W sobotę, na torze w Gillman, Chris Holder wywalczył po raz piąty w swojej karierze tytuł Indywidualnego Mistrza Australii. Walka o to trofeum trwała do ostatniego wyścigu trzeciego z finałów, w którym to prezentujący wyśmienitą formę Jason Doyle upadł na prowadzeniu, czym zaprzepaścił swoje szanse na końcowy triumf.

Przed ostatnim turniejem obaj zawodnicy zgromadzili na swoim koncie po 38 punktów. W sobotnim finale Doyle jeździł bezbłędnie i podczas ostatniego biegu również wysforował się na prowadzenie. Jednak na drugim okrążeniu trafił na nierówność, przez co zanotował upadek. W tym momencie było pewnym, że to Holder będzie triumfował, a Doyle'owi, który podczas wszystkich trzech finałów imponował swoją dyspozycją, na szyi zawiśnie "tylko" srebrny medal.

Triumfator Indywidualnych Mistrzostw Australii nie ukrywał ogromnego zadowolenia z pierwszego większego sukcesu, który osiągnął po kontuzji sprzed ponad pół roku. - Jestem szczęśliwy, że tak się to wszystko potoczyło. To były trudne finały, o czym wiedziałem wracając po długiej przerwie, spowodowanej kontuzją. Nie jeździłem na 100%, jednak chciałem, aby te zawody były krokiem naprzód. Potrzebowałem dobrej rywalizacji. Miałem kilka trudnych wieczorów, pełnych walki. Awansowałem do finałów i kończyłem w pierwszej dwójce podczas wszystkich trzech rund. Jestem z tego bardzo zadowolony. Cała ta seria miała po trochę wszystkiego. Nie było to w ogóle dla mnie łatwe. Jednak dobrze było przejść przez to, przez co musiałem, aby tak się to skończyło. Zostałem tak jakby ostatnim na polu bitwy, ponieważ Troy (Batchelor - przyp. red.) doznał kontuzji podczas naszego upadku w Underze, a Doyley upadł w ostatnim biegu. Oczywiście muszę się przyznać, że w ogóle nie byłem najszybszym zawodnikiem. Jednak zwyciężyłem, to się liczy i jestem z tego powodu bardzo szczęśliwy - przyznał świeżo upieczony Indywidualny Mistrz Australii.

Niewiele brakowało, a to Holder musiałby składać gratulacje Jasonowi Doyle'owi, dla którego sezon 2013 był bardzo udany. Do końcowego triumfu zabrakło mu niewiele ponad dwa okrążenia, jednak sobotni triumfator komplementuje swojego głównego kontrkandydata do złotego medalu. - On miał naprawdę wspaniały sezon! W zeszłym roku był w niesamowitym gazie. Miał wspaniały rok w Birmingham oraz Somerset i jeździł tutaj jako jeden z faworytów. Był w świetnej formie w Kurri Kurri, gdzie zgromadził sporo punktów, podobnie było w Underze. Wszystko musiało zakończyć się w finale A i musiał to być wielki wyścig. Oczekiwaliśmy tego i mieliśmy swego rodzaju bitwę. Jednak trwało to niewiele ponad okrążenie, on trafił na trochę bardziej przyczepną nawierzchnię i to mu przeszkodziło. Takie jest ściganie, jednak trochę mi przykro z tego powodu. Miał sporą szansę po raz pierwszy zostać Mistrzem Australii - powiedział o swoim rywalu popularny Chrispy.

Na szczęście dla utalentowanego Australijczyka jego kontuzja z lipca ubiegłego roku nie powinna mieć wpływu na jego kolejne występy. Czeka go z pewnością jednak sporo pracy przed powrotem do walki o tytuł Indywidualnego Mistrza Świata, która rozpocznie się już 5 kwietnia w nowozelandzkim Auckland. - Wciąż jest wiele do zrobienia. Muszę czuć się jeszcze lepiej, a moja stopa musi być sprawniejsza. Nie mogę jeszcze używać mojej stopy w pełni, tak jak tego będę potrzebował. Przede mną wiele pracy, jednak to był wielki test i pogląd na to, jakie będą moje występy. Byłem zaskoczony, ponieważ jestem w lepszej dyspozycji, niż sądziłem. Brakuje mi jeszcze trochę zadziorności. Jestem trochę zbyt wolny, jednak mam mnóstwo czasu, aby to uporządkować. Jestem szczęśliwy, że udało mi się zdobyć ten tytuł, walcząc z pozostałymi chłopakami, którzy również dobrze jeździli - dodaje zawodnik.

Na koniec pięciokrotny Indywidualny Mistrz Australii podziękował wszystkim swoim bliskim, zwłaszcza mechanikowi, który pomaga zarówno jemu, jak i jego młodszemu bratu Jackowi. Słowa wdzięczności skierował również do Leigh Adamsa i jego rodziny, albowiem między turniejami finałowymi mógł on skorzystać z ich gościnności. - Chciałem podziękować mojemu teamowi. Roy Stout z Townsville był świetny - on jest moim mechanikiem w Australii, kiedy wracam się tu ścigać. Po finale w Underze mieliśmy uszkodzone motocykle i wiele spraw do poprawienia. On wziął urlop w pracy i przyleciał, aby nam pomóc. Bez niego mnie i Jackowi byłoby bardzo ciężko - nasz "staruszek" (Mick Holder - przyp. red.) ma tylko jedną parę rąk. Ja, tata, Stouty i Jack - jesteśmy zespołem, nawet jeśli startujemy przeciw sobie. Muszę podziękować również Leigh Adamsowi i jego rodzinie, za to, że pozwolili nam zatrzymać się u siebie. On przygotował dla mnie fizjoterapeutów, a jego syn Dec czyścił moje motocykle. To zaoszczędziło nam sporo stresu oraz czasu. Ten facet nadal jest wielkim mistrzem - zakończył Chris Holder.

Przypomnijmy jeszcze, że z ostatniego finału, z powodu kontuzji wycofał się Troy Batchelor, który po dwóch turniejach zajmował trzecią lokatę. Brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Australii wywalczył Josh Grajczonek, zwyciężając w dodatkowym biegu z Rohanem Tungatem.