Już od pięciu lat kibice czarnego sportu w Szwecji nie mogą się doczekać medalu w elitarnym cyklu Grand Prix. Po raz ostatni w 2005 roku na podium stanął Tony Rickardsson, jednak po zakończeniu kariery, sześciokrotny indywidualny mistrz świata nie może doczekać się następców.

W każdym roku bardzo blisko czołówki znajduje się Andreas Jonsson i to w jego osobie kibice wypatrują największej nadziei medalowej. W minionym sezonie Szwed zakończył cykl na piątym miejscu, ze stratą 23 punktów do trzeciego Emila Sayfutdniova. Szczególnie dobrze wiodło mu się podczas nordyckiego turnieju w Vojens, kiedy nie pozostawił rywalom złudzeń i pewnie zwyciężył rundę. Dwudziestodziewięciolatek ma nadzieję, że w przyszłym sezonie wygrywanie stanie się rutyną i po raz pierwszy w karierze zdobędzie medal w prestiżowym cyklu. - Mam nadzieję, że uda mi się ukończyć cykl na trzecim miejscu. Myślę, że jest to osiągalne i nie wyznaczyłem sobie nierealnego celu. Marzę aby w końcu zdobyć ten upragniony medal, a w sezonie 2011 zaatakować pierwsze miejsce - mówi rozentuzjazmowany Jonsson.

Popularny AJ jeszcze nigdy nie zdobył medalu w klasyfikacji generalnej mistrzowskiego turnieju, ale wie jak wygrywać pojedyncze rundy. W całej swojej karierze zwyciężył cztery turnieje, natomiast na podium stawał ośmiokrotnie. Zawodnik zdaje sobie sprawę, że aby zdobyć upragniony medal, będzie musiał ustabilizować swoją formę. - Nie mogę powiedzieć, że jest łatwo zwyciężać w Grand Prix. Oczywiście, o wiele łatwiej jest wygrać pojedynczy turniej niż całą serię - powiedział zawodnik bydgoskiej Polonii. - Nie musisz wygrać we wszystkich rundach aby cieszyć się z medalu wykonanego z najcenniejszego kruszcu. Najważniejsze jest to, aby regularnie punktować i nie zaliczać wpadek, które do tej pory mi się zdarzały - dodaje zawodnik pochodzący z Hallstavik.

Aktualnie Szwed pomaga w promocji organizatorom rundy w Goeteborgu, która odbędzie się na miejscowym Ullevi Stadium 8. maja. Żużlowiec turniej ten traktuje szczególnie i ma nadzieję, że będzie dobrym początkiem drogi do medalu. - Myślę, że wszyscy chcą zwyciężyć na swoim terenie. Brytyjczycy w Cardiff, Polacy na swoich stadionach. Jednak wygrywanie przed własną publicznością jest właśnie najcięższym zadaniem. Podczas takiego turnieju ciąży na zawodnikach bardzo duża presja i nie każdy potrafi sobie z nią poradzić - zakończył.