Na naszej politycznej scenie mamy ostatnio do czynienia z dosyć ciekawym stanowiskiem. Mianowicie dwie zwycięskie partie wciąż deklarują chęć stworzenia wspólnej koalicji i wydawałoby się, że skoro obydwie zainteresowane strony dążą w tym samym kierunku, to zgodnie ze wszelkimi zasadami logiki powinny się dogadać. Jednak jak się okazuje w polskiej polityce logika nie bardzo ma zastosowanie. Ale cóż to wszystko ma wspólnego naszym rodzimym żużlem? Ano ma i to całkiem sporo, albowiem okazuje się, że w żużlu Made in Poland obowiązują (czy raczej nie obowiązują) te same prawa logiki co w polityce.

W polskim speedwayu role dwóch koalicjantów odgrywają: z jednej strony Polski Związek Motorowy, a z drugiej działacze polskich klubów Ekstraligi. Kwestią sporną jest powołanie Polskiej Zawodowej Ligi Żużlowej. Znaczy się obydwie strony jak najbardziej chcą profesjonalizacji w polskim sporcie żużlowym, z tym, że podobnie jak w polityce zgoda plus zgoda równa się niezgoda.

Można się domyślać, że w polskim żużlu profesjonalizacja jednak w końcu nastąpi (przynajmniej formalnie), ponieważ PZM jak i polskie kluby zabrnęły już zbyt daleko w tym temacie, aby się wycofywać, jednak chodzi o styl w jakim to się stanie. Wygląda na to, że raczej nie należy oczekiwać tego, aby profesjonalizacja żużla odbyła się w sposób profesjonalny. Raczej należy spodziewać się, że odbędzie się to w sposób prowincjonalny, w atmosferze wzajemnych oskarżeń i niedomówień. I wina wydaje się leżeć po obu stronach.

PZM wydaje się nie bardzo panować nad tym, co dzieje się w polskim żużlu, czego przykładem może być zamieszanie z uwolnieniem rynku obcokrajowców, czy ciągłymi oskarżeniami płynącymi w stroną zarówno jego jak i GKSŻ. Z drugiej strony, istnieje wyraźny przepis, mówiący o tym, że jeżeli cztery kluby Ekstraligi staną się Sportowymi Spółkami Akcyjnymi, to PZM, będzie zmuszony polską ligę zawodową powołać. Może więc działacze polskich klubów, zamiast wykłócać się z Andrzejem Witkowskim, powinny skupić się na owym przekształceniu i wtedy niejako problem sam się rozwiąże. A może jest to zbyt logiczne działanie jak dla klubowych prezesów?

Oczywiście można sobie dowoli ironizować z działań władz polskiego żużla i prezesów klubowych, jednak dla rodzimego speedwaya to naprawdę smutne, że ci panowie (a także panie od niedawna) nie potrafią się dogadać w podstawowych kwestiach i musi interweniować Ministerstwo Sportu. Kibicom już pewnie powoli nudzi się zastanawianie się nad tym, kto jest winny, a kto nie zaistniałej sytuacji. Wyborcy brak zaufania do polskich polityków wyrazili między innymi rekordowo niską frekwencją wyborczą. Czy polskie władze żużlowe nie obawiają się, że kibice zareagują podobnie jak wyborcy – niską frekwencją?

PS. w poprzednim swoim felietonie błędnie podałem imię przewodniczącego KSSŻ, pan Kaczmarek ma oczywiście na imię Jerzy, za pomyłkę przepraszam.