W Krakowie, po bardzo emocjonującym meczu miejscowa Arge Speedway Wanda pokonała Grupa Azoty Unię Tarnów w stosunku 46:44. Po spotkaniu głos zabrali Paweł Baran i Peter Ljung ze strony pokonanych gości oraz reprezentujący gospodarzy Adam Weigel i "bohater ostatniej akcji" - Mateusz Szczepaniak.

Paweł Baran (trener Grupa Azoty Unii Tarnów): – Po meczu przegranym dwoma punktami, w każdym biegu można uzbierać – tu zgubione, tam zgubione. Definitywnie, w biegu młodzieżowym, upadek Michała na punktowanej pozycji. Przede wszystkim też postawa Kennetha Bjerre – chyba nikt się nie spodziewał, ani on sam, że tak ewidentnie zawali ten mecz. Gratuluję zawodnikom i trenerom z Krakowa, bo też stanęli na wysokości zadania. Walczyli, można powiedzieć, cały dzień z torem, który był dobry do jazdy i Wanda Kraków dzisiaj wygrała. Mamy jakieś tam oczekiwania wobec osoby Patryka i można powiedzieć, że na chwilę obecną, w zawodach ligowych, je spełnia. Wygrywa biegi młodzieżowe i potem też, w biegu z seniorem, liczymy, że będzie przywoził punkty i tak też było dzisiaj. Wygrał ważny bieg. O Michale już wspomniałem – upadek na punktowanej pozycji. To, że go wyprzedził Nicolai Klindt, to nie można mieć do zawodnika pretensji, bo to jest żużel. Nie jechał za nim byle kto. Petera też Mateusz wyprzedził na ostatnim łuku, dlatego w ferworze walki przegrał on z lepszym. Chcę podkreślić też jedno. To, że mamy aspirację na ekstraligę, to nie można z nas też zrobić bohaterów takich, że wszędzie będziemy jechać i wszystkich „tłuc”. Po prostu my w klubie nigdy nie pompowaliśmy balonu, że my w cuglach wygramy ligę. Żużel pokazuje, że wszystko się może zdarzyć. Jak mówię, nam też będzie trudno, bo każdy może na nas będzie się dodatkowo motywował, chcąc nas pokonać i tak też stało się dzisiaj. Sezon jeszcze jest długi. Szkoda – chcieliśmy wygrać i chcemy wygrywać, ale tak, jak mówię, przeciwnik się nie położy przed nami i nie powie: „a, wygrywajcie sobie mecze, bo jesteście poza zasięgiem”. Nie, trzeba po prostu sobie na to zapracować. Jeśli chodzi o Kennetha, to tak po meczu na gorąco jest ciężko. Będziemy później pisać ze sobą. Był on wolny, nawet jak prowadził w pierwszym biegu, to niemiłosiernie się męczył, żeby go Patrick nie wyprzedził. Potem nie mógł wyjść ze startu i nie istniał na tym torze.
 
Peter Ljung (Grupa Azoty Unia Tarnów, 9 punktów + bonus): – Miałem małe trudności bez pierwszego pola startowego, które było znacznie lepsze od pozostałych. Gdy tak jest, naprawdę trudno uzyskać dodatkową szybkość. Myślę, że wynik 4:2, to mniej więcej najlepsze, co udało się osiągnąć w moich biegach do końca tego spotkania. To sprawiło nam trudność. Jeśli chodzi o mój wynik, to nie jestem z niego zbytnio zadowolony. To jednak długi sezon. Planujemy jechać znacznie lepiej. Mam nadzieję, że uda nam się osiągnąć finał. Damy z siebie wszystko, co w naszej mocy. Taki jest plan.

Adam Weigel (trener Arge Speedway Wandy Kraków): – Tutaj załoga, głównie pan Marian i pan Janek, stanęli na wysokości zadania i ten tor udrożnili. Jeszcze dwie godziny przed zawodami nie wyglądał on tak dobrze, jak po meczu. Przede wszystkim jednak był on równy. Gdzieś tam małe dziurki się pojawiły, ale jak na taką ilość opadów, to tor był bardzo dobry. Na pewno różnił się on od tego, który my mieliśmy na treningach, ale nie stanowił dla nas jakiegoś, takiego większego zaskoczenia. Tutaj należy podkreślić, że rywal to bardzo mocna drużyna, „ekstraligowa”, która na tu „odwiedziła” w tej pierwszej lidze i zawiesiła bardzo wysoko poprzeczkę, stąd musieliśmy walczyć do ostatniego biegu. Tak naprawdę Mateusz Szczepaniak jest bohaterem tego spotkania, razem z Ernestem Kozą i Patrickiem Hougaardem, bo to oni poprowadzili Wandę do zwycięstwa. Ernest był dzisiaj znakomicie dysponowany, Mateusz również. Patrick Hougaard dość mocno ucierpiał w wypadku i ambicja nakazywała mu jechać, ale widać było jednak, że to już nie jest „to”. Mimo, że deklarował pełną gotowość i nam to udowadniał, to moim zdaniem ten wypadek się troszeczkę nad nim odcisnął. Na szczęście udało się wygrać. O obsadzie biegów nominowanych nie decydowały punkty. Ja miałem szóstkę z matematyki, ale to punkty nie mogą o wszystkim decydować (śmiech). Tutaj chodzi o to, że Nicolai był w kilku biegach bardzo szybki. Nie miał po prostu, jak gdyby pomysłu, trochę brakowało mu takiego objeżdżenia z naszym torem. Raz dość długo się męczył za Michałem Nowińskim, bo chyba 2-3 okrążenia gdzieś tam podążał za nim. Trochę te łuki odwrotnie rozgrywał – tu gdzie „chodziła” szeroka, to on wchodził wąsko. Tam, gdzie wąska, to on znowu wchodził szeroko. Także to była jedna rzecz. Już w pierwszym biegu też tam za Ernestem Kozą troszeczkę wolno jechał, jak gdyby był szybszy od niego i nie miał takiego miejsca dogodnego, żeby wejść w łuk. Trzeba było „celować”. Można powiedzieć, że ta ścieżka była dzisiaj jedna, zwłaszcza na początku. Wszyscy w nią celowali i Nicolai był, jak gdyby trochę poza nią. Jeszcze w jednym biegu, już nie pamiętam kto, ale go tam trzymał z przodu, ale też widać było, że jest bardzo szybki i że kombinuje. Jak już się ma takiego szybkiego zawodnika, to trzeba liczyć na to, że on tę szybkość pokaże.

Mateusz Szczepaniak (Arge Speedway Wanda Kraków – 12 punktów): – Co mogę powiedzieć? Wygraliśmy ten mecz i na pewno się z tego cieszymy. Nie było łatwo, bo od samego początku traciliśmy te punkty i później musieliśmy je odrabiać, ale udało się to wszystko dopasować. Tor był dobrze przygotowany, do walki. Jedynie na pewno to pierwsze pole startowe było ogromną przewagą, bo kto tam jechał, praktycznie wygrywał start, pierwszy łuk i uciekał do przodu. Później ja trochę zmieniłem ustawienia i już szerzej, zaczynał mi „kleić” ten motocykl i łapał tę prędkość. Na szczęście na ostatnim łuku udało mi się wyprzedzić Petera i wygrać ten mecz. Nie miałem innej ścieżki w tym wypadku. Peter pojechał krawężnikiem ostatni łuk i musiałem się puścić szerzej. Na szczęście „skleiła” mi tam nasypana nawierzchnia. Musiałem spróbować szeroko i to przyniosło efekt.