Zapraszam do przedsezonowego cyklu "Skarb Kibica", gdzie będę starał się przybliżyć sylwetki wszystkich drużyn, które wezmą udział w sezonie 2019 we wszystkich Polskich ligach żużlowych. W kolejnej odsłonie cyklu przyjrzę się bliżej zeszłorocznemu półfinaliście 2LŻ - Kolejarzowi Opole.

Sezon 2018

Gdy w 2016 roku opolski Kolejarz wracał na żużlową mapę polski nikt tak naprawdę nie wiedział jak potoczą się jego dalsze losy. Historia pokazuje nam jednak, że takie reaktywację często kończą się sukcesem i działacze nauczeni na błędach z przeszłości potrafią wyciągnąć wnioski i prowadzić klub w rozważny i ciekawy sposób. Tak właśnie stało się z drużyną ze stolicy województwa opolskiego. Pod batutą Grzegorza Sawickiego, wspieranego przez  m.in. byłego prezesa Andrzeja Hawryluka klub funkcjonuje bardzo dobrze, czego dowodem jest ostatni sezon. Kolejarz zapewnił sobie awans do czołowej czwórki, głównie dzięki bardzo dobrej postawie na własnym torze. Opolanie na stadionie przy ulicy Wschodniej ulegli tylko dwóm hegemonom z poprzedniego sezonu, czyli ekipom z Ostrowa Wielkopolskiego oraz z Rzeszowa. To właśnie z drużyną z podkarpacia Kolejarzowi przyszło się mierzyć w fazie play - off. Opolanie z góry skazywani byli na pożarcie i ulegli poźniejszemu mistrzowi 2 ligi żużlowej w obu spotkaniach. Liderem opolskiej drużyny w całym sezonie był ponownie Kevin Woelbert. Średnia na poziomie 2,271 pkt/bieg pozwoliła Niemcowi zająć bardzo wysokie 5 miejsce w klasyfikacji najskuteczniejszych jeźdzców 2LŻ. Problemem opolan w ubiegłym sezonie był zdecydowanie nierówny skład. Świetnie jeżdzącemu Woelbertowi bardzo często brakowało wsparcia, czego dowodem jest to, iż 2 najskuteczniejszy jeździec kolejarza, czyli Oskar Polis uzyskał dopiero 19 średnią. Jest to stanowczo za duża przepaść dla drużyny, która chciałaby powalczyć o coś więcej niż tylko faza play - off. Analizując poszczególnych zawodników opolan w sezonie 2018, nie sposób nie wspomnieć o Sebastianie Ułamku. Ten doświadczony zawodnik z epizodem w Grand Prix przychodząc do Kolejarza miał stać się z automatu krajowym liderem drużyny. Wychowanek Włókniarza Częstochowa zawiódł na całej lini i zamiast liderować drużynie stał się kompletnym niewypałem. Były zawodnik m.in ROW-u Rybnik wygrał zaledwie 5 wyścigów w całym sezonie co poskutkowało rozstaniem się z Opolskim klubem. Do 4 miejsca swojej drużyny idealnie dopasowali się także kibice. Na domowe mecze Kolejarza wybierało się przeciętnie 3.042 kibiców, co dało 4 miejsce w ligowej klasyfikacji. 

Wyniki 2018:

Poznań – Opole 43:47

Opole – Bydgoszcz 57:33

Opole – Ostrów Wlkp. 39:51

Opole – Krosno 57:33

Rzeszów - Opole 59:31

Opole – Rawicz 52:38

Rawicz – Opole 52:37

Opole – Rzeszów 36:54

Krosno – Opole 54:36

Ostrów Wlkp. – Opole 51:39

Bydgoszcz – Opole 43:47

Opole – Poznań 47:43

 

Skład na Sezon 2019: 

Ilja Czałow - Rosja

Mads Hansen - Dania

Hubert Łęgowik - Polska

Denis Gizatullin - Rosja

Richard Lawson - Wielka Brytania

Bjarne Pedersen - Dania

Oskar Polis - Polska

Michał Szczepaniak - Polska

Christian Thaysen - Dania

Kevin Woelbert - Niemcy

Charles Wright - Wielka Brytania

Juniorzy:

Mateusz Adamczewski - Polska

Mateusz Dul - Polska

Jarosław Krzywosz - Polska

Przemysław Liszka (gość) - Polska

Patryk Wojdyło (gość) - Polska

Trener: Mirosław Korbel 

Po kilku sezonach pod pewnego rodzaju parasolem ochronnym  działacze i kibice w Opolu mają apetyt na sukces. Patrząc na ruchy działaczy na rynku transferowym można powiedzieć, iż jest to iście wilczy apetyt! Do Kolejarza z Ostrovii przywędrował 6 najlepszy zawodnik 2LŻ z ubiegłego sezonu Bjarne Pedersen. Transfer tak doświadczonego żużlowca będzie miał ogromne znaczenie zwłaszcza w końcówce sezonu i w fazie play - off, jeśli oczywiście Opolanie się tam znajdą, ale chyba nikt nie wyobraża sobie na tą chwile innej możliwości. Oprócz Pedersenem, opolanie wzmocnili się innym weteranem Polskich torów, czyli Michałem Szczepaniakiem. Starszy z braci Szczepaniaków, zdecydował się na zejście do drugiej ligi po dwóch przeciętnych sezonach w klubach z Piły i Gdańska. Tego rodzaju zmiana często dobrze wpływa na zawodnika i z pewnością trener Korbel pokłada w zawodniku urodzonym w Ostrowie Wielkopolskim duże nadzieje. Opolską drużynę wzmocnili także Ilja Czałow oraz Mads Hansen. Rosjanin ma za sobą udany sezon w krośnienskich barwach, zaś młodziutki Duńczyk miał okazję zaprezentować się opolskiej publiczności w spotkaniach ze Stalą Rzeszów, gdzie zaprezenotwał się imponująco gromadząc łącznie w dwóch meczach 25 "oczek". Ponadto w klubie udało się zatrzymać Kevina Woelberta oraz solidnie punktujących Polisa i Łęgowika. W obwodzie pozostają także dwaj brytyjczycy, którzy dobrze prezentowali się w ubiegłym sezonie. Formacje juniorską w przyszłym sezonie będzie stanowić z pewnością Jarosław Krzywosz, który miał całkiem udany poprzedni sezon i na pewno będzie się on jeszcze rozwijał. Jego partnerem powinien być ktoś z dwójki Liszka/Wojdyło, w zależności, na kogo będzie stawiał trener Sparty Wrocław - Dariusz Śledź.

Ocena Rynku Transferowego (1-10): 8,5 

Prognozowany skład: 

1.Bjarne Pedersen

2.Oskar Polis 

3.Michał Szczepaniak 

4.Ilja Czałow

5.Kevin Woelbert 

6.Jarosław Krzywosz 

7.Patryk Wojdyło/Przemysław Liszka 

 

Mocne strony:

1. Szeroki skład. Pojęcie "szerokiego składu" na warunki drugoligowe patrząc na drużyne z Opola nabiera innego znaczenia. Tu po prostu nie wiadomo kto będzie jeździł a kto nie. W prognozowanym przeze mnie zestawieniu zabrakło miejsca dla: Łęgowika, Lawsona, Wrighta i przede wszystkim Madsa Hansena. Ci zawodnicy mieliby pewnie miejsce w składach w większości drugoligowych drużyn, jednakże w Opolu Mirosław Korbel będzie miał ogromny kłopot bogactwa. Tak naprawdę ciężko wyobrazić sobie, żeby tak utalentowany i młody zawodnik jak Hansen był tylko rezerwowym w Kolejarzu. Żużel to jednak sport bardzo kontuzjogenny i z pewnością zawodnik z kraju Hamleta nie raz dostanie swoją szansę czy to w przypadku kontuzji, czy też po prostu słabszej jazdy któregoś z opolskich obcokrajowców. Patrząc na miejsca dla krajowych seniorów pewne miejsce wydaje się mieć Michał Szczepaniak, natomiast Oskar Polis będzie bił się o miejsce w składzie z Hubertem Łęgowikiem. Jedno jest pewne. O kontuzje w Opolu z pewnością martwić się nie muszą. 

2.Liderzy. Czyli ogromne wsparcie dla Woelberta. Działacze Kolejarza doskonale zrozumieli w czym leżał problem w ubiegłym sezonie i załatwili swojemu liderowi potężne wsparcie. Sprowadzono dwóch bardzo doświadczonych zawodników, którzy znają żużel od podszewki i z pewnością pociągną zespół w trudnych momentach. 

3.Młode talenty. W Opolu możemy zaobserwować idealne zmieszania doświadczenia z młodością. Z jednej strony weterani, czyli Pedersen i Szczepaniak. Z drugiej strony szerego młodych zawodniktów, którzy zadbają o to, aby opolanom nie zabrakło polotu i finezji. O te cechy będą starali zadbać Czałow, Polis i przede wszystkim Hansen, jeśli będzie dostawał szanse a myślę, że dostawał je będzie często.  

Słabe strony:

W tak zbudowanym zespole bardzo ciężko doszukiwać się negatywów. Właściwie na papierze wszystko wydaje się mieć ręce i nogi. Jedynym problemem jaki mogą napotkać opolanie to po prostu słaba forma zawodników, ale to już jest pewnego rodzaju wróżenie z fusów. Trener Korbel będzie musiał także uważać na to, aby rywalizacja o skład nie popsuła atmosfery w drużynie. Wiadomo, że w sporcie żużlowym, aby zarabiać trzeba jeździć i o ile dla przykładu brytyjczycy mają podpisane kontrakty w Anglii i o jazdę specjalnie martwić się nie muszą to taki Hubert Łęgowik, czy Oskar Polis są uzależnieni od Kolejarza. Takie problemy chciałyby mieć pewnie wszystkie kluby w naszych ligach i obowiązkiem trenera i zawodników jest profesjonalne podejście i z tego rodzaju niedogodnoścami muszą sobie po prostu poradzić. 

Terminarz: 

Opole – Poznań:30 marca 2019 (sobota)/31 marca 2019 (niedziela)

Bydgoszcz – Opole:6 kwietnia 2019 (sobota)/7 kwietnia 2019 (niedziela)

Opole – Piła:13 kwietnia 2019 (sobota)/14 kwietnia 2019 (niedziela)

Krosno – Opole:27 kwietnia 2019 (sobota)/28 kwietnia 2019 (niedziela)

Opole – Kraków:4 maja 2019 (sobota)/5 maja 2019 (niedziela)

Rawicz – Opole:11 maja 2019 (sobota)/12 maja 2019 (niedziela)

Opole – Rawicz:9 czerwca 2019 (niedziela)

Kraków – Opole:15 czerwca 2019 (sobota)/16 czerwca 2019 (niedziela)

Opole – Krosno:22 czerwca 2019 (sobota)/23 czerwca 2019 (niedziela)

Piła – Opole:6 lipca 2019 (sobota)/7 lipca 2019 (niedziela)

Opole – Bydgoszcz:27 lipca 2019 (sobota)/28 lipca 2019 (niedziela)

Poznań – Opole:3 sierpnia 2019 (sobota)/4 sierpnia 2019 (niedziela)

Prognozowane miejsce: 1 

Kolejarz Opole dysponuje tak wielkim jak na warunki drugoligowe potencjałem ludzkim, że z pewnością są kandydatami numer 1 do awansu w zbliżającym się sezonie. Wiadomo jednak, że sport pisał już nie takie historie i na papierze wszystko może być pięknie a na torze tak kolorowo już nie będzie, jednakże opolanie posiadają wszelkie atuty, aby awansować do Nice 1LŻ. Silny skład, stabline zaplecze finansowe. Tak zbudowana drużyna z pewnością przyciągnie także więcej kibiców na trybuny. Oczywiście Kolejarz nie jest aż tak przeładowany talentem jak zeszłoroczna Stal Rzeszów, ale w przeciwieństwie do ekipy z podkarpacia mają za sterami rozsądnych ludzi i pod względem żużlowym nad Opolem powinno zaświecić bardzo jasne słońce.