Piotr Świderski to kolejny uczestnik 60. Memoriał Alfreda Smoczyka. Zawodnik Betardu Wrocław w turnieju poświęconym pamięci Wielkiego Freda wystąpi po raz drugi. Swój debiut, jako żużlowiec Unii Tarnow zaliczył przed rokiem. Jego numer to 13. 

Piotr Świderski przyszedł na świat 11 maja 1983 roku. Szybko zapałał miłością do sportu żużlowego i zapisał się do szkółki żużlowej w Pawłowicach. To właśnie tam uczył się podstaw żużlowego abecadła. Kariera młodzieżowa Piotrka związana była z dwoma klubami: WTS-em Wrocław i Kolejarzem Rawicz. W 1999 roku, w Częstochowie „Świder” uzyskał „żużlowe prawo jazdy” i stał się pełnoprawnym zawodnikiem. Początek startów nie był udany. Piotrek zaliczył groźny upadek w trakcie towarzyskiego meczu WTS-u z Kolejarzem Rawicz. Diagnoza lekarska brzmiała niemal jak wyrok – uraz kręgosłupa i konie startów w debiutanckim sezonie.

Po powrocie na tor, Piotrek musiał szukać startów w imprezach młodzieżowych. Po dwóch latach, „Świder” zdecydował się opuścić Wrocław i znalazł się w pierwszoligowym Kolejarzu Rawicz. Tam nastąpił prawdziwy rozwój umiejętności Piotrka. Częste starty plus solidna praca zaczęły przynosić efekty. Świderski wywalczył V miejsce w Finale Brązowego Kasku w Tarnowie, był także finalistą Srebrnego Kasku oraz Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów. Sezon 2003 to dalsza progresja wyników. Piotrek, powoli wyrastał na lidera rawickich „Niedźwiadków”. Ponownie awansował do Finału Srebrnego i Brązowego Kasku.  Jednak największym sukcesem było V miejsce w Finale, MMPPK, który rozegrano w Pile.
Progresja wyników „Świdra” została dostrzeżona w jego macierzystym klubie, – WTS-ie Wrocław. Działacze dolnośląskiego klubu „upomnieli” się o Piotrka i w sezonie 2004 ponownie stał się on zawodnikiem WTS-u. Wspólnie z Robertem Miśkowiakiem tworzyli znakomity duet juniorski, który rządził i dzielił na ligowych torach. Dobre występy w meczach ligowych przełożyły się na sukcesy międzynarodowe. „Świder” awansował do Finału IMŚJ. Niestety, po, mimo, iż finał tych rozgrywek odbył się na jego domowym torze we Wrocławiu, Piotrek nie zdołał stanąć na podium. Zajął jednak wysokie piąte miejsce. Odrobiny szczęścia zabrakło także w Finale MIMP, Piotrek znów musiał obejść się smakiem. Ostatecznie, zajął… piąte miejsce.

Sezon 2005, był dla Piotrka pierwszym w gronie seniorów. Przejście do „dorosłego” żużla nie odbiło się na wynikach „Świdra”. Nadal był on podstawowym zawodnikiem Atlasu. Po raz pierwszy w swojej karierze wywalczył awans do Finału Indywidualnych Mistrzostw Polski. Niestety, debiut nie był udany, Piotrek zajął XV miejsce. Nieco lepiej było w Finale Indywidualnych Mistrzostw Europy w Lonigo, „Świder” zajął XI lokatę. W sezonie 2005, Piotrek zadebiutował w rozgrywkach ligi szwedzkiej. To m.in. dzięki jego dobrej postawie Bajen Sztokholm awansował do Elitserien. 

Sezon 2006 to jeden z najlepszych w dotychczasowej karierze Piotrka. To właśnie wtedy, „Świder” wywalczył złote medale w rozgrywkach ligowych w Polsce (z Atlasem Wrocław) i w Anglii (z Peterborough Panthers). Kolejny sezon nie był już tak udany. Świderski nie mógł on znaleźć sobie miejsca w ekipie Atlasu Wrocław i w połowie sezonu przeniósł się do Zielonej Góry. Niestety przymusowa przeprowadzka do Grodu Bachusa nie przyniosła spodziewanych efektów. „Świder” nie odnalazł się w nowym środowisku i zaliczył jeden ze słabszych sezonów. Znacznie lepiej szło mu na torach zagranicznych w Anglii i Szwecji. Po słabszym sezonie w Polsce, Piotrek zdecydował się przenieść na zaplecze Speedway Ekstraligi do RKM-u Rybnik. Decyzja ta okazała przysłowiowym strzałem w dziesiątkę. „Świder” był prawdziwym liderem „Rekinów” rządząc i dzieląc na pierwszoligowych torach. Znakomite wyniki znalazły przełożenie w statystykach – Piotrek okazał się najlepszym zawodnikiem I Ligi i zostawił za swoimi plecami takich tuzów jak Andreas Jonsson, Bjarne Pedersen czy Emil Sajfutdinov. „Świder”, świetnie sobie radził także na arenie międzynarodowej. W angielskim Ipswich był najskuteczniejszym zawodnikiem obok Jarosława Hampela. Jeszcze lepiej było w Szwecji, wspólnie z zespołem Lejonen Gislaved, Piotrek stanął na najwyższym stopniu podium Elitserien.