W najbliższą niedzielę drużyny Unii Leszno i Unibaxu Toruń rozpoczną walkę o tytuł najlepszej krajowej drużyny. Skład finału nie powinien dziwić, ponieważ o DMP pojadą tak jak w poprzednim sezonie bezsprzecznie dwie najlepsze i najrówniejsze ekipy w Speedway Ekstralidze.

Pierwszy mecz wielkiego finału odbędzie się na stadionie im. A.Smoczyka w Lesznie, emocji na pewno nie powinno zabraknąć, a spodziewać należy się również  kompletu publiczności. Drużyna leszczyńskich byków, choć w finale nie jest stawiana w roli faworyta, może bez żadnej obciążeń psychicznych odjechać dwa finałowe spotkania, na ekipie Czesława Czernickiego nie ciąży tak ogromna presja, jak ma to miejsce w Toruniu. Przyglądając się awizowanemu zestawieniu gospodarzy niedzielnej potyczki zmian w składzie nie będzie, zespół będzie walczył w identycznym ustawieniu, jak miało to miejsce podczas dotychczasowych spotkań rundy play-off. Świetna formę w końcówce sezonu prezentują Jarosław Hampel, oraz Krzysztof Kasprzak to oni powinni być liderami. Słabszy okres trafił się Adamsowi, ale znając tego zawodnika, nie zawiedzie on leszczyńskich kibiców i po raz kolejny na przestrzeni kilkudziesięciu lat uratuje Unię Leszno, w tym wypadku  od srebrnego medalu. Ogromną rolę spełniać będzie pozostała czwórka żużlowców, Baliński będzie walczył do ostatniego metra finałowych potyczek, tego kibice mogą być pewni, to samo dotyczy Pavlica i Batchelora. Młodszy z braci Kasprzaków, pojedzie zapewne tylko jeden wyścig zarówno w Lesznie jaki i Toruniu, więc rewelacji się nie spodziewajmy. Jeżeli zawodnicy drugiej linii pojadą na miarę swoich umiejętności i ambicji, losy finału mogą zostać rozstrzygnięte już na Smoczyku.

Unibax w ostatnich meczach nie błyszczał, brakowało mi w tej drużynie, takiego błysku, większej chęci  determinacji, która pojawił się u zawodników z Leszna i Zielonej Góry, właśnie podczas spotkań rundy  play-off. Na torze w Lesznie zawsze śietnie radził sobie Wiesław Jaguś i to on powinien być liderem gości, a reszta drużyny to kompletna nie wiadoma. Zwyżkę formy notuje Hans Andersen, lecz na leszczyńskim owalu nie zawsze zachywcał. Co do  Sullivana, Kościechy i  Miedzińskiego, to każdy z tych zawodników może zrobić oszałamiający wynik, ale także każdy może swój występ totalnie zepsuć.  W finale na takie rzeczy miejsca po prostu nie ma! Ważnym ogniwem w ekipie toruńskiej okazać się może Chirs Holder, który nie stoi na straconej pozycji po skonfrontowaniu jego umiejętności z  młodzieżowcami aktualnych jeszcze Mistrzów Polski.

Reasumując, zespoły Unibaxu i Unii nie raz pokazywały piękno speedway'a, nie inaczej będzie  tym razem. Wszyscy są już przyzwyczajeni do tego, że zarówno jedna jak i druga drużyna może pokusić się o  zwycięstwo na terenie rywala, a także może polec na własnym placu bitwy. Właśnie to jest piękne w tym finale! Życzę sobie i innym kibicom fantastycznych emocji i niezapomnianych wrażeń na finale Speedway Ekstraligii !!!