Najbliższa sobota będzie dniem, w którym zostanie rozegrana piąta runda cyklu FIM Speedway Grand Prix 2018. Żużlowcy zawitają na Principality Stadium w Cardiff po raz osiemnasty w historii. Jest to zatem miejsce, które najdłużej gości w kalendarzu tego cyklu.

Tor w stolicy Walii jest torem sztucznym, gdyż stadion przeznaczony jest głównie na potrzeby reprezentacji Walii rugby, bądź piłki nożnej. Tor niegdyś był długi, a liczył sobie około 388 m. Teraz długość toru oscyluje w granicach 272 m. Jak do tej pory wyglądały zawody w Cardiff?

Po raz pierwszy najlepsi żużlowcy świata ścigali się w tym miejscu 9 czerwca 2001 r. Pierwszą, historyczną rundę na tym obiekcie wygrał późniejszy mistrz świata - Tony Rickardsson, a obok niego na podium znaleźli się Jason Crump i Tomasz Gollob. Rok później z kolei najlepszy okazał się Ryan Sullivan, który w pokonanym polu zostawił Todda Wiltshire'a i Mikaela Karlssona. Ośme miejsce wtedy padło łupem Tomasza Golloba. Triumfatorem zawodów z 2003 r. był z kolei Nicki Pedersen, który był lepszy od Jasona Crumpa i Tony'ego Rickardssona. Najwyżej klasyfikowanym Polakiem tego dnia był Piotr Protasiewicz, dziesiąty zawodnik turnieju. Rok 2004 nie był również szczęśliwy dla żadnego z Polaków. Tomasz Gollob ukończył zawody na 7. pozycji, a najlepsi w finale byli wtedy Greg Hancock, Leigh Adams i Lee Richardson.

Znacznie lepiej było w 2005 roku. Jarosław Hampel ustąpił wtedy pola tylko Tony'emu Rickardssonowi, który zdobył tego roku swoje ostatnie mistrzostwo świata. Podium zawodów uzupełnił Bjarne Pedersen. Rok później filigranowy Polak również stanął na podium, jednak tym razem na najniższym stopniu podium. Lepiej dysponowani wtedy byli Jason Crump i Andreas Jonsson. W 2007 r. najlepszy okazał się Chris Harris, który wygrał wtedy swój jedyny turniej cyklu SGP w karierze. Plecy Bombera oglądali wtedy Greg Hancock i Jason Crump. Najlepszy wtedy z Polaków był ósmy tego dnia Jarosław Hampel. Kolejne lata na walijskiej ziemi najlepsze okazały się dla Jasona Crumpa, który dwa razy z rzędu wygrał w Cardiff. W 2008 r. żaden Polak nie dobrnął nawet do półfinału, z kolei Tomasz Gollob rok później skończył zawody na 6. pozycji.

Dopiero w 2010 r. doczekaliśmy się Polaka na podium. Był nim Jarosław Hampel. Mały musiał jednak wtedy uznać wyższość Chrisa Holdera, dla którego był to pierwszy triumf w turnieju z cyklu SGP oraz Jasona Crumpa. Niestety rok 2011 nie był szczęśliwy dla Polaków, gdyż żaden z biało-czerwonych nie dotarł do półfinału. Triumfował wtedy z kolei Greg Hancock, który był lepszy od Nickiego Pedersena i Chrisa Holdera. Rok 2012 był znacznie lepszy. Triumfował wtedy będący w życiowej formie - Chris Holder, a obok niego na podium znaleźli się Krzysztof Kasprzak i Antonio Lindbaeck. Rok później triumfował tam Emil Sajfutdinow, który w pokonanym polu pozostawił Nielsa Kristiana Iversena i Krzysztofa Kasprzaka. Z kolei rok 2014 okazał się najlepszy dla Grega Hancocka, który pokonał w finale Tai'a Woffindena i Darcy'ego Warda, dla którego był to niestety ostatni turniej Grand Prix w karierze (później zawodnik był zawieszony, a wkrótce potem zakończył karierę i trafił na wózek inwalidzki - przyp. aut). Stawkę finału uzupełnił wtedy Krzysztof Kasprzak.

Rok 2015 niestety był katastrofalny w wykonaniu Polaków. Najlepszy zawodnik znad Wisły - Krzysztof Kasprzak był tego dnia dopiero trzynasty. Triumfował wtedy Niels Kristian Iversen przed Chrisem Holderem i Peterem Kildemandem. Rok później triumfował tu z kolei Antonio Lindbaeck, który pokonał Tai'a Woffindena i Bartosza Zmarzlika. Dopiero zeszły rok był szczęśliwy dla polskich kibiców. Triumfował wtedy Maciej Janowski, a obok Magica na podium stanęli Jason Doyle z Matejem Zagarem.

Od lat do turnieju w Cardiff nominowani jako startujący z dziką kartą są zawodnicy, którzy kończą Indywidualne Mistrzostwa Wielkiej Brytanii na podium. Dzika karta zatem padła łupem mistrza tego kraju - Roberta Lamberta, a rezerwowymi będą Dan Bewley i Jason Garrity.

Liderem pozostaje niezmiennie Tai Woffinden z dorobkiem 65 punktów, który aż o jedenaście punktów wyprzedza Fredrika Lindgrena w klasyfikacji. Trzecia pozycja z kolei należy do Emila Sajfutdinowa (48), a tuż za Jego plecami znajduje się gorszy o zaledwie punkt - Maciej Janowski. Siódma pozycja należy ex aequo do Patryka Dudka i Bartosza Zmarzlika (obaj po 36 pkt.), a Przemysław Pawlicki zajmuje odległą czternastą pozycję z 14 punktami na koncie.

Lista startowa:
1. #108 Tai Woffinden (Wielka Brytania)
2. #66 Fredrik Lindgren (Szwecja)
3. #59 Przemysław Pawlicki (Polska)
4. #55 Matej Zagar (Słowenia)
5. #16 Robert Lambert (Wielka Brytania)
6. #23 Chris Holder (Australia)
7. #71 Maciej Janowski (Polska)
8. #222 Artiom Łaguta (Rosja)
9. #110 Nicki Pedersen (Dania)
10. #54 Martin Vaculik (Słowacja)
11. #69 Jason Doyle (Australia)
12. #45 Greg Hancock (Stany Zjednoczone)
13. #89 Emil Sajfutdinow (Rosja)
14. #111 Craig Cook (Wielka Brytania)
15. #95 Bartosz Zmarzlik (Polska)
16. #692 Patryk Dudek (Polska)
17. Dan Bewley (Wielka Brytania)
18. Jason Garrity (Wielka Brytania)