Za wielkie sukcesy w tym sezonie zapłacił trzema kontuzjami. Nie szczędził też pieniędzy. Na przygotowanie sprzętu wydał milion złotych. Krzysztof Kasprzak to bardzo barwna postać w żużlowym środowisku. Jest kontynuatorem rodzinnych tradycji, mówi to co myśli, wreszcie jest dowodem na to, że nie trzeba mieć wielkiego talentu, żeby zdobywać sportowe szczyty.

Wystarczy ciężka praca, krew, pot i łzy. W poprzednich sezonach Krzysztof był uważany za przeciętniaka, który wyżej pewnego poziomu nie podskoczy. W tym roku do samego końca, do ostatniego turnieju, walczył o tytuł mistrza świata w cyklu Grand Prix. W dodatku robił to w stylu zasługującym na podziw i szacunek. Na torze kreował takie akcje, że nawet wielki mistrz Greg Hancock nie potrafił się obronić przed atakami Polaka. W generalnej klasyfikacji GP, Amerykanin był ostatecznie wyżej, ale Kasprzak ma się z czego cieszyć. Dziś wielu mówi, że gdyby nie kontuzja nogi to on, a nie Hancock, byłby mistrzem świata. - Ze srebrnego medalu też się jednak cieszę, bo w pewnym momencie jechałem bez ręki, nogi i głowy - mówił odnosząc się do wszystkich swoich zdrowotnych perypetii.

Polak w tym roku wygrał 3 turnieje Grand Prix. Na podium poszczególnych zawodów stawał 7 razy (w tym 5 razy z rzędu), a 8 razy jechał w wielkim finale. Sukcesy Kasprzaka, choć nieoczekiwane, zostały jednak zbudowane na solidnych podstawach. To jest żużlowiec, który dosłownie poświęcił wszystko, żeby zrobić medalowy wynik. Podporządkował całe swoje życie karierze. - Za dobry wynik oddałbym życie - przyznaje i to zdanie jest czymś w rodzaju jego sportowego credo.

Jego idolami są Pan Bóg i Tomasz Gollob. - Pan Bóg jest numer jeden w moim życiu. Bez niego nic się nie dzieje. Uważam, że zawsze czuwa nade mną a szczególnie wtedy, gdy mam jakąś groźną kraksę. On pomaga mi wstać o własnych siłach. Jak Bóg pozwoli, to jeszcze długo będę się ścigał na żużlu, bo ja to kocham – mówi, a my idąc tym tropem moglibyśmy napisać, że w sezonie 2014 Pan Bóg pomógł mu zostać wicemistrzem świata. W końcu przez kontuzję nie mógł pojechać w trzeciej rundzie GP i sądził, że rok ma stracony. - Płakałem, bo nie mogłem wsiąść na motocykl i myślałem, że cały dobry początek pójdzie na marne i nie tylko nie zdobędę medalu, ale i wypadnę ze stawki najlepszych żużlowców świata - przypomina.

Golloba nazywa swoim mentorem. Panowie często ze sobą rozmawiają. Krzysztof radzi się Tomka w wielu sportowych sprawach. Pamięta, że to dzięki niemu trafił do Stali Gorzów, a starty w tym klubie odmieniły jego życie. - Gollob to jest dla mnie wzór do naśladowania. Pamiętam siebie jako malutkiego chłopaka, który marzył o tym, żeby tak jak Gollob pojechać w Grand Prix i stanąć na podium - przyznaje.

Krzysztof stara się naśladować Tomka. W jego stylu jazdy można zauważyć elementy charakterystyczne dla Golloba. Poza tym team Kasprzaka ubiera się tak samo jak ekipa naszego najlepszego żużlowca wszech czasów, czyli na niebiesko. 

Zdaniem eksperta: Marek Cieślak, trener reprezentacji Polski

Krzysiek miał różne chwile sportowe w swoim życiu. Pamiętam, że czasami brałem go do kadry wbrew logice, bo w lidze jeździł słabo. Jednak nigdy się na nim nie zawiodłem, bo to jest zawodnik, który lubi i potrafi sprostać dużym wyzwaniom. Są sportowcy będący królami własnego podwórka, a on jest tym od zadań specjalnych i rzeczy wielkich.

Przed sezonem nie widziałem go nie tylko na podium Grand Prix, ale nawet w ósemce, ale z przebiegu rywalizacji trzeba powiedzieć, że to srebro mu się należało. Dobrze zaczął, potem kontuzja, kłopoty i wreszcie powrót w wielkim stylu. Jakby cały rok odjechał bez kłopotów to pewni byłby mistrzem.

U niego podoba mi się ciągłość pracy. To jest talent, ale nie super talent. On nie ma tego błysku, jego jazda jest trochę siłowa. Z drugiej strony potrafił wszystko podporządkować żużlowi, a jego kariera była prawidłowo zaplanowana. Wiele lat jeździł w Anglii, gdzie nauczył się poruszać na trudnych technicznych torach o ciasnych łukach. Poza tym on ma dobry charakter do sportu. Jest pazerny na wyniki. Wszystko zrobi, żeby wygrać, a mnie to cieszy. I fajnie, że dzięki tej determinacji i pozostałym cechom charakteru odnalazł się i ma wyniki. Może służyć za wzór i kierunkowskaz dla innych, którzy nie przykładają tak wielkiej wagi jak Krzysiek do detali. On jest dobrze zaprogramowany i nawet spać chodzi o odpowiedniej porze, a nie wszyscy tak robią. Wie co i kiedy można wypić, co jest ważne, a na co niewielu zwraca uwagę.

Zwróciłbym też uwagę na to, że otoczył się właściwymi ludźmi. Doktor Misiak, pani psycholog Chomska i na dokładkę dobry menedżer Lewicki. Do tego rodzina, a przede wszystkim tata Zenon, z którym lubię pogadać i nie tylko. Wiadomo, że Krzysiek nie raz od taty w papę dostał, ale jemu najwyraźniej to nie zaszkodziło, lecz pomogło.

Czytelnicy Przeglądu Sportowego i widzowie Telewizji Polskiej znów mogą wybrać najlepszych polskich sportowców.

W tym roku wybieracie jednego z 25 nominowanych sportowców. Głosowanie potrwa do 8 stycznia 2015 roku. Nowość! Głosować możecie codziennie.

Wśród nominowanych jest Krzysztof Kasprzak, który w tym sezonie wywalczył srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Świata oraz złoty medal Indywidualnych Mistrzostw Polski. Głosuj klikając TUTAJ.