawie Piotra Protasiewicza w tym meczu.

Kapitan ekipy Myszki Miki nie ukrywał, jaką ulgę poczuł po zakończonym spotkaniu. Nie dość, że jego zespół stanął na wysokości zadania i wygrał pojedynek z trudnym rywalem, to w dodatku jego indywidualny dorobek mógł napawać optymizmem. - Cieszę się, że wygraliśmy mecz i to za 3 punkty z bardzo dobrym przeciwnikiem. Wrocław na papierze jest dużo silniejszy, w tabeli też widać, jak jedzie, mając świetnych liderów. Nie ma wielkiej podniety. Wierzę, że mimo trudniejszych meczów będziemy ciułać punkty. Plus z pierwszej rundy jest taki, że jeśli przegrywaliśmy mecze, to minimalną różnicą punktów. Dzięki postawie drużyny dzisiaj (przyp. red. w niedzielę) udało nam się to wykorzystać i zebrać punkt bonusowy. Sytuacja nadal nie jest wesoła, ale też i nie patowa, i bez wyjścia. Wierzę, że sobie z tym poradzimy. Zostałem bardzo szybko sprowadzony na ziemię przez swój team, gdy wróciłem do parkingu. Od środy/czwartku zaczynamy dalszą pracę. Sytuacja nadal nie jest optymistyczna, ale światełko w tunelu już się pojawiło - powiedział Piotr Protasiewicz.

Zawodnik przyznał, że nie wie, w czym dokładnie leżała przyczyna jego słabszej dyspozycji. - Gdyby to było takie proste i oczywiste, to pewnie po jednym, dwóch meczach wszystko by się poukładało i wróciłbym do normy. To jest speedway. To nie jest tak zero-jedynkowo, że coś tam zmienimy i odpali. Jest wiele czynników, które mają na to wpływ. Na pewno byłem postawiony w trochę innej sytuacji niż miało to miejsce do tej pory. Po 20 kilku sezonach równej, dobrej jazdy wahnięcia miały miejsce w dwóch, góra trzech meczach. W tym roku było inaczej. Było, ale to nie znaczy, że wszystko jest normalnie. Nadal jest nad czym pracować. Jest sygnał, że potrafię pojechać. Na pewno wdarło się trochę spokoju w nasze szeregi. 

W sezonie 2018 43-latek miał na koncie kilka udanych występów indywidualnych w lidze szwedzkiej. Rezultaty osiągnięte za granicą nie przekładały się jednak na wyniki uzyskiwane w Polsce. Żużlowiec był w tym czasie niejednokrotnie na ustach polskich kibiców, którzy wyrażali niezadowolenie postawą swojego zawodnika. - W Szwecji jechałem przyzwoicie, robiłem dobre punkty. W Polsce nie wychodziło. Tak to jest. Zdawałem sobie sprawę z opinii, które na mój temat wyrażano. To nie było ani fajne, ani przyjemne. To były bardzo trudne momenty. Jak się okazuje, mimo dużego bólu, który mi towarzyszył, udało się to wszystko jakoś poukładać - przynajmniej na dzisiaj. 

Kapitan Falubazu przyznał, że od początku sezonu zależało mu na znaczącej poprawie swojej jazdy, by wspomóc zespół w walce o ligowe punkty. Wysiłki jednak na nic się zdały – im więcej było tej pracy, tym PePe spisywał się słabiej. W końcu jednak nastąpił moment przełomowy. - To nie było tak, że nic nie robiłem i na niczym mi nie zależało. Może właśnie za dużo było tej pracy. Trzeba było olać sytuację i trochę wyluzować. To jednak nie w moim stylu. Czułem, że jeśli odpalę jeden, dwa mecze, to baza będzie. Przynajmniej to da mi spokój, jeśli chodzi o sprzęt. Bardzo w to wierzę, że udało mi się osiągnąć stabilizację i podwaliny pod to, żeby dalej już nie szukać. To jeszcze nie jest wielki sukces. Najbliższe tygodnie pokażą, czy wszystko się ustabilizowało.

Na koniec żużlowiec chciał bardzo podziękować wszystkim osobom, które wsparły go w trudnych chwilach, a także wesprzeć dobrym słowem juniora Falubazu, Alexa Zgardzińskiego, który w zeszłym tygodniu na treningu przed ligowym starciem nabawił się ciężkiej kontuzji. - Chciałbym podziękować wszystkim tym osobom, które były ze mną w tych trudnych tygodniach, kibicom za wsparcie. Ten mecz dedykuję wszystkim tym, którzy wsparli mnie w Gorzowie, jak i Alexowi Zgardzińskiemu, który cierpi w szpitalu. Alex, trzymaj się. Sam, mając taką kontuzję, mając 2 lata mniej wróciłem do żużla silniejszy. Tobie też tego życzę. Chciałbym podziękować najbliższym, przede wszystkim mojej rodzinie, która była ze mną w tych trudnych chwilach. Sponsorom, przyjaciołom, klubowi, zarządowi, który nie wywierał na mnie żadnej presji, bo wiedział, że ciężko pracuję – zakończył Piotr Protasiewicz.