Grupa Azoty Unia Tarnów wygrywa mecz za meczem, ale sukces sportowy oznacza ogromne wydatki. Po 6. kolejkach klub musi zapłacić za 359 punktów. W środowisku żużlowym mówi się, że każdy punkt i bonus zdobyty przez seniora trzeba wycenić średnio na 5000 zł, a zdobycz juniora na 3000 zł.

Jeśli przyjąć te założenia, Grupa Azoty Unia ma już blisko 1,7 mln zł do zapłacenia swoim zawodnikom za punkty w tym sezonie. Najbardziej kosztowne były spotkania z KantorOnline Włókniarzem Częstochowa (seniorzy 50+6, juniorzy 14+2) i Renault Zdunek Wybrzeżem Gdańsk (seniorzy 52+6, juniorzy 11+3).

Po meczu z Włókniarzem prezes Unii Łukasz Sady napisał list otwarty, w którym zwrócił uwagę na to, jak bardzo klub stracił finansowo na tym, że rywal przyjechał do Tarnowa w młodzieżowym składzie. Odwołano transmisję telewizyjną, przyszło mniej kibiców, a drużyna zdobyła (z bonusami) 72 punkty. Teraz drżą w Gorzowie. Boją się, że Włókniarz w meczu ze Stalą także pojedzie juniorami i wygrana będzie kosztowała grubo ponad 300 tys. zł. W Częstochowie nie podjęli jeszcze decyzji odnośnie składu. Mają czas do środy.

Czy Grupa Azoty Unia wytrzyma finansowo sukces sportowy? – Mam nadzieję, że tak, aczkolwiek spektakularne sukcesy sportowe, ich rozmiary, przewyższają przedsezonowe założenia budżetowe – mówi Sady. – Z drugiej strony należy się cieszyć, że drużyna wygrywa, że idzie do przodu. Gorzej by było, gdybyśmy mieli środki, a efekt sportowy byłby mizerny. Dzięki zwycięstwom zbliżamy się do serii finałowej. Mamy nadzieję, że sponsorzy zobaczą w tym szansę na świetną ekspozycję swoich produktów i usług. Liczymy też, że za sprawą sukcesów kibice, którzy są ważnym sponsorem, pozostaną z nami w dużej liczbie – dodaje prezes.

W Tarnowie chwalą się, że sytuacja jest stabilna dzięki przedsezonowym renegocjacjom kontraktów. Gaże zawodników poszły w dół. – Tamte rozmowy były oparte o nowy regulamin finansowy – tłumaczy Sady. – Jednak trzeba dalej, może już większymi krokami, iść w dół. Zawód żużlowca, który naraża zdrowie i życie, jest trudny, ale trzeba patrzeć na realia. Jeśli zawodnicy chcą mieć pracę, trzeba znaleźć złoty środek – zauważa prezes.

Unia, w przeciwieństwie do kilku innych klubów, działa na solidnych podstawach. Nieoficjalnie wiemy, że Grupa Azoty ma w tym roku wyłożyć 4 mln zł, a Tauron 1,5 mln zł. Nawet mimo tak dużego wsparcia słychać głosy, że jeszcze dwie-trzy takie wysokie wygrane i Unia pójdzie z torbami. – Nigdy nie wygłaszałem takiej opinii, ale przyglądamy się, analizujemy i kontrolujemy, żeby nic złego się nie stało. Przed meczem z Włókniarzem także poczyniliśmy oszczędności. Janusz Kołodziej zrzekł się pewnej, co prawda niewielkiej części należnej mu kwoty za występ. Jednak sam gest jest ważny. Dodatkowo każdy z seniorów oddał po jednym biegu juniorom. To, że mamy wspaniałych sponsorów, nie oznacza, że szastamy pieniędzmi. Zresztą nie byłoby wyników, gdyby nie rozsądek, dobra organizacja całego klubu oraz pot wylany przez zawodników i praca trenera – podsumował Sady.