Zwycięstwem Petera Kildemanda zakończyła się sobotnia runda cyklu Speedway Grand Prix Danii. W inauguracyjnym turnieju w Horsens prym ostatecznie wiedli gospodarze.  Pierwsze w karierze zwycięstwo odniósł właśnie Kildemand, a za nim na podium uplasowali się Matej Žagar i Michael Jepsen Jensen.

Peter Kildemand (I miejsce): – Zdecydowanie to był dla mnie ciężki wieczór. Będąc szczerym motocykle spisywały się bardzo dobrze, jednak zostały nieco pokiereszowane kilkukrotnie. Cieszę się, że udało mi się jechać na tym właściwym i wygrać. Teraz jestem po prostu bardzo szczęśliwy. Atmosfera była niesamowita, widzieliśmy pełny stadion. Być może to nie największa arena w Danii, jednak dobrze, gdy mogliśmy ją wypełnić. Klimat był bardzo dobry. Gdy publiczność jest tak blisko toru, to z pewnością dobre uczucie. To było po prostu niesamowite. Przede mną nadal długa droga. Nie wiemy, jak długo Jarek będzie miał przerwę. Oczywiście chciałbym, żeby on wkrótce wrócił na tor, jednak, jeśli do tego nie dojdzie muszę po prostu łapać swoją szansę i zobaczyć, dokąd mnie to zaprowadzi i jak daleko zajdę.

Matej Žagar (II miejsce): – Nigdy nie jest łatwo, nie sądziłem jednak, że te zawody będą takie ciężkie, z tym wszystkim, co się stało. Jednak taki jest speedway. Cieszę się, że nie złamałem żadnych kości, skończyłem tylko z nieprzyjemnymi siniakami. Ostatecznie drugie miejsce jest dla mnie w porządku. Uderzyłem dosyć mocno nad swoim kolanem, opuchlizna jest dosyć duża, ciężko będzie ją całkowicie zmniejszyć. Tak szybko, jak to tylko możliwe muszę przyłożyć lód i prawdopodobnie podczas weekendu spróbuję to wyleczyć. Na tą chwilę cieszę się, że niczego nie złamałem.

Michael Jepsen Jensen (III miejsce): – Zmagałem się z problemami od kilku sezonów. Nie byłem w swojej najlepszej formie. Cieszyłem się, gdy przyznano mi „dziką kartę” na tegoroczny sezon. Prawdopodobnie za dużo myślałem o wszystkim, zbytnio się przejmowałem nadchodzącymi zawodami, zamiast po prostu jeździć na swoich motocyklach. To co ma się stać i tak się stanie. Miałem w głowie fakt, że nie mogę notować upadków, ponieważ byłbym wyłączony z rywalizacji, a wiadomo, ze lepiej startować we wszystkich turniejach Grand Prix. Trzeba po prostu jechać i cieszyć się tym, co się robi. Miałem wiele wypadków w mojej karierze, niektóre były gorsze. To jest już jakby poza mną. Myślałem, że turniej w Malilli będzie dla mnie punktem zwrotnym, ponieważ miałem wiele świetnych występów w tamtym miejscu, tak się jednak nie stało. Po tych zawodach uświadomiłem sobie, że coś czasami tak się po prostu dzieje. Teraz jest znacznie lepiej, miałem kilka dni przerwy, aby przemyśleć parę spraw. Udowodniłem sobie dzisiejszą jazdą, że jestem lepszy od tego, co pokazywałem w ostatnich kilku latach. Mam nadzieję, że to będzie mój punkt przełomowy.