W sobotę w australijskim Melbourne odbyła się ostatnia runda tegorocznego cyklu Speedway Grand Prix. Triumfował w niej Chris Holder, który w finale pokonał Tai’a Woffindena, Bartosza Zmarzlika oraz Antonio Lindbäcka. Czwarty w karierze tytuł Indywidualnego Mistrza Świata zapewnił sobie Greg Hancock.

Greg Hancock (Stany Zjednoczone – złoty medal IMŚ 2016): – Jeśli chodzi o kontynuację tej zwycięskiej drogi, to taki jest plan. Nigdy nie nakładałem na to ram czasowych. Kocham to, co robię. Jeśli chodzi o obecny czas, będę walczył i starał się znaleźć coś specjalnego w każdym roku tak, aby być nieco szybszym od pozostałych. Nie mogę pokonać tych chłopaków, samymi atakami. Muszę być trochę sprytniejszy i szybszy. Mój pierwszy wyścig był ekscytujący, szarpiący nerwy, emocjonalny – było w nim wszystko. Po pierwszym okrążeniu zdałem sobie sprawę z tego, że opono jest dosyć ciepła i motocykl jechał odpowiednio. Udało mi się ostatecznie pokonać Pawlickiego, byłem bardzo podekscytowany. Patrząc wstecz na cały rok, który miałem, jestem po prostu zachwycony. Świetnie jest znaleźć się na liście zawodników z co najmniej czterema tytułami Indywidualnego Mistrza Świata. Ci wszyscy ludzie były bohaterami, ikonami i filarami tego sportu. Możliwość dołączenia do tego grona, to dla mnie zaszczyt. Jestem pod wrażeniem i bardzo się z tego cieszę. To naprawdę wielki zaszczyt znaleźć się w takiej ekipie. Wspaniale było wywalczyć ten tytuł na południowej półkuli. Australijczykom należą się słowa uznania. Oczywiście brakowało im Jasona, co było przykrą sytuacją, jednak Chris zwyciężył i był to świetny występ w jego wykonaniu. Ten rok był dla niego ciężki, dlatego cieszę się razem z nim. Jak się okazało, on pracował bardzo ciężko od pierwszego wyścigu. Wykonał kawał naprawdę dobrej roboty.

Tai Woffinden (Wielka Brytania – srebrny medal IMŚ 2016, II miejsce w Melbourne): – Obrona tytułu mistrzowskiego jest naprawdę trudna i niewielu udało się tego dokonać. Dałem jednak z siebie wszystko i możliwość zajęcia tego miejsca i powieszenia na szyi srebrnego medalu, to coś wyjątkowego. Wrócę, aby ponownie walczyć. Jeśli chodzi o moje tegoroczne występy, to nie jestem z nich zadowolony, jeśli chodzi o całość. Jednak to, że mogłem zawiesić na szyi ten srebrny krążek, jest całkiem przyjemne. Chciałem podziękować swoim mechanikom – Jackowi, Konradowi i Arkowi – ci chłopacy zawsze pracują ciężko. Oni pomagają nie tylko przy tych rzeczach, które widać, ale również za kulisami. Dziękuję wszystkim moim sponsorom, brytyjskim i wszystkim australijskim fanom w Melbourne. To było coś niesamowitego. Jeśli chodzi o Grega, to nie można mu niczego ujmować. Jest prawdziwą legendą, największym i najlepszym ambasadorem tego sportu. Zdobył już cztery tytuły. Ja mam do tej pory dwa, jednak nie wyobrażam sobie nawet wywalczenia  czterech. To całkowicie nie przechodzi mi przez myśl. On jest bardzo doświadczony, to legenda. Cały czas naciska i pracuje bardzo mocno. Znowu wydobył z siebie, to co najlepsze. Jak długo będzie to jeszcze robił? Tego nie wiemy, jednak czekam już, aby zobaczyć, co będzie dalej. Z tego miejsca życzę wszystkiego dobrego Doyle’mu. Mam nadzieję, że on szybko wróci i spotkamy się w kolejnym roku. Chrisowi gratuluję zwcyięstwa w tym turnieju w Melbourne. Obserwowałem go w ciągu ostatnich kilku rund i on zaczął ponownie być Chrisem Holderem sprzed kilku sezonów. Czekam z niecierpliwością na możliwość stoczenia z nim ciekawych pojedynków, w ciągu kolejnych kilku lat. Chciałbym również podziękować Bartkowi. Mieliśmy kilka dobrych wyścigów w tym roku, nie tylko w Grand Prix – również w Szwecji i w Polsce.

Bartosz Zmarzlik (Polska – brązowy medal IMŚ 2016, III miejsce w Melbourne): – Przed sezonem moim marzeniem było miejsce w czołowej ósemce cyklu, a teraz jestem zawodnikiem nr 3 na świecie. Jestem bardzo szczęśliwy, ponieważ w tym roku wszystko szło mi dobrze. Moje marzenia na kolejny zmagania w cyklu Speedway Grand Prix są takie same, jak w tym sezonie. Zobaczymy, co przyniesie kolejny rok. Sezony niekiedy bardzo się od siebie różnią. Do zobaczenia w przyszłym roku.

Chris Holder (Australia – I miejsce w Melbourne): – Zdobycie trofeum za zwycięstwo przed własną, domową publicznością, to coś wspaniałego. Jest słodko. To coś, o czym zawsze marzymy – każdy z Australijczyków. To najlepsze uczucie na świecie, poza tymi, które przychodzą ze zdobyciem tytułu mistrzowskiego. Poza motocyklem to był dla mnie ciężki sezon, jednak na nim szło mi już lepiej. Nie mogę się już doczekać zmagań w kolejnym roku.