W przeciągu ostatnich kilku godzin żużlowy Internet obiegła wiadomość o tym, że ekstraligowe kluby zmuszone są zaopatrzyć zawodników swojego klubu w plastrony, o ile zawodnicy nie posiadają kombinezonów używanych przez klub w minionym lub bieżącym sezonie. Do noszenia plastronów zawodnicy są zmuszeni podczas przedsezonowych treningów lub sparingów.

O ile używanie plastronów, zeszłorocznych lub tegorocznych kombinezonów podczas sparingów jest słuszne, to jednak nie widzę sensu, aby podczas sesji treningowych zawodnicy musieli używać plastronów. Dlaczego? Celem treningów jest, aby zawodnicy sprawdzili swoje maszyny, poprawić mankamenty w swojej jeździe czy testować warunki na torze. Piedestałem dla zawodników powinno być to, aby treningi odbywały się zdrowo i bezpiecznie, a nie to w jakim kombinezonie wyjechał na tor. Na sparingach idea ta jest zrozumiała, ponieważ na stadion przychodzi już znacznie więcej osób niż na treningi, a z racji tego, że treningi punktowane odbywają się według ściśle określonego schematu – posiadanie klubowego kevlaru lub specjalnego plastronu – ułatwi widzom identyfikację danego zawodnika.

W związku, iż tak naprawdę o obowiązku trenowania wyłącznie w ubraniach klubowych lub odpowiednich znacznikach dowiedzieliśmy się w ostatnich godzinach – to jak potraktujemy część zawodników Torunia czy drużynę Leszna, która do treningów podchodziła bez wiedzy (przynajmniej w moim mniemaniu) o obowiązku płynącego z regulaminu?

To jeszcze nie wszystko. Zapewne zauważyli Państwo, że zawodnicy czy trenerzy na obchody toru przed zawodami, konferencje prasowe, eventy medialne wychodzą w klubowych softshellach lub koszulkach. Już w zeszłym roku inne wzory posiadali zawodnicy i szkoleniowcy, teraz mają obowiązek produkować trzecią wersję ubrań dla osób funkcyjnych. Tym razem nie chodzi mi o to, że źle, iż chodzą oni ubrani. Czy jednak jest sens, aby wydawać multum pieniędzy na specjalnie spersonalizowane ubrania? Owszem, w wielu dyscyplinach – np. w piłce nożnej kluby mają specjalne dresy do treningów, konferencji, casualowe etc. Jednak są one poświęcone zawodnikom, trenerom czy np. masażyście. 

Czy jest sens ustalać coraz to nowsze, mało istotne ograniczenia tylko po to, by coś uchwalać? Może jednak powinniśmy pomyśleć nad tym co zrobić, aby tory były bezpieczniejsze, przyciągnąć młodych entuzjastów sportów motorowych do trenowania? Już kiedyś na Naszym portalu jeden z byłych redaktorów w swoim materiale wytaczał buble w regulaminie. 

Jeszcze trochę, a przyjdzie nam doczekać czasów, kiedy to dajmy na to - wapń używany do zaznaczania linii startowych będzie musiał mieć odpowiednią granulację, stroje podprowadzających nie będą mogły mieć krótszych rękawów niż do połowy ramienia czy prezenter zawodów nie będzie mógł przyjść do pracy w niczym innym niż kompletnym garniturze. Oby takie decyzje nie odbiły się kiedyś czkawką…