Przed sobotnimi pojedynkami żużlowców na Etihad Stadium w Melbourne trwa wyścig z czasem prowadzony przez budowniczych toru. Powrót Speedway Grand Prix do Australii po trzynastu latach przerwy wiąże się z wykorzystaniem nawierzchni pochodzącej z tamtejszych kamieniołomów.

To o wiele bardziej ryzykowna sytuacja niż w przypadku europejskich rund w cyklu. Jednak i tam nie obeszło się bez potężnych niepowodzeń, jak wiosną w Warszawie i siedem lat temu w Gelsenkirchen.

Większe ryzyko wiąże się także z mniejszym zapasem czasu. Inne zawody rozegrane w tym roku na jednodniowych torach, jak w Cardiff i Horsens były poprzedzone kilkoma tygodniami prac. Pozwalały na to mniej napięte terminarze na tych arenach. W Melbourne nie można na to liczyć. Etihad Stadium to domowy obiekt dla czterech drużyn uwielbianej na kontynencie australijskiej odmiany futbolu. Na obiekcie swoją siedzibę mają nawet władze najwyższej ligi tego sportu - AFL.

Właśnie dlatego pierwsze maszyny budowniczych toru mogły wyjechać na owalne boisko w Docklands dopiero w niedzielę, czyli na sześć dni przed startem. – W przeciągu roku wizytowaliśmy Melbourne cztery razy i jesteśmy spokojni o tor – łagodzili nastroje podczas ostatniej konferencji prasowej w Warszawie przedstawiciele BSI. – Sprzedaż biletów wynosi obecnie powyżej 20 tysięcy i z pewnością jeszcze wzrośnie – dało się usłyszeć.

Organizatorzy mierzą we frekwencję na poziomie zawodów w Warszawie (ponad 50 tysięcy) i Cardiff (ponad 40 tysięcy). To ma być kolejna perła w koronie cyklu. W zakochanym w sporcie, zwłaszcza motorowym (od Formuły 1 w Albert Park po MotoGP na Philip Island), mieście Melbourne nie jest to wykluczone.

Co może w sobie jeszcze kryć australijski tor? – Będziemy wykorzystywać niedawne doświadczenia z Auckland. – dało się usłyszeć na początku października w Warszawie. Możemy się zatem spodziewać twardego toru, z dużą domieszką gliny, podobnie jak w trzech edycjach Grand Prix Nowej Zelandii.