Jason Crump powtórzył sukces z zeszłego roku i zwyciężył po raz drugi w leszczyńskim turnieju Speedway Grand Prix, który w sezonie 2010 otwiera cykl zmagań o miano najlepszego żużlowca globu. Australijczyk wygrywając dziś w Lesznie potrzymał passę Kangurów, którzy nie oddali pucharu żużlowcowi innej nacji od początku rozgrywania turniejów mistrzowskich na stadionie im. Alfreda Smoczyka. Drugą pozycję zajął Jarosław Hampel, trzeci był Emil Sajfutdinow.

W 2008 roku triumfował będący w świetnej formie Leigh Adams, przed rokiem po fantastycznym turnieju na najwyższym stopniu podium stanął Jason Crump. Wtedy za plecami przywiózł Tomasza Golloba, teraz o prym na leszczyńskim Smoku przyszło stoczyć mu bój z Jarosławem Hampelem. Popularny Mały był dziś szybki i jeździł niezwykle bojowo i ambitnie. Słowem dał z siebie wszystko aby przekuć słowa w czyn. A słowa Jarka były bardzo górnolotne. Hampel na konferencji, gdy oficjalnie ogłaszano firmę Exide Technologies za partnera SGP Europy, mówił, że jak nie wygrać w Lesznie, to gdzie? 

I oprócz słów, także żużel w wykonaniu kapitana Unii Leszno był z najwyższej półki. Jarek po znakomitej akcji wygrał bieg pierwszy, gdy prowadzącego Chrisa Harrisa wyprzedził na drugim wirażu atakiem przy krawężniku. Trzeci na metę przyjechał Kenneth Bjerre a czwarty Greg Hancock, który w całym zawodach zdobył wyłącznie cztery oczka i bardzo rozczarował swoich fanów. Chwilę później swoje aspirację do zwycięstwa, które miałoby być pierwszą perłą w koronie Pedersena, którą chciałby po roku przerwy znów widzieć na swej głowie, zgłosił rewelacyjny Duńczyk. Tuż za nim na linię start-meta miał wpaść Janusz Kołodziej. Miał, gdyż tuż przed kreską zanotował defekt i stracił pozycję na rzecz Rune Holty, który w ekwiblirystyczny sposób ominął leszczynianina.

W gonitwie trzeciej wystartował ten, na którego spoglądałby wszystkie pary oczu w Lesznie i w Polsce tego dnia. Tomasz Gollob, etatowy bohater polskiego żużla i człowiek, który osiągnął na żużlowych owalach więcej niż wszyscy pozostali polscy zawodnicy razem wzięci. Nie wygrał jednak nigdy mistrzostwa świata. Turniej w Lesznie miał znacznie przybliżyć Golloba do tego. I po raz kolejny trzeba użyć słowa miał, bo popularny Chudy, po pierwszym dobry biegu, później był już tylko cieniem zawodnika sprzed roku czy choćby meczu Caelum Stali z Unią Leszno z pierwszej rundy Speedway Ekstraligi.

Tomasz w całych zawodach zgromadził sześć punktów. To jeden z jego najgorszych występów w karierze. W pierwszym pojedynku zawodnika Stali po pięknym ataku przy bandzie wyprzedził Emil Sayfutdinov. Dwudziestojednoletni Rosjanin, dla którego turniej w Lesznie miał również wymiar szczególny. Tymi zawodami żużlowiec z Sankt Peterburga chciał udowodnić, że zeszły rok nie był dziełem przypadku a medal IMŚ mu się należał. W ostatniej gonitwie pierwszej serii wystartował obrońca trofeum z 2009 roku Australijczyk Jason Crump. Jeden z najlepszych i najlepszy żużlowiec w historii speedwaya z Antypodów wygrał swe trzy pierwsze biegi, zazwyczaj po atomowych startach, prowadząc od startu do mety. Porażki zaznał dopiero w biegu szesnastym.

Od krawężnika ustawili się Fredrik Lindgren, Janusz Kołodziej, Greg Hancock i Jason Crump. Start... i na prowadzeniu Crump, który za wszelką cenę próbował zejść do krawężnika, gdyż doskonale wiedział, że na pierwszym wirażu to tam niesie najlepiej. Urodzonego w Bristolu zawodnika uprzedził jednak Fredrik Lindgren, który z pierwszego pola nie dał założyć się Rudzielcowi. Jason wypchnięty lekko na zewnętrzną starał się nabrać prędkości, gdy pod rękę wszedł mu Janusz Kołodziej, który wykonał ten sam manewr, co Jarosław Hampel, gdy w kapitalnym stylu w dziesiątej gonitwie minął za jednym zamachem Emila Sajfutdinowa i Nicki Pedersena. Sympatyczny Koldi pierwszy dopadł łuku następnego wirażu i odchodząc lekko na zewnętrzną nie pozwolił Crumpowi rozpędzić się pod bandą. Kolejność na mecie nie uległa zmianie.

Przed ostatnią serią pewni startu w dalszej części turnieju byli praktycznie wszyscy Polacy. Praktycznie, bo jedynym, który musiał o to walczyć i liczyć na dużo szczęścia był Tomasz Gollob. Lider Caelum po 4 startach miał pięć punktów i żadnego wygranego biegu, co stawiało go w nader złym położeniu. Gdy w siedemnastym pojedynku kapitan reprezentacji przyjechał dopiero trzeci, co prawda przywożąc za sobą szalejącego Jasona Crumpa, wszystko było już jasne. Najbardziej utytułowanego polskiego zawodnika zabraknie w fazie finałowej zawodów. 

Z awansem do dalszych gier problemu za to nie mieli Hampel, Kołodziej i Holta, którzy razem mieli wystartować w pierwszym z półfinałów. Pierwszego pola jechał Koldi, obok niego Hampel a dalej Holta i Harris, dla którego to bardzo udane zawody, zważywszy na fatalną formę Anglik w zeszłorocznym cyklu. Taśma w górę i na czele zawodnicy Unii Leszno, którzy przy aplauzie i wielkiej nieskrywanej radości tysięcy fanów biało-czerwonych pewnie dojechali do finału, gdzie każdy z przybyłych na stadion Polaków widział ich ponownie na dwóch pierwszy pozycjach. W drugim biegu walki o prawo udziału w wielkim finale zwyciężył podrażniony porażką sprzed kilkunastu minut Crump przed broniącym się jak lew Emilem Sayfutdinovem, który musiał sporo napocić się, aby najpierw wyprzedzić Kennetha Bjerre a potem utrzymać pozycję przed jego wściekłymi atakami. Suma sumarum Bjerre wyprzedził jeszcze Pedersen, który ułatwił tym samum zadanie Rosjaninowi. Teraz już nikt go nie atakował i spokojnie mógł szykować się myślami do najważniejszego biegu dnia.

Finał miał dwukrotnie ten sam przebieg. Wygrany start Jasona, za którymi rzucili się wszyscy pozostali żużlowcy. W pierwszej odsłonie szarżujący Kołodziej, który tego dnia dysponował chyba najszybszymi motocyklami, nie opanował motocykla i na wejściu w drugi wiraż uderzył i przewrócił Sajfutdinowa. Wielka szkoda, bo Janusz z całą pewnością minąłby rosyjską torpedę i stanął na podium. Walkę o sześć punktów i triumf stoczyli Hampel z liderem Australijczyków. Na nieszczęście dla Polaków przegraną. Trzeba jednak wspomnieć, że były to bardzo udane zawody dla reprezentacji Polski, po których Jarosław Hampel został wiceliderem klasyfikacji generalnej z punktem starty do prowadzącego Jasona Crumpa.

Wyniki Grand Prix Europy:
1. J. Crump (3,3,3,1,0,3,6) 19
2. J. Hampel (3,1,2,2,3,3,4) 18
3. E. Sajfutdinow (3,1,1,3,2,2,2) 14
4. J. Kołodziej (1,3,3,2,1,2,W) 12
5. K. Bjerre (1,2,2,2,3,0) 10
6. R. Holta (2,3,1,1,2,1) 10
7. N. Pedersen (3,2,0,0,3,1) 9
8. Ch. Harris (2,3,0,0,3,0) 8
9. F. Lindgren (1,1,3,3,0) 8
10. H. Andersen (0,2,2,3,1) 8
11. Ch. Holder (2,2,0,2,2) 8
12. T. Gollob (2,0,2,1,1) 6
13. A. Jonsson (D,1,1,1,2) 5
14. M. Zetterstroem (1,0,0,3,0) 4
15. G. Hancock (0,0,3,0,1) 4
16. T. Woffinden (0,0,1,0,0) 1
17. D. Baliński ns
18. M. Janowski ns

Bieg po biegu:
1. J. Hampel, Ch. Harris, K. Bjerre, G. Hancock
2. N. Pedersen, R. Holta, J. Kołodziej, A. Jonsson (D)
3. E. Sajfutdinow, T. Gollob, F. Lindgren, T. Woffinden
4. J. Crump, Ch. Holder, M. Zetterstroem, H. Andersen
5. Ch. Harris, N. Pedersen, F. Lindgren, M. Zetterstroem
6. J. Kołodziej, Ch. Holder, J. Hampel, T. Gollob
7. J. Crump, K. Bjerre, A. Jonsson, T. Woffinden
8. R. Holta, H. Andersen, E. Sajfutdinow, G. Hancock
9. J. Kołodziej, H. Andersen, T. Woffinden, Ch. Harris
10. J. Crump, J. Hampel, E. Sajfutdinow, N. Pedersen
11. F. Lindgren, K. Bjerre, R. Holta, Ch. Holder
12. G. Hancock, T. Gollob, A. Jonsson, M. Zetterstroem
13. E. Sajfutdinow, Ch. Holder, A. Jonsson, Ch. Harris
14. M. Zetterstroem, J. Hampel, R. Holta, T. Woffinden
15. H. Andersen, K. Bjerre, T. Gollob, N. Pedersen
16. F. Lindgren, J. Kołodziej, J. Crump, G. Hancock
17. Ch. Harris, R. Holta, T. Gollob, J. Crump
18. J. Hampel, A. Jonsson, H. Andersen, F. Lindgren
19. K. Bjerre, E. Sajfutdinow, J. Kołodziej, M. Zetterstroem
20. N. Pedersen, Ch. Holder, G. Hancock, T. Woffinden

Półfinał I:
21. J. Hampel, J. Kołodziej, R. Holta, Ch. Harris
Półfinał II:
22. J. Crump, E. Sajfutdinow, N. Pedersen, K. Bjerre

Finał Grand Prix Europy:
23. J. Crump, J. Hampel, E. Sajfutdinow, J. Kołodziej (W)