W czarnym sporcie nie ma już kontraktów w przedziale 2 do 3 milionów złotych, ale na torze ciągle leży wielka kasa. Najlepsi w PGE Ekstralidze potrafią odłożyć milion złotych rocznie. Najwięcej zarobili zawodnicy Fogo Unii Leszno - Nicki Pedersen i Emil Sajfutdinow.

1 miejsce. Nicki Pedersen (Fogo Unia Leszno) 1,7 mln zł
Duńczyk od wielu lat jest jednym z najdroższych żużlowców na świecie. W złotym okresie (lata 2007-2008) dysponował budżetem na poziomie 7 milionów złotych, bo tyle wyciągał z kontraktów sportowych i reklamowych. Teraz jest ciut gorzej, ale Nicki nie ma prawa narzekać. Ciągle jest drogą zabawką, na którą niewielu może sobie pozwolić. Fogo Unia Leszno zatrudnia go przy wydatnej pomocy sponsorów: Polcoppera i Farm 2 Farm. Piotr Rusiecki, szef Polcoppera i prezes leszczyńskiego klubu jest jednak wielkim fanem Pedersena, więc trudno się dziwić, że chce go mieć u siebie.

Warto dodać, że jeszcze w sezonie 2014 Pedersen miał umowę na poziomie 2 mln zł, ale tamte rozgrywki nie były udane w jego wykonaniu (jeździł egoistycznie, blado wypadł w fazie play-off), dlatego doszło do renegocjacji kontraktu, na którą Duńczyk się zgodził. 

2 miejsce. Emil Sajfutinow (Fogo Unia Leszno) 1,7 mln zł
Przed sezonem wydawało się, że to on będzie najlepiej zarabiającym zawodnikiem PGE Ekstraligi. Jednak Rosjanin przespał pół sezonu. Jeszcze w czerwcu miał piątą średnią w zespole i w klubie drapali się po głowie pytając „co się z tym Emilem stało?”. W końcówce jednak Sajfutdinow jeździł niczym dobrze zaprogramowana maszyna i podniósł z toru 835 tysięcy złotych w premiach z punktu. Jeśli do tego dorzucimy kwotę za podpis i sponsorów załatwionych przez Unię Leszno (chodzi o FOGO i Farm 2 Farm), to mamy umowę na poziomie Nickiego Pedersena. 

Mimo ogromnych zarobków Sajftudinow nie chce wrócić do Grand Prix. Jazda w cyklu wymaga dużych inwestycji finansowych, a on najwyraźniej nie chce tracić tego co zarobił w lidze.

3 miejsce. Tai Woffinden (Betard Sparta Wrocław) 1,5 mln zł
Dobrze jest mu we Wrocławiu. Z klubu nie chciał odchodzić nawet wtedy, gdy Toruń położył na stole 2 miliony złotych. Woffindenowi odpowiada atmosfera, jaka panuje w Sparcie. Poza tym w tym zespole czuje się liderem, a ciężki, wymagający tor pomaga mu się dobrze przygotować do startów w Grand Prix. Regularna jazda we Wrocławiu na pewno pomogła mu w zdobyciu tytułu mistrza świata. 

Co do kasy to gwarantem jego kontraktu jest firma Betard i Andrzej Rusko, który znowu mocniej angażuje się w to co dzieje się w klubie. Mówi się, że wypłaty dla Woffindena nie są uzależnione od liczby punktów, bo za każde spotkanie dostaje stały ryczałt.

4 miejsce. Janusz Kołodziej (Unia Tarnów) 1,5 mln zł
Ukochane dziecko tarnowskiego żużla. W czasach największej prosperity mógł liczyć na prawie 2 miliony złotych. Na tak ogromną sumę składał się kontrakt reklamowy z Grupą Azoty. 

Przed sezonem 2015 umowa Kołodzieja została okrojona, ale pozostał on liderem na liście płac Unii. Może też liczyć na ekstra bonusy jak pomoc przy prowadzeniu żużlowej szkółki. 

Najlepszym dowodem na to, że zawodnikowi jest w Tarnowie bardzo dobrze są jego wypowiedzi medialne. Mówi on otwarcie, że tylko jakiś kataklizm mógłby sprawić, że zamieniłby on Unię na inny klub. Takim stanowiskiem najbardziej zmartwieni są w Lesznie i Toruniu.

5 miejsce. Tomasz Gollob (MrGarden GKM Grudziądz) 1,5 mln zł
Fenomen polskiego żużla. W wieku 44 lat podpisał intratny i bardzo prestiżowy kontrakt z LOTTO. Ma też bardzo dobre umowy z firmami: Maszoński Logistic i Garcarek (dealer jego ulubionej marki samochodu, czyli Mercedesa). Jednak kontrakt klubowy Tomka w Grudziądzu też robi wielkie wrażenie. Stawka na poziomie 1,5 mln zł to umowa łączona na starty w lidze oraz Speedway European Championship. Jej podpisanie było możliwe dzięki miastu Grudziądz oraz sponsorom: Diamentowi i Nice. 

Gollob już zbiera oferty na przyszły sezon i jak się okazuje także za rok będzie mógł liczyć na zarobki przekraczające milion złotych.

6 miejsce. Martin Vaculik (Unia Tarnów) 1,4 mln zł
Teraz już wiadomo, dlaczego nie bardzo chce się ruszać z Tarnowa. Po tamtejszym torze mógłby jeździć z zamkniętymi oczami, sprzęt ma świetnie dopasowany i zdobywa tak dużo punktów, że praktycznie dobija do poziomu 1,5 mln zł. W sumie zarobił niewiele mniej niż krajowy lider Unii Janusz Kołodziej, a to o czymś świadczy.

Jako ciekawostkę podajmy, że Vaculika nie byłoby w TOP 7, gdyby nie koszmarna forma Krzysztofa Kasprzaka, kontuzja Jarosława Hampela i jazda poniżej oczekiwań Grigorija Łaguty. Kasprzak przy dobrej jeździe mógł skasować 1,5 mln zł, Hampel miał za cały sezon dostać 1,7 mln zł, natomiast Łaguta przy 200 punktach był obliczony na 1,5 mln zł. 

7 miejsce. Piotr Pawlicki (Fogo Unia Leszno) 1,3 mln zł
Piotra trudno rozliczyć, bo od początku kariery podpisuje on kontrakt wspólnie z bratem Przemkiem. W tym sezonie rodzinny team zarobił łącznie blisko 2,3 miliona złotych. Więcej do wspólnej kasy dorzucił jednak Piotr, który przejechał cały sezon (poza finałami) na bardzo wysokim poziomie. W jego przypadku premie za punkty wyniosły 700 tys. zł, podczas gdy starszy brat Przemek podniósł z toru 560 tys. zł. 

Dobra forma przełożyła się na podpisanie kontraktu reklamowego z Red Bull'em. Poza tym wiele klubów chce mieć Piotra u siebie. Właśnie z powodu tych ofert przedłużają się rozmowy kontraktowe Pawlickiego w Lesznie.