Trwa nasz cykl, w którym prezentujemy państwu sylwetki wszystkich dotychczasowych tryumfatorów indywidualnych mistrzostw świata. W piątej odsłonie przedstawiamy państwu sylwetkę Walijczyka Freda Williamsa. Fred "Freddie" Williams urodził się w 1926 roku. Jest jak dotąd jedynym Walijczykiem, który sięgnął po miano najlepszego żużlowca globu. Był pięciokrotnym finalistą mistrzostw świata. Debiutował w roku 1950. Zaczął z "wysokiego C", gdyż w debiucie pokusił się o zwycięstwo ulegając tylko w jednej gonitwie, kończąc zawody z dorobkiem czternastu punktów i złotym medalem na szyi.

Kolejny start w mistrzostwach rok później. "Freddie" zaczął zawody od zwycięstwa lecz w kolejnych biegach nie było już tak dobrze i Walijczyk został sklasyfikowany na dziesiątym miejscu z siedmioma "oczkami" na koncie.

W zawodach finałowych w 1952 roku Williams chciał ponownie wkroczyć na żużlowy szczyt. Walijczyk jeździł wspaniale, zajmując drugie miejsce w zawodach. Na podium wyżej od niego stanął tylko Australijczyk Jack Young.

Fred wychodził z założenia, że po srebrnym krążku należy postawić sobie poprzeczkę wyżej i po raz drugi pokazać, kto jest królem speedwaya. W 1953 roku po przejściu jak zwykle gęstego sita eliminacji zawodnicy znów spotkali się na mitycznym stadionie Wembley. Na liście startowej aż roiło się od gwiazd światowego formatu. Kibice "rzucali" nazwiskami jak z rękawa: "ciekawe kto wygra? może znowu Young, może Nygren, może Ronnie Moore", a może... Fred Williams? Kibice zgromadzeni na stadionie mieli okazję podziwiać popis Walijczyka. Po raz drugi w karierze mistrzem świata został Fred Williams zamykając usta wszystkim, którzy choć przez chwilę wątpili w jego nieprzeciętne umiejętności.

W roku 1954 Fred chciał ponownie pościgać się z najlepszymi. Niestety nie udało się. Nie dał rady dostać się do finału jako pełnoprawny uczestnik zawodów. Pozostał w parkingu będąc drugim rezerwowym turnieju. Miał okazję na żywo oglądać tryumf Ronniego Moore'a.

Warto zauważyć, że areną zmagań wszystkich zawodów, w których przyszło startować Williamsowi był słynny obiekt Wembley. Być może specyficzna atmosfera panująca na stadionie doprowadziła Walijczyka do takich sukcesów...

IM¦ z udziałem Freda Williamsa:

Wembley - 1950:

1. Fred Williams (Wielka Brytania) (3,3,3,2,3) 14
2. Wall Green (Wielka Brytania) (2,3,3,2,3) 13
3. Graham Warren (Australia) (3,3,u,3,3) 12
4. Aub Lawson (Australia) (2,2,3,1,2) 10
5. Tommy Price (Wielka Brytania) (3,u,3,1,1) 8
6. Jack Parker (Wielka Brytania) (2,1,2,3,0) 8
7. Split Waterman (Wielka Brytania) (1,2,3,1,1) 8
8. Jack Young (Australia) (0,1,2,1,3) 7
9. Cyril Brine (Wielka Brytania) (2,2,2,0,1) 7
10. Ronnie Moore (Nowa Zelandia) (w,0,2,3,2) 7
11. Dent Oliver (Wielka Brytania) (w,3,1,2,0) 6
12. Denny Dunton (Wielka Brytania) (1,0,1,1,2) 5
13. Cyril Roger (Wielka Brytania) (3,2) 5
14. Vic Duggan (Australia) (1,1,1,0,1) 4
15. Ron Clarke (Wielka Brytania) (1,2,0,0,0) 3
16. Jack Biggs (Australia) (0,1,0,0,2) 3
17. Arthur Payne (Australia) (0,0,0,0) 0
18. Mike Erskine (Wielka Brytania) (0) 0


Wembley - 1951

1. Jack Young (Australia) (2,2,3,3,2) 12+3
2. Split Waterman (Anglia) (1,3,3,2,3) 12+2
3. Jack Biggs (Anglia) (3,3,3,3,0) 12+1
4. Ronnie Moore (Nowa Zelandia) (2,2,2,2,3) 11
5. Jack Parker (Anglia) (0,1,3,3,3) 10
6. Louis Lawson (Anglia) (2,0,2,3,3) 10
7. Eddie Rigg (Anglia) (3,3,1,1,0) 8
8. Aub Lawson (Australia) (1,2,2,0,2) 7
9. Bob Laverenz (Australia) (3,2,1,0,1) 7
10. Fred Williams (Walia) (3,1,0,2,1) 7
11. Eric Williams (Walia) (0,1,1,2,2) 6
12. Jeff Llooyd (Anglia) (1,3,1,0,1) 6
13. Norman Parker (Anglia) (0,1,1,1,0) 3
14. Cyril Brine (1,d,2,0,0) 3
15. Ernie Rocco (USA) (2,0,0,0,-) 2
16. Alan Hunt (Anglia) (u,u,0,1,1) 2
R1. Dick Bradley (Anglia) (2) 2
R2. Geoff Mardon (Nowa Zelandia) NS


Wembley - 1952

1. Jack Young (Australia) (3,3,3,3,2) 14
2. Fred Williams (Walia) (3,2,3,2,3) 13
3. Bob Oakley (Anglia) (3,3,2,1,3) 12
4. Ronnie Moore (Nowa Zelandia) (2,2,3,u,3) 10
5. Arthur Payne (Australia) (0,1,2,3,3) 9
6. Dan Forsberg (Szwecja) (2,3,1,3,u) 9
7. Dick Bradley (Anglia) (3,2,3,1,0) 9
8. Henry Long (RPA) (1,0,2,2,2) 7
9. Jeff Lloyd (Anglia) (2,2,0,2,1) 7
10. Arthur Forrest (Anglia) (1,1,0,3,2) 7
11. Split Waterman (Anglia) (2,1,0,1,2) 6
12. Brian Crutcher (Anglia) (1,3,1,0,1) 6
13. Graham Warren (Australia) (0,1,1,2,1) 5
14. Derek Close (Anglia) (1,0,2,0,1) 4
15. Cyril Roger (Anglia) (0,w,1,1,0) 2
16. Ron How (Anglia) (0,d,0,0,0) 0
17. Trevor Redmond (Nowa Zelandia) - NS
18. Leif Basse Hveem (Norwegia) - NS


Wembley - 1953

1. Fred Williams (Walia) (3,3,3,2,3) 14
2. Split Waterman (Anglia) (3,3,3,3,1) 13
3. Geoff Mardon (Nowa Zelandia) (3,2,3,1,3) 12+3
4. Olle Nygren (Szwecja) (2,3,2,3,2) 12+2
5. Jack Young (Australia) (3,2,3,2,u) 10
6. Ronnie Moore (Nowa Zelandia) (u,1,2,3,3) 9
7. Jeff Lloyd (Anglia) (2,2,u,3,1) 8
8. Aub Lawson (Australia) (1,3,2,1,0) 7
9. Arthur Forrest (Anglia) (2,2,0,0,3) 7
10. Brian Crutcher (Anglia) (1,1,1,2,1) 6
11. Graham Warren (Australia) (0,0,2,1,2) 5
12. Rune Soermander (Szwecja) (0,0,1,2,2) 5
13. Eric Williams (Walia) (1,1,1,1,u) 4
14. Alan Hunt (Anglia) (0,0,1,0,2) 3
15. Dick Bradley (Anglia) (2,u,0,0,0) 2
16. Jack Biggs (Australia) (1,1,u,0,-) 2
R1. Dent Oliver (Anglia) (1) 1
R2. Arthur Payne (Australia) NS
R3. Louis Lawson (Anglia) NS
R4. Maury Dunn (Nowa Zelandia) NS


Wembley - 1954

1. Ronnie Moore (Nowa Zelandia) (3,3,3,3,3) 15
2. Brian Crutcher (Wielka Brytania) (3,2,2,3,3) 13+3
3. Olle Nygren (Szwecja) (2,3,3,3,2) 13+2
4. Jack Young (Australia) (3,1,3,3,1) 11
5. Split Waterman (Wielka Brytania) (2,1,3,1,2) 9
6. Barry Briggs (Nowa Zelandia) (1,2,2,2,2) 9
7. Eddie Rigg (Wielka Brytania) (0,3,2,2,0) 7
8. Fred Brand (Wielka Brytania) (3,1,0,2,1) 7
9. Jack Biggs (Australia) (1,3,1,1,1) 7
10. Arthur Forrest (Wielka Brytania) (0,1,0,1,3) 5
11. Tommy Price (Wielka Brytania) (1,0,2,0,2)
12. Geoff Mardon (Nowa Zelandia) (2,2,1,0,0) 5
13. Trevor Redmond (Nowa Zelandia) (0,2,1,1,1) 5
14. Aub Lawson (Australia) (2,0,0,2,0) 4
15. Peter Craven (Wielka Brytania) (u,0,0,0,3) 3
16. Ove Fundin (Szwecja) (1,0,1,0,u) 2
R1. Alan Hunt (Anglia) NS
R2. Fred Williams (Walia) NS

Za tydzień przedstawimy państwu sylwetkę Jacka Younga.