Tomasz Gollob rozmawia z "Przeglądem Sportowym" przed Grand Prix Skandynawii rozgrywanym na torze w Malilli. - Czuję presję i do każdego biegu podchodzę bardzo poważnie. Zdaję sobie sprawę, że nie mam prawa do okazania słabości - mówi Tomasz Gollob.

PRZEGLĄD SPORTOWY: Życie ostatnio pana nie rozpieszcza. Kraksa w lidze szwedzkiej, później upadek w polskiej. Dobrze się pan czuje?
TOMASZ GOLLOB: Dwa wypadki w dwa dni to duża rzecz, nawet jak na żużlowca. Zwłaszcza że wcześniej długo nic złego się nie działo. Po drugim karambolu, tym w Gorzowie, natychmiast trafiłem na stół fizjoterapeuty Jurka Buczaka i mogę powiedzieć, że jego zabiegi postawiły mnie na nogi. Oczywiście, rehabilitacja trwa nadal, kolano ciągle nie jest w stu procentach sprawne, ale to nie przeszkodzi mi w skutecznym ściganiu się w sobotę w Grand Prix Skandynawii.

PS: Czy te ostatnie wypadki to efekt wywieranej na pana presji? Ciągle mówi się, że Tomasz Gollob musi wygrywać wszystkie biegi, że nie może przyjeżdżać ostatni. Pan stara się temu sprostać, atakując niekiedy z beznadziejnych pozycji, i czasami wynikają z tego takie sytuacje jak ta w meczu Stali z Marmą.
Tomasz Gollob: To, co wydarzyło się w tym spotkaniu, to był zwykły przypadek. Pewnie, że czuję presję i do każdego biegu podchodzę bardzo poważnie. Zdaję sobie sprawę, że nie mam prawa do okazania słabości. Jestem człowiekiem od realizowania trudnych zadań. W tym, co robię, jestem jednak bardzo odpowiedzialny. Uważam, by nikomu z rywalizujących ze mną zawodników nic się nie stało. Czasami jednak zdarzają się sytuacje, w których trudno uniknąć stłuczki. Na torze wszystko dzieje się w ułamku sekundy, przy dużej prędkości, i nie sposób przewidzieć każdego ruchu pozostałych uczestników wyścigu.

PS: 22 punkty straty do lidera Grand Prix Grega Hancocka to dużo czy mało?
Tomasz Gollob: Gdyby do końca zostały tylko zawody w Malilli, to powiedziałbym, że bardzo dużo. Jednak przede mną jeszcze pięć rund. Zdobyć można 120 punktów, więc nadal jestem w grze. W głowie mam konkretny plan, ale nie chcę o tym mówić, żeby nie zapeszyć. Do Terenzano jechałem jako wielki faworyt, a wszyscy pamiętamy, jak się zawody zakończyły. Teraz wolę mówić mniej, a za to być skuteczniejszy na torze.

Cały wywiad przeczytasz w piątkowym "Przeglądzie Sportowym".
Rozmawiał Dariusz Ostafiński