Przemysław Pawlicki zmienił klub, przeniósł się z Fogo Unii Leszno do Stali Gorzów, i liczy na to, że jego kariera wróci na właściwe tory. Wyhamowały go kontuzje i brak troski o własne zdrowie. Miał złamane wszystkie kości i często, zamiast się leczyć, wsiadał na motocykl i jechał.

- Z żużlowcami jest tak, że głowa jest mocniejsza do ciała i robimy rzeczy, których normalny człowiek by nie zrobił – mówi dla Przeglądu Sportowego Przemysław Pawlicki.

- Nawet lekarze przestali ode mnie odbierać telefon. Wysyłali sms-y treści: „Nawet do mnie nie dzwoń, bo i tak zrobisz wszystko po swojemu”. Nie słuchałem i choć miałem złamaną nogę czy obojczyk to wsiadałem na motocykl i jechałem. Adrenalina, chęć pomożenia drużynie i miłość do sportu sprawiały, że traciłem rozsądek. To był mój błąd, bo w końcu te wszystkie historie odbiły się na moim zdrowiu i formie. Pamiętam, że jak pojechałem na badania za granicę i ściągnąłem koszulkę to lekarz zawołał swoich kolegów. Wszyscy razem dziwili się, że w takim stanie uprawiam taką dyscyplinę jak żużel. Jednak wyciągnąłem wnioski. Zacząłem dbać o siebie. W ostatnim czasie wyciągnięto mi wszystkie blachy podtrzymujące kości. Jestem w pełni zdrowy, zmieniłem klub i liczę na dobry sezon – podkreśla.

Dziś Pawlicki zdaje sobie sprawę z tego, że był bardzo lekkomyślny. Jazda z nie zaleczonymi urazami tylko go pogrążyła. - Natury nie oszukasz, każda kontuzja odbija się na zdrowiu – przyznaje Przemek. - Były mecze, kiedy ledwo schodziłem z motocykla, więc to musiało kiedyś dać znać o sobie. Niestety u młodego człowieka granica ryzyka jest ogromna. Ja zawsze czułem, że dam radę. Nie potrafiłem wyhamować, kiedy widziałem pełne trybuny. To mnie kręciło tak bardzo, że jechałem, choć nie powinienem był tego robić.

Pawlicki zapewnia jednak, że teraz zmienił podejście. Liczy, że to w połączeniu z dobrą zmianą klubu przyniesie efekty. - W sezonie 2010 jeździłem już w Stali, w parze z Tomkiem Gollobem – przypomina. - To był dobry okres. Byłem młody, ale potrafiliśmy wygrywać biegi z najlepszymi po 5:1. To było świetne doświadczenie. Po roku z Gorzowa odszedłem, ale cały czas byłem w kontrakcie i cały czas był temat powrotu. Teraz wróciłem, bo w Lesznie już na drugim spotkaniu doszliśmy do porozumienia i wyszło na to, że w Unii dłużej nie będę. Gdzieś w głębi serca była nadzieja, że może jeszcze stanowisko klubu się zmieni, ale z drugiej strony myślałem sobie, że może dobrze będzie coś zmienić, bo świeże powietrze i nowa geometria mogą mi pomóc się odrodzić. Zawsze lubiłem gorzowski klimat – podkreśla zawodnik.

Stal otwiera sezon meczem z Fogo Unią, czyli dojdzie do braterskiego pojedynku Przemka z Piotrem, który został w Lesznie. - Życzyłbym sobie, żebyśmy także zamknęli rozgrywki – przyznaje Przemek. - To jednak łatwe nie będzie, bo w żużlu są upadki, kontuzje i wiele planów się przez to wywraca. Trzeba też mieć szczęście, trzeba szybko trafić na dobry silnik, który niesie. Co do zdrowia to po ostatnich badaniach mogę powiedzieć, że moja sprawność skoczyła o sto procent w górę i ten poziom muszę teraz utrzymać. Przy tym chcę walczyć jak mój tata i jak Piotrek – kończy 24-latek z Leszna.