Mirosław Wodniczak, były prezes ŻKS Ostrovii, chce kupić akcje Stali Rzeszów i przenieść spółkę do Ostrowa. - Może to zrobić, ale czekają go kłopoty - mówi dla Przeglądu Sportowego Łukasz Szmit, prawnik GKSŻ. Zresztą czy Stal naprawdę jest na sprzedaż?

- Po pierwsze, jeśli chce jeździć w Ostrowie, to musi spłacić długi tego klubu. Przepisy stanowią, że nie można przez rok startować na obiekcie zadłużonego klubu, a Ostrovia nie dostała licencji na ten sezon przez długi. Po drugie pan Wodniczak musi do końca lutego załatwić temat długów Stali Rzeszów, bo tam jest licencja warunkowa. I z tego co wiem to nie da się wszystkiego załatwić na miękko, czyli ugodami. Po trzecie, jak już pan Wodniczak wróci, to wróci też sprawa jego awantury z trenerem Markiem Cieślakiem. Grozi mu za to co najmniej kara finansowa - tłumaczy Szmit.

Od działaczy Polskiego Związku Motorowego wiemy, że jeśli panowie Wodniczak i Andrzej Łabudzki (właściciel większościowego pakietu akcji Stali) będą się upierali, że chcą zrobić transakcję to nikt nie będzie im ułatwiał zadania. Prezes Łabudzki dostał dla Stali licencję warunkową, ale po to, żeby ratować żużel w Rzeszowie, a nie przenosić klub do Ostrowa.

O sprawie kupna Stali mówi się też, że ma ona drugie dno. Miasto dostało unijne pieniądze na remont stadionu (około 37 milionów złotych) i jeśli żużlowy klub z Rzeszowa zniknie z mapy to Unia może się domagać zwrotu wyłożonej kasy. Dotacja została przyznana w zamian za zobowiązanie, że na obiekcie będą się odbywały imprezy, które będzie oglądała określona liczba widzów. Jeśli nie będzie Stali to ciężko będzie spełnić ten warunek. Może być więc tak, że informacja o transakcji ujrzała światło dzienne, żeby dać włodarzom miasta Rzeszowa do myślenia. W końcu o wiele bardziej opłaca im się dać milion na klub niż zwracać 37 milionów Unii Europejskiej.