Drużyna Indianerny Kumla miniony sezon zakończyła na czwartej pozycji w rozgrywkach szwedzkiej Elitserien. Po słabym początku sezonu, Indianie odnaleźli właściwą formę i zdołali dostać się do fazy play-off. W niej jednak nie odegrali znaczącej roli i ostatecznie zajęli najgorsze, możliwe miejsce dla sportowców.

By sytuacja nie powtórzyła się w przyszłym sezonie, działacze Indianerny poczynili znaczące zmiany w drużynie. Team wzmocniło kilku bardzo dobrych jeźdźców. Czy po rotacjach w składzie, Indianernie uda się osiągnąć sukces?

Tak jak wyżej wspomnieliśmy, minione rozgrywki Elitserien nie były całkowicie udane dla ekipy Indianerny Kumla. Team zbudowany z takich zawodników jak Piotr Protasiewicz, Niels Kristian Iversen czy Antonio Lindbäck nie zdołał wywalczyć sobie żadnego z medali Drużynowych Mistrzostw Szwecji, przez co w Kumli pozostał spory niedosyt. Już sam początek rozgrywek był ciężki dla żużlowców z południa Szwecji. Niestety, nie udało im się od początku "wjechać w sezon", skutkiem czego przegrali cztery na pięć pierwszych spotkań ligowych. Przez ten czas drużynie liderowali Piotr Protasiewicz i Niels Kristian Iversen. W dół za to ciągnęli Kenneth Bjerre oraz Rune Holta. Więcej spodziewano się także po Antonio Lindbäcku. Z biegiem czasu, w dalszej części sezonu zawodnicy Indianerny złapali już właściwy rytm jazdy i zaczęli odnosić zwycięstwa. Pomogło im w tym z pewnością spotkanie z Dackarną Malilla, w którym to Indianerna przed własną publicznością zwyciężyła po bardzo zaciętym meczu 45:43. Od wtedy, u żużlowców z Kumli zaczęto odnotowywać progres umiejętności. Na trzeciego lidera drużyny wyrósł Toninho Lindbäck, Kenneth Bjerre zaczął zdobywać więcej punktów niż dotychczas, zaś "Bajkopisarz" Hans Andersen cały czas był solidnym wsparciem drużyny, pełniąc rolę nieobliczalnej, drugiej linii. Mówiąc o zwyżce formy, nie można też zapomnieć o Joonasie Kylmäkorpim. Fin fantastycznie dodał wartości drużynie, gdy ta przeżywała kryzys. Już w pierwszym swoim występie (w 6. rundzie Elitserien wywalczył osiem punktów i bonus - przyp. red.) pokazał się z bardzo dobrej strony, a później nie schodził już poniżej pewnego poziomu przyzwoitości. Ostatecznie, po rozegraniu 14. spotkań rundy zasadniczej Elitserien, z dorobkiem szesnastu punktów Indianerna zajęła czwarte miejsce w tabeli. Taki obrót spraw zadecydował, że w ćwierćfinałach Indianom przyszło zmierzyć się z drużyną Hammarby Sztokholm. Zgodnie z oczekiwaniami, podopieczni Daniela Anderssona pewnie pokonali w dwumeczu ekipę ze stolicy Szwecji 100:80. Po zwycięstwie z Hammarby, w półfinałach na Indian czekali już żużlowcy Elit Vetlandy. W pierwszym spotkaniu, lepsi okazali się być zawodnicy Indianerny, którzy podbudowani zwycięstwem w dwumeczu z Hammarby, pokonali na własnym owalu Vetlandę 50:40. Jednak nawet dziesięciopunktowa zaliczka, nie pomogła jeźdźcom z Kumli wygrać w rewanżu z jak się później okazało Drużynowymi Mistrzami Szwecji. Protasiewicz i spółka polegli 58:32 i tym samym zakończył się dla nich sezon w Szwecji.

Dla Protasiewicza nadchodzący sezon będzie czternastym wśród "Indian"

Wraz z końcem sezonu, działacze Indianerny rozpoczęli ofensywę transferową. Na początku postanowili przedłużyć kontrakty ze swoimi dotychczasowymi zawodnikami. Na pierwszy ogień poszli dwaj liderzy - Niels Kristian Iversen i Piotr Protasiewicz. Ten pierwszy przedłużył swoją umową o kolejny rok - czwarty z rzędu. Z kolei Polak postanowił zadomowić się w Kumli na kolejne dwa lata. Co jednak ciekawe i warte odnotowania, dla "PePe" najbliższe dwa sezony będą odpowiednio czternastym i piętnastym sezonem w barwach Indianerny. Później kontrakty przedłużono także z Matthiasem Thoernblomem, Antonio Lindbäckiem oraz Joonasem Kylmäkorpim. Umowy z dwoma pierwszymi to z pewnością inwestycje w przyszłość. Matthias to bardzo rozwojowy młodzieżowiec, który jest nazywany jednym z największych talentów Kraju Trzech Koron. Toninho natomiast to klasa światowa. Będąc stałym uczestnikiem cyklu Grand Prix cały czas podnosi swoje umiejętności i dzięki swojej waleczności i widowiskowości osiąga coraz lepsze rezultaty (np. zwycięstwo w Grand Prix Polski w Toruniu, 6. października 2012r. - przyp. red.). Kylmäkorpi to z kolei zagranie taktyczne. Żużlowiec co prawda w ubiegłym roku nie odgrywał w drużynie pierwszoplanowych ról, co potwierdza jego średnia 1,354 pkt/bieg, jednakże do sezonu 2013 przystąpi... ze szwedką licencją żużlową. Taki manerw z pewnością bardzo pomoże włodarzom klubu dobrać wiele dogodnych koncepcji składu, bowiem z łatwością będą w stanie wypełnić minimalny limit zawodników ze szwedzką licencją w składzie.

W tamtym momencie, ekipa Indianerny stworzyła już szkielet drużyny na przyszłoroczne rozgrywki. Działaczom jednak wciąż było mało i chcąc uniknąć niepowodzenia z 2012r., zapragnęli zakontraktować jeszcze jedną gwiazdę. W środowisku wiele mówiło się o rozmowach z Andreasem Jonssonem. Szybko jednak zdementowano te pogłoski, a w niedługim czasie ogłoszono, że nowym Indianinem został nie AJ, a Emil Sajfutdinow! Rosjanin przybył do Kumli z Elit Vetlandy, w której to w ubiegłym sezonie wywalczył 161 punktów i bonusów w 83 biegach. Sprowadzenie Sajfutdinowa to dla Indianerny bardzo duże wzmocnienie, które pozwoli drużynie włączyć się do walki o najwyższe cele. Po tak udanych transferach, włodarze klubu mogli już odetchnąć z ulgą i w spokoju dokończyć negocjacje z nieco mniej znaczącymi zawodnikami. Takim sposobem kadrę zawodniczą drużyny zasiliły dwa polskie nazwiska. Najpierw z Ornarny Mariestad sprowadzono wychowanka Unii Leszno - Damiana Balińskiego, zaś później postanowiono przedłużyć jeszcze umowę z Norwegiem, z polskim obywatelstem - Rune Holtą. Drużynę miał także zasilić Duńczyk, Mikkel Bech Jensen, jednakże ostatecznie negocjacje z Drużynowym Mistrzem Świata z 2012r. zakończyły się fiaskiem, skutkiem czego Indianerna zmuszona była znaleźć innego zawodnika, który zgodziłby się pełnić funkcję rezerwowego. Wybór padł na Krzysztofa Jabłońskiego i ostatecznie to on został nowym Indianinem. Na finisz okienka transferowego, działacze zakupili jeszcze kilku krajowych jeźdźców - Henry'ego Petersena, Jana Nordvalla, Pontusa Nilssona, Gorana Flooda, a także Joela Anderssona - i na tym zakończyli transferowe szaleństwo w zimę 2012/2013.

Zakontraktowanie Sajfutdinowa to spore wzmocnienie dla Indianerny

Po tak aktywnym przepracowaniu okienka transferowego, nie dla wszystkich żużlowców Indianerny Kumla wystarczyło miejsca w składzie, skutkiem czego działacze musieli pożegnać się z kilkoma jej jeźdźcami. Ostatecznie drużynę opuściło trzech zawodników. Hans Andersen, który w ubiegłym sezonie wykręcił średnią 1,373 pkt/bieg, znalazł sobie zatrudnienie w Västervik Speedway. Simon Gustafsson odszedł do Dackarny Malilla, w której będzie jeździł na zasadzie tzw. "gościa", zaś Kenneth Bjerre w sezonie 2013 postanowił zrezygnować ze startów w Kraju Trzech Koron. Na taką decyzję złożyły się najprawdopodobniej słabe wyniki, które Duńczyk osiągnął w ubiegłym roku. Zawodnik zdobył 41 punktów i bonusów na 31 wyścigów, tym samym wykręcając niską średnią 1,194 pkt/bieg. Na domiar złego, pod koniec sezonu odniósł poważną kontuzję nogi, które wykluczyła go ze startów do końca roku.

Czy po dokonaniu tak wielu wzmocnień, Indianerna po 16. latach odzyska tytuł mistrzowski? Na co stać ekipę złożoną z takich "grajków" jak Piotr Protasiewicz, Niels Kristian Iversen czy Emil Sajfutdinow? Tego dowiemy się dopiero we wrześniu bieżącego roku, tymczasem pierwszy sprawdzian Indian, czeka już 7. maja, gdy na inaugurację sezonu przyjdzie im zmierzyć się z ekipą Västervik Speedway, która w swoich szeregach ma m. in. Daniela Nermarka, Tomasza Jędrzejaka i Chrisa Harrisa.

Kadra Indianerny Kumla na sezon 2013:
Piotr Protasiewicz (Polska)
Damian Baliński (Polska)
Niels Kristian Iversen (Dania)
Emil Sajfutdinow (Rosja)
Antonio Lindbäck (Szwecja)
Rune Holta (Polska)
Krzysztof Jabłoński (Polska)
Joel Andersson (Szwecja)
Goran Flood (Szwecja)
Pontus Nilsson (Szwecja)
Jan Nordvall (Szwecja)
Henry Petersen (Szwecja)

Goście:
Joonas Kylmäkorpi (Finlandia - lic. szwedzka)
Matthias Thoernblom (Szwecja)

Ubiegły rok Indianerna zakończyła na czwartym miejscu. Na co będzie stać "Indian" w tym roku?