W sobotni wieczór Tai Woffinden przypieczętował na torze w Toruniu swój drugi w karierze tytuł Indywidualnego Mistrza Świata. Brytyjczyk podczas SGP Polski zajął 9. miejsce, a na podium ostatniej europejskiej rundy w tym roku znaleźli się Nicki Pedersen, Jason Doyle i Maciej Janowski.

Nicki Pedersen (I miejsce, 19 punktów): – Zawsze jest ciężko. Gdy dostaję się do półfinału i mam dobry wieczór, nie chcę popełnić błędu. Czułem się dobry tego wieczoru, jednak cały czas musiałem pozostać skupiony, aby dobrać dobre ustawienia na ten tor. Przy dobrym dopasowaniu to najlepszy tor do ścigania. Może on jednak być również nieprzyjazny, jeśli nie znajdzie się tych ustawień. Czuję się szczęśliwy, dokonałem kilku małych zmian, w końcu odzyskałem szybkość w motocyklach. To się opłaciło, bo udało mi się wygrać. Dlatego bardzo się z tego cieszę.

Jason Doyle (II miejsce, 18 punktów): – Powtarzałem ludziom, że muszę pozbyć się tych „małpek z moich pleców” i zdjąć klątwę półfinałów. W końcu udało mi się awansować do finału. Ten awans i zajęcie drugiego miejsca w pierwszym roku moich startów w cyklu to niesamowite doświadczenie. Jestem teraz wniebowzięty, to drugie miejsce jest dla mnie jak zwycięstwo. Co za noc! Świetnie, że sezon zostanie zakończony w Australii. Będę mógł jechać przed własną rodziną, przyjaciółmi i wszystkimi kibicami w tym kraju. To na pewno będzie niezapomniane przeżycie. Moim głównym celem na ten sezon było miejsce w pierwszej ósemce. Wszystko szło w dobrym kierunku. Miałem nadzieję, że uda mi się to osiągnąć w Toruniu, aby pojechać tam bez presji. Bardzo cieszę się ze swoich występów w Grand Prix. Tak jak powiedział „Magic” – jest bardzo ciężko, to inny poziom, trzeba się naprawdę napracować. Jestem zadowolony i mam nadzieję, że w przyszłym roku uda mi się wskoczyć kilka pozycji wyżej.

Maciej Janowski (III miejsce, 11 punktów): – Cieszę się, że ponownie udało mi się wystąpić w finale. Wszyscy wiemy, jak ciężko jest o to w Grand Prix. Jeśli popełni się mały błąd, można przyjechać ostatnim. Nadal się uczę, staram się wykrzesać z siebie wszystko, co tylko potrafię. Czasami popełniam błędy, jednak wszystko w tym momencie idzie dobrze. Naprawdę się z tego cieszę.

Tai Woffinden (IX miejsce, 8 punktów, Indywidualny Mistrz Świata 2015): – Nie wiem, który tytuł jest lepszy. Uroniłem kilka łez, żałując, że mój tata nie może tego oglądać, jednak takie jest życie i nie może być on tego świadkiem. Pracowałem w tym sezonie bardzo ciężko i to się opłaciło. W 2014 popełniłem naprawdę duży błąd, nie zrobiłem tego, co musiałem zrobić, a potrzebowałem zmiany, aby osiągnąć wyższy poziom i spróbować ponownie walczyć w tym roku. W ciągu trzech ostatnich lat udowodniłem, że jestem jednym z tych zawodników, którzy mogą być w czołówce przez długi czas. Muszę opuścić głowę, pozostać skupionym i zobaczymy ile tytułów uda mi się wywalczyć.