Polacy wicemistrzami świata na żużlu, ale radości wielkiej nie ma. Janusz Kołodziej po zawodach płakał, a trener Marek Cieślak zapowiedział, że kończy z kadrą. Kiedy Niels Kristian Iversen na ostatnim wirażu objechał Kołodzieja, to trybuny zamarły, bo ta akcja oznaczała, że straciliśmy złoto.

- Jestem bardzo smutny, bo zmarnowałem dorobek całej drużyny. Robiłem co mogłem, żeby utrzymać pozycję, ale nie wyszło. Mogę tylko przeprosić - mówił Kołodziej ze łzami w oczach stojąc przed kamerami Canal+.

 Kibice byli wściekli. - Duńczycy nas upokorzyli - dało się słyszeć na trybunach, a ktoś drugie miejsce Polaków porównał z półfinałową przegraną Brazylijczyków z Niemcami (1:7) na piłkarskim mundialu. - A ja wam mówię, że za dwa, trzy lata będziemy to srebro wspominali jako wielki sukces - przekonywał Cieślak. - Bo to był sukces. Rok temu my wygraliśmy z Duńczykami jednym punktem, teraz oni byli górą.

Polacy rozpoczęli od mocnego uderzenia. W pierwszej serii wygrali wszystkie biegi. Zawodnicy byli kapitalnie spasowani sprzętowo do lekko przyczepnego, odsypującego się toru. Pierwszy błąd nasza drużyna popełniła przed drugą serią. Trener sugerował żużlowcom, żeby zostali przy dotychczasowych przełożeniach, ale każdy coś zmienił. - Zawodnicy to zrobili, bo tor stał się bardziej przyczepny. To nawet było widać po czasach. W drugiej serii były one o półtora sekundy lepsze niż w pierwszej - tłumaczył w rozmowie z Przeglądem Sportowym Krzysztof Cegielski, który stał w boksie Kołodzieja.

Trzecia seria pokazała, jak ważne jest, to by mieć w zespole lidera. Nam go brakowało. Duńczyków wyciągnął za uszy Nicki Pedersen, który wygrał dwa biegi, w tym jeden jako dżoker, i po 12. biegu nasi rywale pierwszy raz wyszli na 1-punktowe prowadzenie. Nasi tracili kontrolę nad zawodami, bo popełnialiśmy proste błędy. - Każdy z nas zepsuł po jednym wyścigu - stwierdził Jarosław Hampel, a Cieślak dodał: - Niektórzy zepsuli nawet po dwa.

Raz nie popisał się Krzysztof Kasprzak, który w 15. wyścigu spadł z pozycji pierwszej na trzecią, bo obierał złe ścieżki. To samo zrobił Kołodziej, który w 14. biegu przeszedł najpierw z miejsca ostatniego na pierwsze, bo skończyć wyścig bez punktu. - Janusz zmienił motocykl, ale okazało się, że był on gorszy od poprzedniego – wyjaśniał Cegielski.

W ostatniej serii musieliśmy gonić Duńczyków, więc trener Cieślak w pierwszych biegach puścił Kasprzaka i Hampela, a Protasiewicza i Kołodzieja zostawił na koniec. Niestety, dwaj ostatni nie wytrzymali presji. Jadący dotąd poprawnie Protasiewicz w swoim finałowym występie zaryzykował. Wyjechał szeroko i chociaż Jason Doyle poszerzył tor jazdy i praktycznie nie zostawił mu miejsca pod bandą, to nasz żużlowiec zdecydował się na desperacki atak a la Tomasz Gollob. - Zaryzykowałem - przyznał później Protasiewicz. - Zresztą już nie miałem możliwości wykontrowania motocykla i zmiany toru jazdy - dodał.

Na szczęście w powtórzonym biegu 19, już bez Protasiewicza, Duńczyk Peter Kildemand zdobył tylko 1 punkt. - Robiłem co mogłem, żeby wam pomóc i utrzymać Kildemanda za plecami - mówił później do Polaków Tai Woffinden.

Rywale nam pomogli, więc przed ostatnim wyścigiem byliśmy z Duńczykami na remis i sprawa złotego medalu była otwarta. Kołodziej miał tylko przyjechać przed Iversenem. - Janusz wygrał start i przez trzy i pół okrążenia byliśmy mistrzami świata - stwierdził Cieślak.

Iversen był jednak szybszy, dobrze dobierał linie jazdy i co jakiś czas markował ataki po wewnętrznej. - Na ostatnim łuku Janusz wjechał za ciasno, niepotrzebnie przykleił się do krawężnika i wtedy przeciwnik go objechał - komentował Cegielski. - Gdyby Kołodziej pojechał środkiem toru, to nie straciłby pozycji - dodał, a gdzieś w oddali jakiś kibic zaintonował znane ze spotkań piłkarskiej reprezentacji zawołanie Polacy, nic się nie stało. Kadrowicz byli jednak smutni. - Srebro nie jest złe, ale ze złota cieszyłbym się bardziej - nie krył Hampel, a Kasprzak tylko zauważył, że drugie miejsce, to porażka. A mogło być jeszcze gorzej, bo w końcówce Australijczycy doszli nas na 1 punkt.

Polacy przegrali z Duńczykami jednym punktem