Zawodnicy Rybnickiego Klubu Motorowego już dwukrotnie przegrali na własnym obiekcie. Dwa tygodnie temu pogromcą okazał się KM Intar Ostrów, w minioną niedzielę gorzowska Stal. Zastrzeżenia jednak budzi nie sam fakt porażki, lecz styl jazdy rybniczan, którzy najwyraźniej niepewnie czują się na torze przy ulicy Gliwickiej.Podczas spotkania z drużyną ostrowską, która jest jednym z głównych faworytów do awansu do Ekstraligi, nawierzchnia była przyczepna. Przegrana z KM-em jest o tyle zrozumiała, że w ekipie Lecha Kędziory aktualnie ściga się trzech ex-rybniczan - Mikael Max, Peter Karlsson i Mariusz Węgrzyk, dla których górnośląski owal nie ma tajemnic. Tym bardziej, że pierwszy z nich poprawił swój dotychczasowy rekord, zresztą niepobity od 5 lat! Rybniczanom zabrakło około trzech wyścigów do zwycięstwa, gdyż po udanej złotej rezerwie w postaci Chrisa Harrisa, miejscowi nabrali wiatru w żagle. Było jednak już zbyt późno.
- To była ostatnia wpadka RKM-u na własnym torze - mówił po meczu Kędziora. Jednak się pomylił.

¦lązacy po udanym wyjeździe do Grudziądza mieli apetyt na jeszcze więcej. Ofiarą Rekinów miała zostać Stal Gorzów, która do Rybnika zawitała tylko w sześcioosobowym składzie. Styl jazdy gospodarzy pozostawiał jednak wiele do życzenia. Wprawdzie w nocy przed meczem mocno padało i z pewnością miało to wpływ na stan nawierzchni, ale tak doświadczeni zawodnicy jak Rory Schlein, Martin Smolinski, Renat Gafurov czy Roman Povazhny nie mogą zwalać winy na tor. A po części tak właśnie było.

- Nie rozmawiałem z trenerem na temat przygotowania toru - powiedział Gafurov. - Dzisiaj moje motocykle spisywały się fatalnie. Poza tym stan toru sprawił, że wyprzedzanie na dystansie było niezwykle trudne. - tłumaczył Smolinski. Schlein zdawał sobie sprawę, że 4 punkty to nie jest wynik, jakiego spodziewali się kibice i działacze klubu. Niedbale zdejmował kevlar, oczy wręcz błyszczały ze wściekłości, nerwowo majstrował przy silniku. Nie miał ochoty na rozmowę z proszącymi o autograf fanami. - To jest zły dzień. Taki tor. Zresztą, to też moja wina. - odpowiedział lakonicznie.

Odmienne zdanie ma trener RKM-u Mirosław Korbel: - Rozmawiałem z zawodnikami przed meczem i mówili, że tor po nocnym deszczu może być twardy. Naprawdę nie rozumiem, dlaczego teraz właśnie tym się tłumaczą. W Grudziądzu było bardzo twardo i jakoś nie sprawiło nam to większych problemów. Na meczu z Ostrowem tor był bardziej przyczepny, padł rekord toru, a spotkania nie wygraliśmy. Teraz przygotowaliśmy inny tor i również nie dało to zamierzonego efektu. Wysłucham rad zawodników i na następne spotkanie uda nam się przygotować taki tor, żeby wszystko zagrało. Pamiętajmy, że na wyjazdach trzeba jechać na takim torze, jaki przygotuje przeciwnik i trzeba tak samo walczyć. Nie ma taryfy ulgowej. Podsumowując, uważam, że zwalanie winy na tor nie jest dobrym wytłumaczeniem.

- Gospodarze przegrali na własne życzenie. Podejrzewam, że gdyby tor miał kilkunastocentymetrową warstwę przyczepnej nawierzchni, do genialnego Harrisa dołączyłby Schlein i Smolinski i to my bylibyśmy w opałach. - stwierdził Magnus Zetterstoem, który przed kilkoma laty bronił barw Rekinów.

Gdyby odnalezienie przyczyn bardzo przeciętnej postawy rybniczan było łatwe, pewnie kryzys byłby dawno zażegnany. Trudno jednoznacznie wskazać winowajcę. Zawodnicy tej klasy nie powinni tłumaczyć się torem. Z drugiej jednak strony wydaje się, że zawodzą kwestie organizacyjne, które jak domino pociągają za sobą kolejne problemy. Po odejściu z Rybnika pod koniec 2003 roku trenera Jana Grabowskiego współpraca kolejnych szkoleniowców z toromistrzami nie przynosi efektów. Nawierzchnia częściej jest zagadką dla miejscowych niż dla gości. Może czas na zatrudnienie ludzi, którzy naprawdę znają się na przygotowaniu toru i potrafiliby dogadać się z trenerem?