Rynek pracy się skurczył i topowi zawodnicy, uczestnicy żużlowego Grand Prix, ciągle nie mają klubu. Greg Hancock, Chris Holder, Troy Batchelor i Michael Jepsen Jensen ciągle nie mają pracy, choć drużyny Enea Ekstraligi powoli zamykają składy. Niepewny jest los Thomasa H. Jonassona, który jest po słowie z Fogo Unią Leszno, ale działacze jeszcze się zastanawiają czy nie wymienić go na kogoś innego.

– Rynek pracy się skurczył – mówi Adam Krużyński, doradca KS Toruń do spraw transferowych.

– GKM Grudziądz zapowiedział, że nie będzie inwestował milionów, sytuacja w Rzeszowie jest niejasna, a przecież to PGE Marma miała licytować i przebijać stawki – zauważa żużlowy menedżer Sławomir Kryjom.

– Na dokładkę ciągle nie wiadomo, co będzie z Tarnowem – dodaje trener kadry Marek Cieślak. – No i trzeba też pamiętać, że jednak to, co stało się z Włókniarzem i Wybrzeżem, którym odebrano licencję za długi, działa na wyobraźnię prezesów. Nikt nie chce zostać bankrutem – wyrokuje szkoleniowiec.

– Wielu topowych zawodników może zostać bez roboty, bo w żużlu nie ma już tego boomu finansowego, który był w poprzednich latach – przekonuje Kryjom. – Wielkie pieniądze uciekają ze speedwaya. Wycofał się Roman Karkosik, teraz Marta Półtorak. Kluby mogłyby oczywiście oferować wirtualne pieniądze, ale nikt nie chce tego robić, bo można dostać po łapach, jak Włókniarz czy Wybrzeże.

- W żużlu jak w gospodarce – dowodzi Cieślak. – Dwa lata temu dziesięć, a rok temu osiem drużyn zbroiło się na potęgę, a teraz trzy z ośmiu nie wykonują spektakularnych ruchów, więc jest kompletny zastój. Pewnie gwiazdy gdzieś w końcu wylądują, ale pewnie pojadą za takie pieniądze, jakie płaci się w Szwecji, a to dwa czy nawet trzy razy mniej niż w Polsce.

Zarówno Hancock jak i Batchelor nie mają póki co powodów do zadowolenia

W żużlu ciągle jest dużo pieniędzy, ale nie tak dużo, jak w złotym okresie, czyli w latach 2007–10. Tymczasem nikt nie chce płacić więcej niż ma, żeby nie podzielić losu dwóch klubów, którym PZM zabrał licencję. Działacze klubów Enea Ekstraligi jeszcze przed rozkręceniem się transferowej giełdy spotkali się w Zielonej Górze, gdzie wypracowali porozumienie w sprawie kontraktowych rozmów. Umówili się, że nie będą się licytowali i podbijali stawek. Kolejnym punktem oszczędności było zmniejszenie kwot za podpis. Los nie oszczędził nawet Nickiego Pedersena, który musiał w Fogo Unii Leszno obniżyć stałą kwotę uposażenia o 20 procent i zszedł z miliona na 800 tysięcy złotych. Inni także schodzą z obłoków na ziemię. Mistrz świata Hancock chciałby jeździć w KS Toruń i jest gotów przyjąć te same warunki, które klub zaoferował Chrisowi Holderowi, czyli 500 tys. zł za podpis i 5500 zł za punkt. Jednak Toruń nie bardzo Hancocka chce, a z kolei Holder liczy na gażę rzędu 700 tys. zł za podpis i 7000 zł za punkt. Takich pieniędzy jednak na pewno nie dostanie, bo działacze Aniołów mają skromną pulę na kwoty za podpis. Z Emilem Sajfutdinowem nie mogli się dogadać, bo on liczył na 700 tys. zł za podpis. Później miał zejść na 600 tys. zł.

Na dziś jedna trzecia stawki Grand Prix jest na bezrobociu. Batchelor w ogóle nie ma poważnych ofert z ekstraligi i raczej skończy w I lidze. To samo może stać się z Jensenem i to pod warunkiem, że zejdzie z ceny, bo rozmowy rozpoczynał od 400 tys. zł za podpis, a tyle nikt mu nie da. Ktoś z duetu Holder, Hancock też może zostać na lodzie. Chyba że zgodzi się jechać za niecały milion złotych rocznie. Greg jeszcze 2 lata temu miał 2-milionową gażę. – Według mnie rozpoczął się okres uzdrawiania polskiego żużla. Będzie on dla niektórych bardzo bolesny, ale innego wyjścia nie ma. Nie mam nic przeciwko temu, żeby płacić milionowe gaże zawodnikom, ale trzeba te pieniądze mieć. Jeśli się nie ma, to trzeba działać na miarę swoich możliwości – podsumowuje Cieślak.