Portal eSpeedway.pl specjalnie dla Państwa tworzy nowy cykl przedstawiający sylwetki żużlowców. Po Mistrzach ¦wiata, których przedstawialiśmy w zeszłym roku nadszedł czas na Indywidualnych Mistrzów naszego kraju. Pierwszym zawodnikiem, którego Państwu przedstawimy jest Rudolf Breslauer – Mistrz Polski z 1932 roku. Najpierw jednak o samych mistrzostwach. Indywidualne Mistrzostwa Polski to zawody pod patronatem Polskiego Związku Motorowego. Pierwsze mistrzostwa rozegrano w 1932 na torze w Mysłowicach z podziałem na klasy co w późniejszej historii miało miejsce jeszcze trzy razy: w 1933 i 1935 roku oraz w cyklu turniejów w 1947 roku. Od 1949 roku finał Indywidualnych Mistrzostw Polski odbywa się już bez podziału na klasy. Pierwszy finał IMP w jednej klasie miał odbyć się już w 1948 roku. Najlepszych żużlowców kraju miał gościć Kraków, ówcześni włodarze polskiego żużla ogłosili już nawet listę startową zawodów, jednak na ich rozegranie zabrakło czasu. Same finały IMP rozgrywane były w wielu systemach. Pionierskie mistrzostwa rozgrywane były w tabeli trzynastobiegowej z udziałem trzynastu żużlowców. Później liczbę uczestników rozszerzono do dzisiejszych szesnastu. W latach 1953-1956 mistrzów kraju wyłaniały serie turniejów rozgrywanych na kilku obiektach. Natomiast w roku 1987 oraz rok później o mistrzostwie decydował finał dwudniowy rozegrany na torze najpierw w Toruniu a później w Lesznie. Jednak najczęściej o indywidualnym krajowym czempionacie decydował finał jednodniowy. Od 1957 roku, nie licząc kilku wyjątków, gospodarzem finału Indywidualnych Mistrzostw Polski jest Drużynowy Mistrz Polski z zeszłego sezonu. Z zasady tej odstąpiono w roku 1960 kiedy stadion w Częstochowie, na którym miały odbyć się zawody był przebudowywany. Finał odbył się wtedy w Rybniku. W latach późniejszych została wdrożona zasada, że zawody finałowe nie mogą się odbywać na tym samym stadionie trzy lata z rzędu. Dlatego m.in. w 1990 roku finał odbył się w Lublinie a nie w Lesznie, a w 1996 roku najlepszych żużlowców gościła Warszawa a nie Wrocław. Dla zwycięzcy każdego finału IMP przygotowane są dwie nagrody przechodnie. Są to puchar Józefa Dochy oraz czapka Kadyrowa, na której zwycięzcy haftują swoje nazwiska. To tyle o historii Indywidualnych Mistrzostw Polski.

Pierwszym Indywidualnym Mistrzem Polski z roku 1932 jest Rudolf Breslauer, który triumfował w dwóch klasach: do 350 ccm oraz powyżej 350 ccm. Bohater pierwszego odcinka cyklu urodził się 16 kwietnia 1911 roku. Był synem Pawła Breslauera założyciela i prezesa ¦ląskiego Klubu Motocyklistów, w którym woje starty na motocyklu rozpoczął w 1927 roku Rudolf Breslauer. Jego czterej bracia również uprawiali sport. Motocyklistą został jednak tylko najstarszy – Kurt. Musiał on jednak przedwcześnie zakończć karierę po ciężkim wypadku w roku 1930. Rudolf Breslauer do klubu trafił za namową ojca w wieku szesnastu lat startując w wyścigach drogowych. Już po kilku miesiącach jazdy na motocyklu przyszedł pierwszy sukces. Breslauer wygrał wyścig szosowy na trasie Giszowiec – Mysłowice w klasie 175 ccm i wystartował w wyścigu Dookoła ¦ląska. W barwach ¦KM pan Rudolf zdobył swoje dwa złote medale Indywidualnych Mistrzostw Polski. W latach 1934-1939 Breslauer reprezentował SKM Sosnowiec. Trzecim i ostatnim klubem pana Rudolfa była Pogoń Katowice, w której startował od zakończenia wojny do roku 1954. Pan Rudolf w swojej karierze wygrał wiele rajdów motocyklowych i wyścigów drogowych. Jeździł także na śniegu i lodzie. Rudolf Breslauer złotymi zgłoskami zapisał się nie tylko w historii żużla. Po zakończeniu przygody z czarnym sportem Breslauer startował jako kierowca samochodowy będąc nawet w 1959 roku mistrzem naszego kraju.

Największym sukcesem Rudolfa Breslauera było zwycięstwo w pierwszych historycznych IMP w dwóch klasach. Startował wtedy na motocyklu Coventry Eagle o pojemności 350 ccm. W klasie 350 ccm na dystansie 4800 metrów Breslauer okazał się bezkonkurencyjny pokonując i blisko 14 sekund Alfonsa Ziółkowskiego z Unii Poznań. W kategorii ponad 350 ccm, w której zawodnicy ścigali się na dystansie 6,4 km Breslauer również znokautował rywali. Drugiego na mecie Edwarda Langera z warszawskiej Legii pokonał o niemal 18 sekund. W 1932 roku rozegrano również trzy biegi nadprogramowe. Wszystkie zakończyły się zwycięstwem pana Rudolfa. Pierwszy bieg na dystansie 4 kilometrów o wędrowną nagrodę „IKC” wygrał z przewagą ponad 4 sekund nad Leopoldem Baronem późniejszym Indywidualnym Mistrzem Polski. W drugim biegu o Nagrodę Miasta Mysłowice Breslauer wyprzedził Edwarda Langera. Podobnie było w trzecim biegu o najlepszy czas dnia imienia śp. Smudy. Rudolf Breslauer 7 sierpnia, bo wtedy odbył się finał IMP, był bezkonkurencyjny. O Rudolfie Breslauerze głośno już było dwa lata wcześniej kiedy to dziewiętnastoletni wówczas zawodnik zwyciężył w Turnieju Otwarcia Stadionu Miejskiego w Mysłowicach. Na starcie pojawiło się wtedy czterdziestu zawodników. Zawody oglądało 15 tysięcy widzów.

W drugich Indywidualnych Mistrzostwach Polski, które odbyły się w 1933 roku także w Mysłowicach Breslauer nie odegrał już tak znaczącej roli jak rok wcześniej. Wygrał on eliminację nawet wygrał bieg finałowy jednak komisja sportowa dopatrzyła się jakichś nieprawidłowości podczas wyścigu finałowego i nakazano powtórzyć wyścig. Breslauer w powtórce wyścigu nie wystartował a mistrzem kraju w klasie 350 ccm został Leopold Baron, który skopiował wyczyn Breslauera z roku 1932 i triumfował w dwóch klasach. W finale IMP w roku 1935, tym razem na torze w Bydgoszczy Breslauer był piąty notując defekt w biegu finałowym. Był to ostatni przedwojenny finał Indywidualnych Mistrzostw Polski i jak się później okazało ostatni w jego karierze.

Po wojnie Breslauer zmuszony był do zmiany nazwiska na Edward Wrocławski startował w barwach Pogoni Katowice. W 1948 roku kiedy do Polski nadeszło z Anglii osiem pierwszych motocykli „Martin-JAP-ów” w Rybniku odbył się pierwszy w historii polskiego sportu motocyklowego obóz treningowy najlepszych żużlowców. W ramach tego obozu rozegrano międzypaństwowy mecz Polska – Czechosłowacja. Na torze w Warszawie lepsi okazali się Polacy wśród których startował Edward Wrocławski. Mecz zakończył się wynikiem 75:73 a bohater naszego cyklu zdobył 9 punktów. Był to ostatni większy występ Rudolfa Breslauera na żużlowym torze.

Finały Indywidualnych Mistrzostw Polski z udziałem Rudolfa Breslauera:

1932 - Mysłowice

Kategoria do 350 ccm
1. Rudolf Breslauer (¦KM Katowice) – 3:59,4
2. Alfons Ziółkowski (Unia Poznań) – 4:13,2
3. Marian Malicki (Unia Poznań) – 4:17,4

Kategoria powyżej 350 ccm
1. Rudolf Breslauer (¦KM Katowice) – 5:01,2
2. Edward Langer (Legia Warszawa) – 5:19,0
3. Czesław Gembala (Krakowski KM) – 6:04,0

1933 - Mysłowice

Kategoria do 350 ccm

Przedbieg drugi:
1. Rudolf Breslauer (¦KM Katowice)
2. Edward Langer (Legia Warszawa)
3. Alfred Weyl (Unia Poznań)

Finał:
1. Leopold Baran (Bielsko)
2. Edward Langer (Legia Warszawa)
W powtórce biegu finałowego nie wystartował Rudolf Breslauer

1935 - Bydgoszcz

Finał:
1. Jan Witkowski (Bydgoszcz)
2. Erwin Geyer (Cieszyn)
3. Jan Krysta (Bielsko)
4. ¦widerski (Bydgoszcz)
5. Rudolf Breslauer (Katowice)

W następnym odcinku cyklu Czapka Kadyrowa przedstawimy Państwu sylwetkę Alfreda Weyla