Po wielu miesiącach milczenia były zawodnik Texom Stali Rzeszów zdecydował się zabrać głos i przedstawić swoją wersję wydarzeń związanych z wypadkiem w Krośnie, rehabilitacją oraz późniejszym konfliktem narracyjnym wokół jego osoby. Opublikowane oświadczenie jest emocjonalne, osobiste i pełne mocnych zarzutów wobec sposobu, w jaki przedstawiano jego sytuację publicznie.

Żużlowiec podkreśla, że przez długi czas nie był gotowy psychicznie, by komentować całą sprawę. Jak sam przyznaje, ostatni rok był jednym z najtrudniejszych okresów w jego życiu.

- „Prawie oddałem życie za barwy klubowe" - napisał.

Wypadek, śpiączka i walka o powrót Po fatalnym wypadku w Krośnie zawodnik został wprowadzony w śpiączkę farmakologiczną. Jak opisuje, proces wybudzania i późniejszej rehabilitacji był znacznie trudniejszy, niż przedstawiano to publicznie.

W swoim wpisie zwrócił uwagę na fakt, że mimo bardzo ciężkiego stanu zdrowia w mediach pojawiały się sugestie o jego szybkim powrocie do ścigania. Według niego miało to stworzyć fałszywe nadzieje zarówno wśród kibiców, jak i sponsorów.

Żużlowiec wspomina także sytuację, gdy po wybudzeniu - będąc pod silnym działaniem leków - zażartował o przygotowaniach do play-offów. Jak twierdzi, jego słowa zostały później potraktowane zbyt dosłownie i wykorzystane publicznie.

Jednym z najmocniejszych fragmentów oświadczenia są kwestie finansowe. Zawodnik twierdzi, że mimo publicznych deklaracji o sprzedaży koszulek i przeznaczeniu części wpływów z biletów na jego rehabilitację, nigdy nie otrzymał tych pieniędzy.

Podkreślił również, że koszty rehabilitacji miały być pokrywane przez Andrzeja i Krystynę Rusko, a wydatki związane z hotelami prywatnie opłacała Katarzyna Marszałek.

- „Proszę, zrozumcie jedno jasno - nie zabrałem Waszych pieniędzy" - zaznaczył stanowczo.

W swoim wpisie odniósł się także do kwestii wynagrodzenia mechanika oraz rat kontraktowych. Według zawodnika publiczna narracja dotycząca wypłaconych pieniędzy wielokrotnie się zmieniała i nie była zgodna z rzeczywistością.

Dużą część oświadczenia poświęcono również tematowi rozmów kontraktowych na sezon 2026. Żużlowiec zaprzeczył medialnym doniesieniom, według których miał domagać się wyższego kontraktu.

Jak twierdzi, klub nigdy nie podjął z nim realnych rozmów o przyszłości, mimo że wielokrotnie deklarował gotowość do spotkania.

- „Jak ktoś w mojej sytuacji - ktoś, kto prawie zginął - miałby nagle żądać podwyżki? To absurd" - napisał.

Dopiero gdy zrozumiał, że w Rzeszowie nie ma dla niego miejsca, rozpoczął rozmowy z innymi klubami, które ostatecznie doprowadziły do związania się z Ostrowem.

Mimo wielu gorzkich słów zawodnik zaznaczył, że jego wpis nie jest wymierzony w cały klub ani w kibiców z Rzeszowa. Podkreślił, że w otoczeniu drużyny było wiele osób, które okazywały mu wsparcie w najtrudniejszych chwilach.

Całość kończy bardzo osobistym wyznaniem. Żużlowiec przyznał, że wielokrotnie czytał komentarze pod swoim adresem i trudno było mu pogodzić się z oskarżeniami, które - jak twierdzi - były nieprawdziwe.

- „Może to nie zmieni opinii wszystkich o mnie, ale cieszę się, że prawda w końcu ujrzała światło dzienne" - zakończył.