W sezonie 2002 w wieku 19-stu lat Matej Žagar zdobył swój pierwszy tytuł Indywidualnego Mistrza Słowenii na żużlu. Reprezentant AMTK Ljubljana pokonał wówczas m.in. Izaka Santeja i Jerneja Kolenko. Wczoraj zdobył swój szesnasty w karierze, co więcej, z rzędu tytuł mistrzowski. Niewykluczone, że był to ostatni złoty medal na krajowym podwórku.

W sobotę reprezentant Słowenii w cyklu Grand Prix wygrał w Lendavie w 3. rundzie Indywidualnych Mistrzostw Słowenii. Nie było mocnych na niego, ale i obsada do najmocniejszych nie należała. Od wielu lat słoweńskie mistrzostwa mają obsadę międzynarodową, w efekcie czego miejscowych zawodników oglądaliśmy wczoraj ledwie... pięciu. Poza Žagarem byli to: Matic Ivačič, Denis Štojs, Nick Škorja i Jan Pintar. Stawkę uzupełnili - Polacy, Chorwat, Węgrzy, Czech, Słowacy i Rumun. Prawda jest taka, że zawodnik AMTK Ljubljana od lat nie ma kogoś, z kim mógłby się pościgać.

Przed sezonem pytaliśmy Indywidualnego Mistrza Europy z 2004 roku o to czy startami w tych mistrzostwach w jakimś stopniu chce wspierać rozwój słoweńskiego żużla, tak jak czyni to Martin Vaculik na Słowacji, odpowiedział, że tak, lecz ma to też odgórnie narzucone. - Muszę w tym jeździć, bo to jest podstawa, by dostać licencję na starty w Grand Prix czy na jazdę w  innych ligach. Takie warunki postawił mi klub i federacja. Mogę ewentualnie zmienić obywatelstwo, ale  nigdy tego nie zrobię. Jestem Słoweńcem, więc inne rozwiązania nie wchodzą w grę - przyznał Žagar.

Żużlowiec zatem starty przed własną publicznością traktował mocno treningowo. Po wczorajszym sukcesie za pośrednictwem swojego fan page'a w serwisie społecznościowym facebook.com podziękował za doping, ale i zasugerował, że to mógł być jego ostatni złoty medal. - Dziękuję wszystkim fanom za wczorajsze wsparcie w Lendavie. Na przyszłość, jakoś straciłem motywację do tych mistrzostw i chciałbym dać miejsce dla słoweńskich juniorów. Mam nadzieję, że znajdę wsparcie w swoim klubie, aby to zrobić.