Dzisiaj inaugurujemy cykl "Od Van Praaga do Rickardssona", w którym będziemy co tydzień prezentować Państwu sylwetki wszystkich Mistrzów ¦wiata. Na początek pora na tego, który zwyciężył w pierwszym historycznym finale IM¦ w 1936 roku - Lionel Van Praag. Zapraszamy do lektury.Lionel Van Praag urodził się w 1908 roku. Został pierwszym w historii Indywidualnym Mistrzem ¦wiata w jeździe na żużlu. Czterokrotnie był finalistą IM¦, za każdym razem te finały odbywały się na stadionie Wembley. Pierwszy finał IM¦ dla Van Praaga zakończył się zwycięstwem, w 1937 roku Australijczykowi nie udało się obronić tytułu najlepszego jeźdzca na świecie, zajął siódmą lokatę, a tytuł odebrał mu Jack Milne. Trzeci finał Van Praaga to 1938 rok i czwarta lokata. Do podium zabrakło mu wtedy jedynie dwóch punktów. W 1939 Van Praag zakwalifikował się do finału IM¦, jednak tego nie rozegrano z powodu wybuchu drugiej wojny światowej. Lionel Van Praag oprócz sukcesów międzynarodowych w 1941 roku zdobył tytuł Mistrza Australii.
Oprócz żużla, Van Praag czynnie uczestniczył w II wojnie światowej. Za swoje zasługi otrzymał Medal Króla Jerzego za bohaterstwo w walkach lotniczych. W życiu pierwszego Mistrza ważną role, oprócz żużla, odegrało lotnictwo. W 1942 roku sierżant Van Praag był w załodze samolotu RAAF DC-2 A30-8, który został zaatakowany przez japoński samolot. Lionel wraz z załogą samolotu zostali ranni. Van Praag prowadził trudne i niebezpieczne życie. Swoich przyjaciół wybierał, dokładnie się im przyglądając,dokładnie ich oceniając. Jak mówili przyjaciele Van Praaga, jego pamięć była bardzo dobra. Potrafił dokładnie odtworzyć to co się wydarzyło kiedyś w przeszłości. Zmarł w 1987 roku w wieku 79 lat.
W roku 2000 Rząd Australijskiego Głównego Terytorium zadecydował aby nadać placom i ulicom w Dywizji Gordon imiona Australijskich sportowców. W tym gronie znalazł się również i Van Praag. Wyniki finałów IM¦ z udziałem Lionela van Praaga:
1936 – Wembley:
1.Lionel Van Praag (Australia) 14 (3,3,3,2,3) + 12 = 26+3
2.Eric Langton (Wielka Brytania) 13 (3,3,3,2,2) + 13 = 26+2
3.Bluey Wilkinson (Australia) 15 (3,3,3,3,3) + 10 = 25
4.Cordy Milne (USA) 9 (2,2,1,3,3) + 11 = 20
5.Frank Charles (Wielka Brytania) 8 (3,3,0,2,0) + 12 = 20
6.Dicky Case (Australia) 8 (2,0,3,1,2) + 9 = 17
7.Jack Ormston (Wielka Brytania) 8 (1,1,2,3,1) + 9 = 17
8.Vic Huxley (Australia) 7 (1,2,0,2,2) + 10 = 17
9.George Newton (Wielka Brytania) 4 (0,0,3,1,0) + 12 = 16
10.Jack Milne (USA) 6 (1,2,1,0,2) + 9 = 15
11.Morian Hansen (Dania) 5 (2,1,2,0,0) + 10 = 15
12.Bob Harrison (Wielka Brytania) 5 (0,0,2,0,3) + 10 = 15
13.Wal Phillips (Wielka Brytania) 5 (1,1,0,2,1) + 7 = 12
14.Jack Parker (Wielka Brytania) NS + 12 = 12
15.Ginger Lees (Wielka Brytania) 4 (2,0,1,0,1) + 7 = 11
16.Arthur Atkinson (Wielka Brytania) 3 (0,2,1,0,0) + 6 = 9
17.Bill Pitcher (Wielka Brytania) 2 (0,1,w,0,1) + 6 = 8
18.Norman Parker (Wielka Brytania) 1 (1) + 6 = 7

1937 – Wembley:
1.Jack Milne (USA) 15 (3,3,3,3,3) + 13 = 28
2.Wilbur Lamoreaux (USA) 13 (3,3,3,1,3) + 12 = 25
3.Cordy Milne (USA) 12 (2,3,2,3,2) + 13 = 23
4.Jack Parker (Wielka Brytania) 10 (2,3,1,2,2) + 11 = 21
5.Ginger Lees (Wielka Brytania) 9 (1,1,2,2,3) + 10 = 19
6.Frank Charles (Wielka Brytania) 7 (0,0,1,3,3) + 10 = 17
7.Lionel Van Praag (Australia) 6 (3,0,3,0) + 11 = 17
8.Bill Kitchen (Wielka Brytania) 9 (1,2,2,2,2) + 7 = 16
9.George Newton (Wielka Brytania) 5 (3,0,0,0,2) + 11 = 16
10.Eric Langton (Wielka Brytania) 4 (1,0,0,3,0) + 12 = 16
11.Morian Hansen (Dania) 8 (1,2,3,1,1) + 7 = 15
12.Eric Chitty (Kanada) 4 (0,2,0,1,1) + 11 = 15
13.Joe Abbott (Wielka Brytania) 6 (2,1,1,2,0) + 8 = 14
14.Arthur Atkinson (Wielka Brytania) 6 (2,0,2,1,1) + 8 = 14
15.Frank Varey (Wielka Brytania) 3 (0,1,1,0,1) + 8 = 11
16.Bob Harrison (Wielka Brytania) NS + 7 = 7
17.Tommy Croombs (Wielka Brytania) 2 (0,2,0,0,0) + 0 = 2
18.Alec Statham (Wielka Brytania) 0 (0) 0

1938 – Wembley:
1.Bluey Wilkinson (Australia) 14 (3,3,3,3,2) + 8 = 22
2.Jack Milne (USA) 14 (3,3,2,3,3) + 7 = 21
3.Wilbur Lamoreaux (USA) 13 (3,1,3,3,3) + 7 = 20
4.Lionel Van Praag (Australia) 11 (3,2,2,1,3) + 7 = 18
5.Bill Kitchen (Wielka Brytania) 9 (2,2,1,2,2) + 6 = 15
6.Cordy Milne (USA) 8 (1,3,3,0,1) + 7 = 15
7.Alec Statham (Wielka Brytania) 8 (2,3,0,0,3) + 5 = 13
8.Eric Langton (Wielka Brytania) 8 (1,2,2,3,0) + 5 = 13
9.Benny Kaufman (USA) 7 (2,1,0,2,2) + 5 = 12
10.Jack Parker (Wielka Brytania) 6 (2,2,2,0,0) + 4 = 10
11.Arthur Atkinson (Wielka Brytania) 5 (1,0,2,1,1) + 5 = 10
12.Tommy Price (Wielka Brytania) 4 (1,0,1,2,0) + 4 = 8
13.Tommy Croombs (Wielka Brytania) 4 (0,1,1,1,1) + 4 = 8
14.George Newton (Wielka Brytania) 2 (0,1,0,1,0) + 5 = 7
15.Geoff Pymar (Wielka Brytania) 2 (0,0,1,0,1) + 5 = 7
16.Jack Ormston (Wielka Brytania) 5 (3,2) + 0 = 5
17.Frank Varey (Wielka Brytania) 0 (0,0,0) + 4 = 4

1939 – Wembley (finał nie rozegrany z powodu wybuchu II wojny światowej)
Cordy Milne (USA) 8
Bill Kitchen (Wielka Brytania) 7
Wilbur Lamoreaux (USA) 7
Eric Langton (Wielka Brytania) 7
Jack Milne (USA) 6
Arthur Atkinson (Wielka Brytania) 6
Vic Duggan (Australia) 6
Lionel Van Praag (Australia) 6
Alec Statham (Wielka Brytania) 5
Jack Parker (Wielka Brytania) 5
Benny Kaufman (USA) 5
Ron Johnson (Australia) 5
Eric Chitty (Kanada) 5
Frank Varey (Wielka Brytania) 4
Eric Collins (Wielka Brytania) 4
Aub Lawson (Australia) 4
Malcolm Crawen (Wielka Brytania) - rezerwowy
Frank Goulden (Wielka Brytania) - rezerwowy