Adam Skórnicki w sezonie 2015 po raz drugi pełnił funkcję menadżera drużyny Fogo Unii Leszno, sięgając tym razem z ekipą Byków po tytuł Drużynowych Mistrzów Polski. 2 listopada wystąpił on również w jedynych oficjalnych zawodach z w tym sezonie, na torze w australijskiej Mildurze.

Wystąpiłeś w indywidualnym turnieju o Trofeum Phila Crumpa i były to Twoje jedyne oficjalne zawody w tym sezonie. Okazję do oglądania Cię na torze miała zatem nieliczna grupa polskich kibiców, która pozostała po wcześniejszym finale młodzieżowców w Mildurze. Chyba dobrze było ponownie pojawić się na torze w roli zawodnika?
– Przed wyjazdem miałem mały trening. Nie jeździłem w oficjalnych zawodach od czasu kontuzji, więc bardzo się cieszę, że w końcu udało się wrócić znowu na tor i to w Australii. Byłem tam również w styczniu 2014 i bardzo pozytywnie mnie to naładowało przed sezonem. Niestety był on dla mnie krótki i od maja miałem już przerwę. Tak się to jednak ułożyło. Bardzo cieszę się, że mogłem być znowu na motocyklu i byłem nawet bliski wygrania wyścigu (uśmiech).

Tor podczas zawodów indywidualnych sprawiał wrażenie znacznie bezpieczniejszego niż w finale Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów, nie zanotowano bowiem żadnego poważniejszego upadku, czy kolizji.
– W sobotę dwa dni wcześniej były Mistrzostwa Świata, wszyscy zawodnicy jechali wówczas o każdy centymetr toru i mogło to tak wyglądać. Na pewno było też trochę bardziej przyczepnie niż na tym turnieju. To były takie zawody, można powiedzieć, że dla szanowania samych siebie. Kibice widzieli jednak, że mijanek również nie brakowało.

Gdyby w niedalekiej przyszłości ktoś zaproponowałby Ci ponowny udział w turnieju w Australii, nie można wykluczyć scenariusza, że po raz kolejny pojawiłbyś się na Antypodach?
– Nie ma z tym problemu, z ludźmi w Mildurze znamy się bardzo dobrze. W zeszłym roku byłem tam właśnie na zaproszenie klubu i też z gościnności członków tego klubu korzystałem i tym razem. Dostałem motocykle, co prawda jeden eksplodował, ale zaraz koledzy przybiegli z drugim, więc naprawdę było miło pojeździć w takim towarzystwie.

Jazda na motocyklu wciąż sprawia Ci radość. Chyba chciałoby się wrócić na tor na dłużej, jednak obowiązki menadżera drużyny z pewnością na to nie pozwalają?
– Oczywiście, chciałoby się wrócić. Nadal kocham speedway, kocham jeździć, ale nie zawsze jest to dane. Czasami trzeba dbać o to, co się ma.

Adam "Sqóra" Skórnicki podczas jedynego w tym sezonie oficjalnego występu, 2 listopada w australijskiej Mildurze.

Jesteś menadżerem leszczyńskiej Unii już drugi sezon. W ubiegłym roku zastąpiłeś w trakcie rozgrywek Pawła Jądera, w tym samodzielnie poprowadziłeś już ekipę "Byków". Trudno chyba byłoby wyobrazić sobie scenariusz, w którym nie kontynuowałbyś tego zadania w kolejnych rozgrywkach.
– W zeszłym roku wspólnie z Pawłem prowadziłem drużynę, tak można powiedzieć. W tym sezonie robiłem to już sam. Miałem kupę radości z tego, nie przeczę. Ja na pewno chciałbym zostać, ale to wszystko zależy od włodarzy i ja musze się podporządkować. Z pewnością dla Unii Leszno jestem na tak.

Przed sezonem leszczyńska Unia była "na papierze" faworytem rozgrywek PGE Ekstraligi. Spełniliście pokładane w Was nadzieje i zdobyliście Drużynowe Mistrzostwo Polski, jednak z pewnością nikt nie dał Wam tego bez walki.
– Nie było łatwo. W zeszłym roku faworyt z Tarnowa miał bardzo ciężkie zadanie w Play-offach, bo cały sezon był dla nich wspaniały. Tak się ułożyło, że to Unia Leszno ich wyeliminowała. Na pewno było nam też ciężko, bo jechaliśmy cały sezon w roli faworyta i później, kiedy 12 punktami przegrywaliśmy w Toruniu w półfinale, to były podstawy do tego, żeby się martwić. Na szczęście zostaliśmy z chłodnymi głowami, nie było zbyt nerwowych ruchów i wszystko dobrze się zakończyło.

Może nieco dziwić fakt, że pomimo wygrania rozgrywek PGE Ekstraligi leszczyńscy zawodnicy i sztab szkoleniowy nie zostali docenieni na październikowej gali. "Szczakiele" trafiły bowiem wówczas do przedstawicieli innych drużyn.
– Mówiąc szczerze, to żal tylko, że nie dostaliśmy jakiejś nagrody jako drużyna, czy choćby zdjęcia, tak, abyśmy byli wyczytani. Jednak to głosowało środowisko żużlowe, a jak wiemy przez ostatnie lata różne wydarzenia w Lesznie powodowały, że nie byliśmy zbytnio lubiani. Myślę, że to było też tym jakimś powodem, że tamtych nagród nie zdobyliśmy. Taka jest jednak nasza sytuacja w środowisku żużlowym i będziemy starać się ją zmienić, żeby w przyszłym roku, jeżeli uda nam się wygrać, dostać również jakieś nagrody na gali.

Włodarze leszczyńscy kompletują skład na przyszłoroczny sezon, a głównym celem będzie obrona tytułu DMP. Ostatni raz sztuka ta powiodła się Unii Tarnów, ale miało to miejsce w sezonie 2005, od 10 lat nikt zatem nie wygrał ligi dwa razy z rzędu. Zakontraktowano już Emila Sajfutdinowa, Nickiego Pedersena, dołączył Grzesiek Zengota, jest jeszcze Tobiasz Musielak i juniorzy. Nierozwiązana została natomiast sytuacja z braćmi Pawlickimi. Co sądzisz o pomyśle odnośnie budowy drużyny na przyszły rok?
– Myślę, że koncepcja budowania drużyny jest bardzo dobra. Najpierw te kontrakty, które podpisali do tej pory – nie ma podstaw sądzić, że są one niewłaściwe. Zostało porozmawiać z Teamem Pawlickich (rozmowę przeprowadzono na początku listopada - przyp. red.) i myślę, że to będzie najlepsza opcja, w tym wypadku, kiedy Piotrek już nie jest juniorem i ta nasza „broń młodzieżowa” jest może troszeczkę mniejszego kalibru. Myślę, że we właściwym czasie ci nasi młodzi jeszcze chłopcy nauczą się na tyle żużlowego rzemiosła, żeby walczyć o te punkty, które przeważają szalę zwycięstwa.

Na koniec będzie nieco luźniej. Po zdobyciu Drużynowego Mistrzostwa Polski, zgodnie z obietnicą zgoliłeś swoje długie włosy, aczkolwiek jeszcze na gali PGE Ekstraligi chwaliłeś się "kitką", którą zostawiłeś z sentymentu. Teraz jednak już jej nie ma, możesz wyjaśnić co się stało?
– Nie wszystkim się podobała (śmiech).

Dziękuję za rozmowę i życzę powodzenia w kolejnym sezonie.
– Również dziękuję.