W sezonie 2016, podczas wizyty na Wyspach Brytyjskich odwiedzilismy stadion zespołu Isle of Wight Warriors. Zapraszamy na drugą część rozmowy z promotorem "Wojowników", Barry'm Bishopem, w której mówi on m.in. o swojej szkółce "My First Skid" oraz wypowiada się na temat kondycji brytyjskiego speedway'a.

Pierwszą część rozmowy opublikowaliśmy dla Państwa 20 stycznia i znajduje się ona TUTAJ.

eSpeedway.pl: Wasz tor jest raczej przyczepny, czy nie ma wielkich problemów z przygotowaniem nawierzchni do zawodów?
Barry Bishop: Nasz tor jest najdłuższy w Wielkiej Brytanii i ma 395 metrów długości. Jest on mocno pochyły na drugim wirażu, natomiast nieco mniej na pierwszym. To tor z pewnością do ścigania, nadaje się dla zawodników, którzy potrafią twardo rywalizować i atakować. Jednym z naszych największych wyzwań jest jego nawadnianie oraz dostarczanie łupkowej nawierzchni na stadion (nie jest ona produkowana na Wyspie).

Na większości obiektów stosowane są polewaczki. Podczas naszej wizyty widzieliśmy tylko mężczyznę z wężem na wodę. Czy takie rozwiązanie jest stosowane zawsze, czy tylko w mniej słoneczne dni, gdy nawierzchnia potrzebuje mniejszej ilości wody?
Oczywiście posiadamy polewaczkę. Jest ona używana poprzedniego dnia, nocy oraz w dzień rozgrywania zawodów. Dzięki niej dostarczana jest woda na stadion i pozwala to na rozgrywanie meczu na naprawdę dobrym torze, który się nie kurzy. Mamy na nim jednak kilka nierównych miejsc, które absorbują więcej wody, prawdopodobnie dlatego widzieliście mężczyznę, polewającego tor, przy pomocy węża z wodą.

Miejscowy "polewaczkowy", który pilnuje, aby nierówne miejsca na torze były odpowiednio nawodnione.

W zespole z Wyspy Wight swoją karierę na Wyspach Brytyjskich zaczynał Chris Holder. Czy myślicie, że jest szansa na kolejnego tej klasy zawodnika, który będzie stawiał pierwsze kroki pod Waszymi skrzydłami?
Zawsze chcemy, aby nasz klub dostarczał dobrych zawodników. Mamy żużlową szkółkę o nazwie „My First Skid” , która zawsze jest pełna chętnych osób, zarówno z Wyspy, jak i z głównej części Wielkiej Brytanii, dlatego wiemy, że są wśród nich również utalentowani chłopcy. Szkoła ma w tej chwili trzech w pełni sponsorowanych jeźdźców, a są to Chad Wirtzfeld (13), Cameron Bell (8) i Connor Sangster (10). Ci chłopacy motywują naszych zawodników i jestem pewny, że ujawnimy jakiś ukryty talent lub dwa, gdy przyjdzie odpowiedni czas.

Zachęcamy każdego w klubie, aby był tak dobry, jak tylko potrafi. Ben Wilson w wieku 19 lat będzie miał świetny rok, a jazda na dużych torach może spowodować, że po prostu we właściwy sposób “odpali”.

W lutym będziemy gościć na obozie kadrę młodzieżową Wielkiej Brytanii (GB Young Lions), to będzie dla nas również szansa, aby uczyć się od zespołu reprezentacyjnego i brać udział w tym obozie.

Czy trudno znaleźć sponsorów żużla na Wyspie Wight, zwłaszcza jeśli chodzi o położenie klubu żużlowego, niemalże najdalej na południe?
Znalezienie sponsorów nigdy nie jest łatwe i aby to się udawało trzeba całkowicie wierzyć w to, co się mówi i robi. Pracowaliśmy ciężko aby pozyskać darczyńców i mamy naprawdę świetny zespół sponsorów z Wyspy oraz krajowych i międzynarodowych. Mam nadzieję, że wszyscy z naszych sponsorów wiedzą, jaką wartość stanowią dla nas, ale również jaką my jesteśmy dla nich. Bycie związanym z klubem, taki jak nasz, który zmienia przedstawienie speedway’a to coś wielkiego i jestem przekonany o tym, że oni to uwielbiają.

Czy myślcie o kontraktowaniu w przyszłości zawodników z zagranicy, czy raczej będziecie stawiać na własną, brytyjską młodzież? Na początku działalności Islandersów ich barw bronił m.in. Krzysztof Stojanowski z Polski.
W tym momencie zespoły, startujące w National League mogą być budowane tylko z zawodników z Wielkiej Brytanii i uważam, że to dobre rozwiązanie dla tego sportu w naszym kraju. Jest jasnym, że mamy niedobór zawodników, którzy się pojawiają i mam nadzieję, że pomożemy w ich rozwoju w naszej szkole oraz zespole. Jednakże jestem otwarty na korzystanie z innych jeźdźców w przyszłości lub zajęcie się jakimś międzynarodowym zespołem, w zastępstwie prowadzenia Warriors. Wszystko jest możliwe.

Co sądzisz o ogólnej kondycji brytyjskiego speedway’a? W ostatnich latach mówi się, że jest ona niezbyt mocna, jednak w sezonie 2016 Brytyjczycy zdobyli srebrne medale w Drużynowym Pucharze Świata.
Według mnie w Wielkiej Brytanii w poprzednich latach nie oferowaliśmy młodym zawodnikom zbyt wielkiej pomocy, aby mogli się rozwijać. Nie chodzi mi o sponsoring, a o czas spędzany na torze i możliwości jazdy. Spędziłem sporo czasu w Polsce oraz w centralnej części Europy, przyglądając się tam żużlowi i wygląda to inaczej niż u nas. W Polsce macie fantastycznych sponsorów oraz system treningów, dostęp do torów i głód osiągania dobrych wyników. Natomiast w imprezach organizowanych choćby w Niemczech, startują zawodnicy w kilku klasach podczas jednego wieczoru i to jest coś, czego możemy się uczyć w Wielkiej Brytanii.

Sądzę, że w poprzednich latach żużel na Wyspach Brytyjskich zmagał się z kilkoma wyzwaniami i to osłabiło nasz ogólny poziom. Niemniej jednak teraz zaczynamy wierzyć w siebie, mamy mistrzostwa młodzieżowe, obozy szkoleniowe i sporo amatorskiego speedway’a, co tylko może być dobre dla tego sportu. Krótkoterminowym problemem jest to, że tym zawodnikom zajmie trochę czasu, aż się przebiją wyżej.

Czy zmiany, które ostatnio dokonały się w wyższych klasach rozgrywkowych w Anglii są według Was słuszne? Chodzi o nowe średnie i przegrupowanie drużyn w SGB Premiership i Championship.
Zmiany, które mają miejsce na wyższych poziomach rozgrywkowych, ogólnie rzecz biorąc zostały wprowadzone w odpowiedni sposób. Sądzę jednak, że więcej na ten temat będziemy mogli powiedzieć pod koniec roku, gdy zobaczymy, jak przebiegnie sezon.

Niestety co roku słychać zagrożenie ze stron różnych klubów. W ostatnich latach takie głosy dochodziły choćby z Berwick, Scunthorpe, Workington, Cradley i innych miejsc. Przed sezonem 2017 istniało ryzyko, że w rozgrywkach ligowych zabraknie ekip Lakeside Hammers i Plymouth Devils, a sytuacja trzech klubów z SGB Premiership do końca była niepewna. Czy to oznacza, że brytyjski żużel czekają jeszcze cięższe czasy?
Moim zdaniem żużel musi być przedstawiany jako biznes i powinien być wypłacalny. Zarówno zespół Plymouth Devils, jak i Lakeside Hammers wystartują w National League, co wzmocni ogólnie cały produkt i uczyni naszą ligę silniejszą. Żużel musi być postrzegany jako show i nie chodzi tylko o ściganie się w Wielkiej Brytanii. W ostatnim roku udowodniliśmy to, że kluczem do naszego sukcesu była rodzinna atmosfera na stadionie i to będzie ważny czynnik w przyszłości.

Czy w wypadku różnych problemów innych klubów sytuacja Warriorsów jest stabilna i kibice będą mogli ich oglądać w kolejnych sezonach na dłuższy czas?
Jak już wcześniej wspomniałem, Warriors mają biznes plan i cele rozwojowe – wszystkie, które realizowaliśmy w poprzednim roku i chcemy kontynuować w sezonie 2017. Musimy dobrze gospodarować kosztami, pracować blisko z naszymi kibicami, sponsorami i społecznością, oferując cenę, która jest dostępna, aby co tydzień na nasz stadion przybywały całe rodziny.

Jednym z gości, podczas sierpniowego spotkania z Cradley Heathens był Nigel Pearson, znany komentator żużlowy, będący jednocześnie prezesem wspomnianego klubu.

Co sądzisz ogólnie o kondycji speedway’a na świecie. Czy jest ona według Ciebie lepsza niż we wcześniejszych dekadach i czy wszystko zmierza w dobrym kierunku?
Sądzę, że żużel na poziomie Grand Prix staje się coraz silniejszy, jednak gdy spojrzymy na poziom ligowy, to w sezonie jest sporo imprez, jeśli chodzi o wydatki i dzisiejsze czasy dla kibiców. Dlatego musimy kontynuować pracę nad ogólnym produktem, którym jest to żużlowe show. Dodatkowo uważam, że gospodarowanie wydatkami jest ważniejsze niż kiedykolwiek, podobnie wygląda integracja klubów z lokalną społecznością. Wygląda na to, że u nas to na razie działa odpowiednio, jednak to ciężka i ciągła praca. Żużel w Wielkiej Brytanii musi być bardziej „pozytywny” sam dla siebie. Szczerze kocham to, co robimy i gdy ktoś przychodzi do nas na mecze żużlowe, chcę aby opuszczał on stadion szczęśliwy i zadowolony, a jeśli tak się nie dzieje, wówczas zawiodłem. Dlatego na większości meczów, każdego tygodnia będzie można mnie zobaczyć wśród kibiców, gdzie upewnię się, że cieszy ich wizyta na stadionie oraz postaram się zrozumieć ich potrzeby tak, aby móc je realizować w przyszłości. Z pewnością widzieliście to również podczas swojej wizyty na obiekcie Warriors.