Damian Adamczak w minioną niedzielę po raz pierwszy po kontuzji wyjechał na tor. Jeszcze nie ścigał się z rywalami, a jeździł solo. Jak przyznał, chciał sezon skończyć "na kołach", by po kontuzji i długiej zimie, nie zniechęcić się do dalszej jazdy, a znaleźć dodatkową motywację.

Adamczak wystąpił w tym sezonie w siedmiu meczach Lechmy Startu Gniezno. Wywalczył w nich 19 punktów z trzema bonusami, co przy 32 biegach dało mu średnią biegową 0,688. Podczas charytatywnych zawodów w Pile zaliczył niefortunny upadek, po którym doszło do złamania obojczyka. Wydawało się, że sezon 2013 dla Damiana definitywnie się zakończył. Tymczasem jednak udało mu się wyjechać na tor nieco wcześniej - No tak. To już drugi sezon z rzędu, gdzie na koniec przytrafiła mi się kontuzja, więc chciałem skończyć go „na kołach”. Wciąż mam złamanie, muszę się więc tym teraz zająć, bo trochę długo to trwa. Wolałem jednak się przejechać, bo po kontuzji i długiej zimie mógłbym być zniechęcony, a tak mam znowu motywację, aby dobrze się przygotować do kolejnych rozgrywek - przyznał Adamczak na łamach oficjalnej strony Startu Gniezno.

Żużlowiec nie ukrywa, że kontuzja nie jest jeszcze w pełni zaleczona. Czy uraz nie doskwiera zawodnikowi podczas jazdy? - Może tak mocno nie bolało, ale „męczyła” mnie ta ręka. Nie chciałem ryzykować startem w zawodach, bo bez sensu potem tracić ten czas w przypadku jakiegoś upadku. Pojeździłem sam i z tego się cieszę. Takie małe „szczęście w nieszczęściu”, że jeszcze te kilkanaście okrążeń mogłem odjechać.

Adamczak nie jest zadowolony ze swoich tegorocznych wyników. Kilkukrotnie pokazał jednak, że jest w stanie wygrywać z teoretycznie lepszymi od siebie zawodnikami jak np. Przemysław Pawlicki, Fredrik Lindgren, Kenneth Bjerre czy też Krzysztof Buczkowski - No tak. Były też sytuacje, gdzie miałem dobre pozycje, ale je traciłem. Myślę, że jakoś tam się w tej ekstralidze załapywałem, także nie ma aż takiej tragedii. Potrafiłem wyprzedzać lepszych rywali i jechać przed nimi, ale po prostu nie dowoziłem tych punktów. Myślę, że wynikało to ze zbyt małej ilości jazdy. W zeszłym roku w Łodzi zawsze jeździłem dużo. Nawet kiedy w biegach nominowanych przyjechałem ostatni, to trener Ślączka ufał mi i dawał za tydzień kolejną szansę. Na pewno bardzo mu dziękuję, bo odegrał dużą rolę w moim rozwoju.

Czy była szansa na wypożyczenie do innego klubu? - „Walczyłem” o to praktycznie co niedzielę. Tymczasem obiecywano mi, że jeśli przegramy jakiś mecz, to pojadę w kolejnym. Przez jakiś czas tak jednak nie było. To może być mój jedyny żal; podobnie było w Polonii. Jednak nie mam tutaj już co się żalić, bo potem już, tak jak było obiecane, jeździłem; także chociaż z tego się cieszę.

W klubie nikt nie ukrywa, że Start chce kontynuować współpracę z Adamczakiem. Żużlowiec ma zresztą ważny na kolejny sezon kontrakt - Ja jestem za. Muszę mieć jednak pewność, że będę mieć miejsce w składzie. Jeśli bowiem ma być znów obiecywanie „tak, pojedziesz”, a na końcu coś innego, to wolę odejść obojętnie gdzie, byle tylko jeździć.

Damian Adamczak chciałby jeździć w klubie, gdzie będzie miał miejsce w składzie