W ostatnim czasie Falubaz Zielona Góra wypuścił na rynek tylko jednego juniora (Patryka Dudka), którym mógłby się pochwalić. Mógłby, ale nie może, bo nie ulega wątpliwości, że Patryk jest taki mocny tylko ze względu na to, że sam ciężko pracuje i mocno wspierają go w tym rodzice. To, brzydko mówiąc, ich produkt.

Tymczasem złośliwi mówią, że o szkoleniu w Falubazie najlepiej opowiada zamykający sezon test-mecz młodzieży z rówieśnikami z Gorzowa, przegrany 24:66. To był pogrom, po którym menedżer Jacek Frątczak miał uciekać ze stadionu ze wstydu. - To nieprawda. Nie uciekałem – broni się Frątczak.

- Przegraliśmy, ale to był wypadek przy pracy. Chłopaki przejechały to spotkanie resztkami sił mentalnych, fizycznych i sprzętowych. I to nie tak, że Stal nas bije na głowę. Wcześniejszy mecz z tą samą Stalą wygraliśmy 55:35. A tamten pogrom był efektem przedawkowania startów. Dla wielu z nich to był ósmy  występ w krótkim czasie. Na dodatek zawodnicy nam się w trakcie tamtego meczu porozbijali – wyjaśnia Frątczak.

Menedżer przyznaje jednak, że Falubaz, gdy idzie o młodzież faktycznie nie ma się czym pochwalić. - To nie jest jednak tak, że my nic nie robimy. Czasami jest to kwestia braku szczęścia, a czasami znak czasów, w jakich żyjemy. Na dowód, że nie ma tragedii powiem, że w finale Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych mogliśmy zdobyć srebro, gdyby nie przegrana Pieszczka w biegu dodatkowym. Oczywiście zawsze może być lepiej. Generalnie problem ze szkoleniem bierze się, stąd mamy za mało materiału.

- Kiedyś w Zielonej Górze był tylko żużel i młodzi chłopcy stali za bramą, bili się o to, żeby u nas być. Było w czym przebierać. Teraz jest kosz, piłka i zaczynamy przegrywać konkurencję. Poza tym za późno pozyskujemy adeptów do szkółki. Największe sukcesy mają ci, którzy sięgają po dwunasto i trzynastolatków, ale do tego trzeba mini-toru, którego my nie mamy. Nie mamy nawet porządnego toru crossowego. Pracując w tych warunkach, jakie mamy, zrobiliśmy cztery licencje w ciągu ostatniego roku. Co najmniej dwóch chłopaków dobrze rokuje. Bo to jest tak, że mimo niedostatków staramy się wyciągnąć tyle ile się da. Przeprowadziliśmy czterdzieści treningów, mamy do dyspozycji psychologa i lekarza klubowego. To już jest coś. Szkoda, że nie udało nam się zrobić w październiku takiego regionalnego obozu dla młodzieży zainteresowanej żużlem. Wtedy byłem jednak chory i nie miałem jak tego ogarnąć – przyznaje Frątczak.