W trakcie minionego sezonu, Adam Shields zaskoczył fanów speedwaya decyzją o zakończeniu sportowej kariery. Australijczyk nie wytrzymał jednak zbyt długo na żużlowej emeryturze i postanowił raz jeszcze spróbować swoich sił na żużlowym owalu. Jak sam podkreśla wciąż jeszcze ma sporo do zaoferowania jako zawodnik.

Adam, powiedz dlaczego kilka miesięcy temu powiedziałeś „pas”?
- Jest kilka powodów, dla których podjąłem decyzję o zawieszeniu kevlaru na kołku. Przede wszystkim zagubiłem gdzieś tą koncentrację, która jest niezbędna do tego żeby uprawiać ten sport na odpowiednim poziomie. Ponadto, dopiero wracałem do zdrowia po ciężkiej kontuzji kolana, która mocno dała mi się we znaki i zaburzyła mój system treningowy. Nie byłem gotów na to, aby wrócić na tor, wciąż jeszcze odczuwałem pewien dyskomfort, jeśli chodzi o funkcjonowanie mojego kolana. Pomyślałem, że zrobię małą przerwę i zaczekam aż wszystko wróci do pełnej sprawności, a we mnie na nowo odrodzi się głód speedwaya. To się udało! Myślę, że teraz jest właściwy moment na to, aby wrócić na tor.

Nie do końca jednak rozstałeś się ze speedwayem, pomagałeś swoim kolegom w parkingu.
- To był dobry sposób na to, aby nie wypaść z obiegu. Joonas (Kylmaekorpi – dop. red.) jest moim bliskim przyjacielem, więc zaoferowałem mu swoją pomoc. Myślę, że to był naprawdę dobry pomysł, mogłem odpocząć od ścigania, ale jednocześnie nadal miałem kontakt z tym sportem. W międzyczasie mogłem spokojnie dochodzić do pełni sprawności.

Podczas którejś z rozmów wspomniałeś, że trenowałeś na torze.
- Tak, odbywałem krótkie sesje treningowe, które zawsze były niezbędnym elementem przygotowań do nowego sezonu, ale nie można tego porównywać do poważnych przygotowań, czy testów. Nie wynikało to z faktu, że miałem dłuższą przerwę od jazdy, po prostu chciałem sprawdzić jak zachowują się poszczególne silniki. Teraz, wspólnie z Joonasem, planujemy dłuższy wyjazd do Włoch. Chcemy pobyć tam przez dłuższy czas, przetransportować cały sprzęt włącznie z pełnym wyposażeniem technicznym i założyć coś na kształt swojej bazy. Do pomocy będziemy mieć swojego tunera i mechanika. Założenie jest takie, aby przez ten cały czas testować różne rozwiązania, ustawienia motocykli. Mówiąc szczerze, jeszcze nigdy nie robiłem takich specjalnych przygotowań w przerwie zimowej nawet wówczas kiedy kontynuowałem swoją karierę. Na ogół, ograniczało się to do korzystania z motocykli z poprzedniego sezonu. Teraz chcemy spróbować czegoś innego, tak aby możliwe najlepiej przygotować się do nowego sezonu. Wiem, że inni zawodnicy korzystali z takich metod, dla mnie będzie to pierwszy raz. Oczywiście dzięki temu będę miał okazję do spędzenia sporej ilości godzin na torze. Przykładowo, testując dziesięć różnych rozwiązań w ciągu dnia, tyleż samo muszę odjechać sesji treningowych. Myślę, że to wszystko bardzo pozytywnie wpłynie na moją dyspozycję, dzięki temu powinienem złapać odpowiedni rytm i poprawić swoją jazdę.

Czego oczekujesz po swoim powrocie na tor? Jakie masz plany i ambicje?
- Chciałbym powrócić do poziomu, który … a w zasadzie spisywać się jeszcze lepiej niż przed kontuzją. Nigdy bowiem nie osiągnąłem takiego poziomu, z którego byłbym zadowolony. Albo inaczej, takiego którego byłem w stanie osiągnąć. Dlaczego się to nie udało? Jest kilka powodów, liczne kontuzje są jednym z nich, ale również inne problemy, które zatrzymały mnie przed zrealizowaniem marzeń i ambicji sportowych, które miałem już odkąd byłem małym chłopcem. Na szczęście wciąż jeszcze jest mnóstwo czasu, aby to naprawić. W tym momencie mam 35 lat i naprawdę nie ma powodu, dla którego nie mógłbym kontynuować swojej kariery przez następne 8-10 lat. Jeżeli nadal będę w odpowiedniej formie fizycznej, takiej jak choćby w tej chwili, a kontuzje będą mnie omijać szerokim łukiem, to mogę jeszcze długo startować.

Przez ostatnich kilka sezonów startowałeś w Polsce.
- W zasadzie tylko odrobinę spróbowałem smaku rywalizacji w polskiej lidze. Przez większość mojej kariery startowałem na Wyspach i w Szwecji. Mam za sobą kilka niezłych startów w barwach Unii Leszno. W ubiegłym roku próbowałem swoich sił we Wrocławiu, ale tamten sezon zepsuła poważna kontuzja. Chociaż z drugiej strony, nim nabawiłem się tego urazu, nie spisywałem się tak jakbym sobie tego życzył. Uważam, że wciąż jeszcze mam sporo do zaoferowania, jako żużlowiec i mogę to udowodnić. Nie chodzi o to aby przekonywać innych, że stać mnie na skuteczną jazdę, ale o to by udowodnić sobie, że wciąż mogę wspiąć się na kolejne szczeble kariery i powrócić do tej dyspozycji którą prezentowałem nawet pięć lat temu. Te ostatnie lata nie były dla mnie udane, liczne kontuzje, nienajlepsza dyspozycja, ale sporo się zmieniło w ostatnim czasie. Nauczyłem się wiele o życiu a zwłaszcza o speedwayu i myślę że te wszystkie elementy pomogą mi zrealizowaniu moich planów, które gdzieś tam sobie wcześniej założyłem.

Czy rozmawiałeś już z którymś z polskich klubów?
- Nie rozmawiałem jeszcze, ale oczywiście jestem otwarty na wszelkie propozycje. Każdy, kto widziałbym mnie w swoim zespole jest mile widziany. Tak jak już wcześniej wspomniałem, w przeszłości nie miałem zbyt wiele okazji do tego, by spróbować swoich sił w rozgrywkach polskiej ligi, która w końcu jest jedną z najważniejszych w całym światku żużlowym, więc czekam na propozycje.

Rozmawiała: Małgorzata Szulc.