W sobotę na torze w szwedzkim Norrköping odbył się finał Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów. Tytuł młodzieżowych czempionów globu po raz trzeci z rzędu wywalczyli Polacy (44 punkty), którzy w decydującej batalii okazali się lepsi od Australijczyków (37), Duńczyków (24), oraz zespołu Szwecji (17).

"Na papierze” najlepiej prezentowało się oczywiście zestawienie Polaków, którzy wystartowali w składzie: Pieszczek, Zmarzlik, Przedpełski i Smektała. W pierwszej fazie zawodów musieli się oni jednak sporo namęczyć na krótkim technicznym torze. Dopiero w czwartej serii zaczęli „odskakiwać” rywalom, ostatecznie wyprzedzając Australijczyków o 7 punktów. – Nie spodziewałem się, że będzie lekko. Australijczycy to naprawdę fajny zespół, też już doświadczonych zawodników, jeżdżących na takich torach na co dzień. Dla Anglików, czy Australijczyków, te warunki, które mieliśmy w tym finale są idealne. Na takich torach oni ścigają się na co dzień, a u nas nie ma takiego ani jednego. To na pewno był jakiś kłopot na początku, doszły też jeszcze niezbyt szczęśliwe pola startowe, ale chłopacy sobie poradzili i jest tytuł – mówił o poczynaniach swoich podopiecznych na szwedzkiej ziemi, Rafał Dobrucki.

To właśnie różnica w geometrii toru stanowiła początkowy kłopot dla Biało-czerwonych. Nie startując zwykle na tego typu obiektach, odpowiednio dopasowali się oni jednak w czasie zawodów i ponownie triumfowali w rozgrywkach DMŚJ. – Różnice były również w przygotowaniu sprzętu, to tu też jest potrzebna troszeczkę inna specyfika. Poradzili sobie jednak, znają motocykle, wiedzą co i jak poustawiać. Mimo tego, że mieli jakieś kłopoty, typowe właśnie dla tej różnicy w sprzęcie, to dali sobie radę i bardzo się z tego cieszę – dodał zadowolony opiekun polskiej kadry.

Po osiągnięciu kilkupunktowej przewagi, drudzy w klasyfikacji Australijczycy mogli spróbować użyć „jokera” w 16. biegu. Z tego powodu we wcześniejszym wyścigu Bartosz Zmarzlik kontrolował poczynania swojego głównego rywala, Jake'a Allena. Ostatecznie jeźdźcy z Antypodów nie spróbowali skorzystać z tego punktu regulaminu rozgrywek drużynowych. – Była „dyrektywa”, aby pilnować jokera ze strony Australijczyków. Obawialiśmy się tego, nie skorzystali, więc trudno (uśmiech). Każdy robi jak uważa – skwitował krótko Dobrucki.

Przed kolejnym sezonem polski sztab szkoleniowy czeka nie lada wyzwanie. Trójka z polskich „złotych Orłów” z sezonu 2016 (Pieszczek, Zmarzlik, Przedpełski) kończy bowiem wiek juniora i w naszym zestawieniu powstanie pewnego rodzaju „wyrwa”. Dojdzie do składu zapewne Maksym Drabik i pozostanie w nim Bartosz Smektała, jednak kolejne nazwiska muszą się pojawić, aby móc po raz kolejny walczyć o obronę tytułu. – Na pewno „strata”, bo tak trzeba powiedzieć, trzech podstawowych zawodników, to jest dla nas duży problem, tym bardziej, że mamy taki trochę „niż”, jeśli chodzi o młodych. Pracujemy jednak nad tym cały czas i to nie od tego roku, tylko od dawna, żeby tę „dziurę”, mówiąc kolokwialnie, załatać. Przez to też Bartek jechał w tym finale i Daniel był na rezerwie, żeby już trochę „polizali” tego żużla na tym poziomie Mistrzostw Świata. Tym bardziej cieszę się, że udało się wygrać i o przyszłym roku będziemy myśleć coraz bardziej intensywnie – podkreślił polski szkoleniowiec.

Ostatnie złoty medal Polacy przegrali jednym punktem przed trzema laty. Miało to miejsce w Pardubicach, gdzie górą byli wówczas Duńczycy. Od tamtej pory Biało-czerwoni są niepokonani w rozgrywkach o DMŚJ, a pozostałe reprezentacje, zwłaszcza Szwecji, a w tym roku również Danii, mają problem ze skompletowaniem mocnego zestawienia. – Duńczycy też mają problem z takim niżem demograficznym, jeśli chodzi o żużel. W tym finale jechał też całkiem nowy zespół duński, więc to trochę tak jakby fakt na usprawiedliwienie ich wyniku. Wszyscy zawodnicy w ich kadrze z zeszłego roku przeszli do wieku seniora. Jest u nich pewnie jakiś problem w tym momencie. Ale nikt nie śpi, każdy pracuje. U Szwedów ten problem widać od dawna, Duńczycy mają go od tego roku. Jeśli chodzi o Szwecję, to jakoś jest słabo z tą młodzieżą – powiedział o poczynaniach juniorskich ekip ze Skandynawii.

Wszystko wskazuje na to, że za rok głównym kontrkandydatem do złota powinni być również Australijczycy. Trójka z nich nadal będzie mogła bowiem wystartować w DMŚJ, z obecnego składu wypadnie tylko Jake Allen, który był objawieniem finału w Norrköping, gromadząc dla ekipy Marka Lemona aż 13 punktów. – Jeśli chodzi o Australijczyków, to za rok nie będzie lekko, ale nikt nie mówił, że będzie. W tym finale mieliśmy „debiut” Allena, myślę, że niewielu ludzi o nim słyszało, a jechał świetne zawody i był chyba liderem w swojej drużynie. Tak jak mówiłem, oni na takich torach czują się bardzo dobrze. Do tego mają dopasowany sprzęt, itd., więc można było się spodziewać, że nawet taki zawodnik, który był jeszcze nieznany, pojedzie dobre zawody i tak właśnie było – docenił występ młodego Australijczyka, trener tegorocznych czempionów.

W ciągu ostatnich 5 sezonów Polacy odnieśli 4 triumfy i raz byli drudzy w rozgrywkach o DMŚJ. Trzy poprzednie zwycięstwa odnieśli w duńskim Slangerup, australijskiej Mildurze i szwedzkim Norrköping. Ostatni finał w Polsce był rozegrany w roku 2012 w Gnieźnie i być może w kolejnym sezonie to właśnie na rodzimej ziemi Biało-czerwoni spróbują powalczyć o czwarty z rzędu tytuł. – Są plany, żeby przyszłoroczny finał Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów odbył się na polskiej ziemi. Jeszcze jednak nie wiadomo niczego o ewentualnej lokalizacji – powiedział na koniec, Rafał Dobrucki.