Ubiegła niedziela to jeden z najczarniejszych dni ostatnich lat dla fanów speedwaya. Po upadku na torze we Wrocławiu do szpitala odwieziony został Lee Richardson, gdzie kilka godzin później stwierdzono jego zgon. Dziś postaram się opisać wydarzenia, które miały miejsce w ostatnich dniach. 

Szok
13 Maja 2012 roku na zawsze zapisze się jako jeden z najczarniejszych dni współczesnego żużla. Początkowo miała to być kolejka jak każda inna. 5. spotkań, sportowe emocje, wiele mijanek, doping. Drużyna PGE Marmy Rzeszów pojechała do Wrocławia z zamiarem wygrania tego spotkania, pierwszego w tym sezonie. Pomóc w tym miał Lee Richardson, który w ostatnim czasie nie prezentował się zbyt dobrze. Doświadczony Anglik miał zamiar pokazać pełnię swoich umiejętności. Bieg numer 3. wyjście z pierwszego łuku. Wtedy zaczęła się ta historia. "Rico" niezbyt dobrze wyszedł spod taśmy, lecz od razu zaczął atakować zahaczając o motocykl Tomasza Jędrzejaka. Anglik z pełnym impetem uderza w bandę, a po chwili nie może podnieść się z toru. Pierwsze wieści, Lee narzeka na ból w nodze, nie jest źle, lecz konieczny jest wyjazd karetki, która zabrała zawodnika z Rzeszowa do szpitala. Jednak show toczy się dalej, nikt nie zdaje sobie sprawy, że wydarzy się to, czego nie przypuszczali w najczarniejszych myślach. Wiadomości z ośrodka medycznego nie są dobre, zawodnik narzeka na ból w klatce piersiowej, a po chwili zaczyna mieć problem ze złapaniem tchu. Diagnoza. Krwotok wewnętrzny, 33-latek ląduje na stole operacyjnym, gdzie walczy o życie. Zaczynają się telefony, pytania. Co się dzieje? Dochodzi do pierwszych głosów. Lee Richardson nie żyje. Szok, niedowierzanie, nerwy. Jak to się mogło stać? 

Poprawa bezpieczeństwa 
Przecież to nie możliwe, to nie te czasy, kiedy to Zbigniew Raniszewski zginął wjeżdżając w betonowe schody podczas zawodów w Austrii. Każda śmierć jest tragiczna, przynosi smutek, rozmyślanie nad bezpieczeństwem. Wprowadzono dmuchane bandy, które w ostatnich latach uratowały wielu żużlowców. Niestety Lee nie miał tego szczęścia, uderzył w część bandy, która nie była chroniona. Podobny przypadek spotkał Rafała Dobruckiego, który został zmuszony do zakończenia kariery. Swego czasu byliśmy świadkami, kiedy to cały tor był okalany "dmuchawcem", jednak to także stwarzało zagrożenie, bowiem zawodnicy byli po prostu wciągani w część bandy. Czas się poważnie zastanowić nad nowymi innowacjami, aby sport żużlowy stał się jeszcze bezpieczniejszy...

Derby w Gorzowie
Godzina 20:00. Rozpoczyna się prezentacja wielkich derbów pomiędzy Stelmetem Falubazem a Stalą Gorzów. Kibice z Zielonej Góry wywieszają transparent z Katarzyną Jancarz w barwach Falubazu, po lewej stronie wódka a po prawej nóż w ręce. Zachowanie godne przemilczenia. Zawody trwają, po siódmym biegu wiemy oficjalnie, że Lee Richardson zginął na stole operacyjnym. Wieść po wyścigu ósmym zostaje przekazana zawodnikom. Po naradzie oficjalny werdykt sędziego brzmi: "Jedziemy dalej". Na trybunach słychać było ekstazę. Tylko z czego się tu cieszyć? Zawody trwają pomimo takiej tragedii choć wszyscy wiemy, że tak być nie powinno. Potem zaczyna się cała szopka wraz z władzami obu klubów w parkingu. Kierownik drużyny gości podczas rozmowy z Krzysztofem Orłem nagle wykrzyczał, że przecież o śmierci Lee wiedzieliśmy od pierwszego wyścigu. Skoro tak to dlaczego zawody w ogóle rozpoczęto? W między czasie trwały wyzwiska i przepychanki w parku maszyn. W między czasie z hukiem, dosłownie i w przenośni chcąc oddać hołd Anglikowi wyszli kibice z Zielonej Góry. Można śmiało powiedzieć, władze obu klubów zrobiły wielki krok do jeszcze większej nienawiści pomiędzy fanami obu ekip. Ale czy o to chodzi? Chyba nie. Wiadomo, że każdy z nas będzie miał inną opinię na ten temat, bo punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. 

Kluby w Anglii niewzruszone?
Abstrahując od wydarzeń, które miały miejsce w Gorzowie, które najzwyczajniej w świecie hańbią Polski żużel, to szczytem wszystkiego było nie odwołanie jednego spotkania ligowego w Anglii pomiędzy Belle Vue a Birmingham Brummies. Zginął Brytyjczyk, reprezentant kraju, który odgrywał ogromną rolę podczas rozgrywek Elite League. Indywidualny Mistrz Świata Juniorów, wieloletni uczestnik Grand Prix, który swoją jazdą cieszył wielu kibiców. Rzeczą niewiarygodną jest to, że zawodnicy po prostu odstali minutę ciszy i zawody trwały dalej dla paru funtów. Oczywiście nie można twierdzić, że zawodnicy oddali hołdu Lee, lecz brak odwołania takiego spotkania jest rzeczą co najmniej dziwną. Władze klubu mogą stwierdzić, że zawody odbyły się, aby zrobić wspaniałe widowisko właśnie ku pamięci Lee, ale rodzi się pytanie, czy nie warto usiąść w spokoju i zastanowić się nad tym co sie stało? Warto wspomnieć o bardzo dobrym zachowaniu władz Lakeside Hammers, bowiem spotkanie pomiędzy Młotami a Pszczłółkami z Coventry odwołano już w niedziele.

Podsumowanie
Kończąc. Lee Richardson zasłużył sobie na szacunek jako jeden z niewielu. Zawsze pomocny, chętny do rozmowy, miły, uśmiechnięty. W dodatku świetny mąż i ojciec trzech synów, który na zawsze pozostanie w pamięci tych, którzy go kochali, znali i szanowali jako dobry człowiek. Spoczywaj w pokoju Lee!

Lee Richardson 1979-2012