W niedzielę o złoty medal Drużynowych Mistrzostw Polski powalczą Stal Gorzów i Fogo Unia Leszno. - Jak sobie przypomnę, co Stal zrobiła z Falubazem, to boję się, że będziemy mieli jednostronny finał. Z drugiej strony Unibax miał skład na złoto a został z pustymi rękami - mówi Zenon Plech, legenda Stali.

Boję się, że drugie finałowe spotkanie Stali z Unią Leszno może być kopią mundialowego meczu Niemcy - Brazylia.
- Też mnie nachodzą czarne myśli. Pierwszy mecz oglądałem w studio nc+ i prowadzący Marcin Majewski już po czwartym biegu stwierdził, że jak tak dalej pójdzie to nie wiadomo czy będzie po co jechać do Gorzowa. Stal prowadziła 13:11, w kolejnym wyścigu jechała na 5:1, ale wtedy mieliśmy ten straszny wypadek Krzyśka Kasprzaka. Gdyby nie to i mecz życia Przemka Pawlickiego z Unii, to już wieszalibyśmy złote medale na szyjach zawodników Stali. A tak to Unia wygrała dwoma punktami i jeszcze jakoś to wygląda. Przynajmniej na papierze.

Wiele osób mówi, że Unia zaszła tak wysoko przypadkiem. Do czwórki weszła dzięki minus ośmiu punktom Unibaksu, a do finału z powodu kontuzji czołowych zawodników Unii Tarnów.
- Unia fuksem w finale? Można i tak, ale jakby podział medali miałby być odzwierciedleniem realnego układu sił to według mnie Unibax powinien roznieść wszystkich w pył. Jestem zresztą święcie przekonany, że jakby Toruń znalazł się w czwórce i jakby Ward nie wypił o jednego kielicha za dużo to właśnie Unibax miałby złoto. Pewnie Marek Cieślak powiedziałby coś innego, przekonywałby że to Tarnów miałby mistrza, ale ja wiem swoje. Życie pisze jednak inny scenariusz. I trzeba Lesznu oddać, że dokonało wielkiej rzeczy. Gigantyczną pracę wykonał Adam Skórnicki. Odkąd przejął zespół, to Unia tylko raz przegrała. I wygrała w Tarnowie, choć to rywal był stuprocentowym faworytem a stadion w Mościcach był wcześniej twierdzą, której nikt nie potrafił zdobyć.

I to sprawi, że Unia nie będzie w niedzielnym finale drugą Brazylią?
- Tego nie powiedziałem. I mam obawy. Zwłaszcza jak sobie przypomnę co Stal zrobiła z Falubazem. Gorzowianie jechali jak z nut. Przegrali bodaj tylko dwa biegi, a cała reszta to była totalna dominacja. Hampel i Protasiewicz, którzy są bardzo dobrymi zawodnikami w tamtym spotkaniu nie istnieli. Stal jest bardzo mocna. W dodatku gorzowski tor jest bardzo trudny. Zawodnicy z Leszna popełniali proste błędy u siebie, więc ich postawa na wyjeździe jest dużą zagadką. W Gorzowie jest specyficzny najazd w pierwszy łuk. Tam trzeba się dobrze złożyć, żeby na wyjściu nie wylądować pod bandą. Należy przyciągnąć motocykl, potem wypuścić i błyskawicznie przyciąć do krawężnika, bo w Gorzowie trzeba szybko zawracać. Niby proste, ale wcale nie takie łatwe do zrealizowania. Na pierwszym łuku, w zależności od warunków torowych, pojawia się szybka ścieżka na orbicie. Tam jednak trzeba bardzo uważać. Na tej ścieżce skończyła się kariera Rafała Dobruckiego.

W Lesznie przekonują, że źle nie będzie, bo oni lubią jeździć w Gorzowie.
- Przemek Pawlicki spędził tam rok przy Gollobie, Pedersen jeździł w Stali dwa lata, no i Piotrek Pawlicki zwykle dobrze się tam spisuje. Leszno musi na czymś budować swoje nadzieje. Jeśli jednak młodzieżowcy Unii pojadą tak słabo jak u siebie, to cudu nie będzie, bo Stal jest mocniejsza. A jeśli zakręcą się wokół dwucyfrówki to wszystko w rękach Skórnickiego, który będzie to musiał dobrze rozegrać pod względem taktycznym.