Od kilku dobrych lat próżno szukać nazwiska Ryana Sullivana w reprezentacji Australii. Dlaczego jeden z najlepszych żużlowców wywodzących się z Antypodów jest pomijany przy ustalaniu składu na DPŚ? Wiele mówiło się o jego konflikcie z poprzednim menadżerem Craigiem Boycem, jednak w tym sezonie zespół objął Mark Lemon, a mimo to Sully’ego zabrakło w wyjściowym zestawieniu.

Ostatni występ Sullivana w barwach reprezentacji Australii miał miejsce w 2009 roku. Zawodnik Unibaxu Touń wystąpił wówczas w Półfinale Drużynowego Pucharu Świata w angielskim Peterborough. Nie dostąpił jednak zaszczytu startu w turnieju barażowym i w finale tamtej imprezy. Od tamtego czasu drogi reprezentacji i Sullivana rozeszły się na dobre. Wielu podkreślało, że jest to efekt konfliktu żużlowca z ówczesnym menadżerem Kangurów Craigiem Boycem. Jednak w tym roku sytuacja uległa zmianie, na posadzie selekcjonera zasiadł Mark Lemon, mimo Australijczycy musieli radzić sobie bez brązowego medalisty mistrzostw świata z 2002 roku. Gdzie w takim razie leży problem?

- Naprawdę nie wiem. Wydaje mi się, że bez względu na to co zrobię i tak nikt nie chce mnie w tym zespole - podkreśla Sullivan. - Przed rozgrywkami Drużynowego Pucharu Świata zadzwoniono do mnie z pytaniem czy jestem zainteresowany startem, odparłem: oczywiście nie ma żadnego problemu, jestem zawarty i gotowy i czekam na zielone światło”  - dodaje zawodnik.

Mimo początkowych chęci ze strony kierownictwa reprezentacji, Saletra nie wystąpił jednak w zawodach Drużynowego Pucharu Świata. Kto wie jaki wynik osiągnęłaby reprezentacja Australii, gdyby słabo spisującego się Davey Watta zastąpił świetnie znający szwedzkie owale Sullivan. - To smutne kiedy co rok widzę ten sam scenariusz, reprezentacja Australii zmaga się z rywalami by na finiszu przegrać tę najważniejszą batalię. Nie wiem już sam, czy mam się śmiać, czy płakać? No ale co mam zrobić? To nie jest mój problem, a już na pewno nie moja wina - dodaje.

W światku żużlowym istniej przeświadczenie, że absencja Sullivana w reprezentacji wynika ze wzajemnej niechęci do lidera zespołu, Jasona Crumpa. Osoby z teamu trzykrotnego mistrza świata zaprzeczają jednak takim sugestiom. - To chyba największe przekłamanie ostatnich lat. Jason i Ryan od zawsze rywalizowali ze sobą, ale to wynikało wyłącznie z ich olbrzymich ambicji sportowych i z faktu, że są rówieśnikami. Siłą rzeczy byli ciągle porównywani do siebie i każdy z nich chciał być lepszy od drugiego. Nie ma między nimi żadnych animozji, kiedy przed wyścigiem finałowym tegorocznego Turnieju o Koronę Bolesława Chrobrego, Sullivan nie mógł zdecydować się na wybór toru z pomocą przyszedł właśnie Jason - podkreśla osoba z bliskiego otoczenia Crumpa. Słowa te potwierdza również Ryan Sullivan. - Oczywiście cała ta historia z naszym rzekomym konfliktem jest mocno przerysowana - przyznaje Saletra.

Co w takim razie zadecydowało o braku Sullivana w tegorocznych rozgrywkach Drużynowego Pucharu Świata? Sam zawodnik zmęczony jest już spekulacjami na ten temat. - Nie wiem, co dzieje się za kulisami. Poprzedni menadżer powiedział mi, że nie chce mnie w zespole i sytuacja była jasna. Tak naprawdę męczy mnie już ta cała sprawa i nie chce więcej się tym zajmować - podkreśla.

Mimo braku angażu do reprezentacji, Sullivan śledził przebieg turnieju finałowego. Co ciekawe, nie potępił reprezentacji Danii za niesportowe zachowanie, kiedy w końcówce zawodów podopieczni Andreasa Sachera robili wszystko, aby nie dopuścić do sytuacji, w której ekipa Australii mogłaby skorzystać z tzw. „jokera”. - To cześć regulaminu, jeżeli jest okazja aby skorzystać z takiej opcji, to dlaczego sobie tego odmawiać? W przypadku reprezentacji Danii takie zagranie przyniosło spodziewany skutek. Ot i cała historia - podsumował Sullivan.

Dzień po emocjach związanych z Drużynowym Pucharem Świata, zespół Sullivana, Unibax Toruń zmierzył się z liderem rozgrywek Enea Ekstraligi Azotami Tauronem Tarnów. Jak łatwo było przewidzieć górą okazali się gospodarze, którzy zwyciężyli 50:40. Ryan zakończył to spotkanie z dorobkiem 8 punktów wraz z bonusem. - To było naprawdę trudne spotkanie. Rozpoczęliśmy zbyt wolno. Miałem olbrzymie kłopoty na początku spotkania. W trzech pierwszych wyścigach korzystałem z trzech różnych motocykli, dopiero ten ostatni pozwolił mi na uzyskanie odpowiedniej prędkości. Mimo wszystko nie jestem zadowolony ze swojej zdobyczy punktowej - powiedział po zawodach.